چرا امام خمینى پذیرفتن قطعنامه‏ى ٥٩٨ را به مثابه نوشیدن جام زهر عنوان كردند؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 121)

زیرا حضرت امام با توجه به فشارهاى همه جانبه‏ى سیاسى، اقتصادى و نظامى بین‏المللى و داخلى مجبور شدند قطعنامه‏ى ٥٩٨ را كه مخالف نظر ایشان بوده است، بپذیرند. قطعنامه‏ى ٥٩٨ حاوى مطالبى نبود كه ایران بتواند در قالب آن به تمامى خواسته‏هایش برسد. حضرت امام معتقد بودند كه عراق علاوه بر بازگشت به مرزهاى بین‏المللى، باید به عنوان متجاوز شناخته شود و خسارات جنگى نیز از این كشور گرفته و به ایران داده شود. ولى این قطعنامه، متجاوز را معلوم نكرد و خساراتى نیز به ایران پرداخت نشد.

 

لذا از یك طرف امام مجبور بود كه به لحاظ شرایط اقتصادى و نظامى و سیاسى داخلى و بین‏المللى قطعنامه را بپذیرد، زیرا نپذیرفتن قطعنامه ممكن بود نظام اسلامى را با خطر جدى مواجه سازد و از طرف دیگر خواسته‏هاى امام را كه تأمین منافع ملى جمهورى اسلامى ایران و مصالح نظام بوده است بر آورده نساخت. لذا امام بهترین تشبیه و تعبیر را در این باره به كار بردند و آن اینكه با پذیرش قطعنامه جام زهر را نوشیدند. در حقیقت حضرت امام به رغم دیدگاه‏هاى قبلى خویش و صرفا براساس مصالح نظام و منافع ملى از آرمان‏هاى خویش عدول كرد؛ آبروى خود را در طبق اخلاص گذاشت و فداى مصالح جمهورى اسلامى نمود.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، امام خمینی و قطعنامه 598، امام خمینی و نوشیدن جام زهر، سیاسی، اقتصادی، نظامی، خسارات ایران در جنگ، منافع ملی جمهوری اسلامی ایران، پذیرش قطعنامه و جام زهر،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic