چرا در فیلم‏هاى ایرانى، رزمندگان آدم‏هایى بى‏احساس و بى‏عاطفه جلوه‏گر مى‏شوند؟ آیا واقعیت چنین بوده است؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 129)

واقعیت امر در خصوص رزمندگان ایرانى در طول ٨ سال جنگ چنین نبوده است و اگر برداشت عمومى از فیلم‏هاى ساخته شده در خصوص جنگ حاكى از بى‏احساسى و بى‏عاطفه بودن رزمندگان باشد، این مسئله بیانگر ضعف كار فیلم نامه نویس‏ها و كارگردان‏ها در ساخت چنین فیلم‏هایى بوده كه نتوانسته‏اند شخصیت واقعى رزمندگان را به مخاطب بشناسانند. لذا در پاسخ‏گویى به سؤال فوق باید چند مطلب از یكدیگر تفكیك شود: اگر فیلمى فقط صحنه‏ى جنگ و رویارویى با دشمن را نشان مى‏دهد، درست است كه چهره‏ى پرصلابت، جدى، خشن و نیروى قاهره‏ى یك رزمنده را به تصویر مى‏كشد؛ اما اگر فیلمى علاوه بر صحنه‏هاى جنگى، صحنه‏هاى پشت جبهه را نیز به تصویر مى‏كشد و رابطه‏ى اجتماعى یك رزمنده با پدر و مادرش، با فرزند و همسرش و یا دوستانش را نشان مى‏دهد، در آنجا باید لطافت روح و عاطفه و رقت قلب آن رزمنده را به تصویر بكشد، كه وجه دیگر شخصیت واقعى آن رزمنده است و اگر در فیلم‏هاى سینمایى و تلویزیونى ساخته شده این بعد به تصویر كشیده نشد، نشان عدم موفقیت آن كارگردان و فیلمساز بوده است.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!

همچنین مطرح است كه فیلم‏هاى ساخته شده درباره جنگ عراق و ایران اغلب جنگى (Action) و بیشتر ناظر بر صحنه‏هاى جنگ و جنبه‏هاى خشن جبهه‏ها بوده است، لذا این ذهنیت تا حدودى طبیعى است كه تصور كنند رزمندگان ایرانى داراى روحیه‏هاى خشن و بدون عاطفه بوده‏اند! در حالى كه امروزه پس از گذشت یك دهه از جنگ تحمیلى، شاهد ساخته شدن فیلم‏هایى هستیم كه روحیات درونى، اخلاقى، عاطفى و در یك كلام روان شناسانه‏ى رزمندگان و ارتباطات اجتماعى آنان را در پشت جبهه‏هاى جنگ نشان مى‏دهد كه چگونه داراى طبعى لطیف و روحیه‏اى عاطفى و با احساس هستند.

 

اما به طور كلى شناخت و دریافت حالات روحى و عاطفى یك رزمنده بر اساس این آیه‏ى قرآنى میسر است كه «اشداء على الكفار رحماء بینهم»؛ یعنى در مقابل دشمن هیچ گونه گذشتى نداشته و خشن و پرصلابت بودند، اما همان فرد سخت و محكم در جبهه‏ها، وقتى یك نفر از عراقى‏ها را به اسیرى مى‏گرفت، آب خودش را و لباس خودش را به او مى‏داد و از بعد رأفت و عاطفه با او برخورد مى‏كرد و تبلیغات سوء عراق در مورد رزمندگان ایرانى و رفتار خشن آنان با اسیران جنگى را از بین برده و آن را خنثى مى‏كرد.واقعیت امر این بود كه رزمندگان ایرانى روحیه‏ى دوگانه‏اى داشتند: در مقابل دشمن سرسخت و خشن و در مقابل دوستان و اقوام در پشت جبهه، نرم و ملایم توأم با عطوفت و مهربانى بوده‏اند و لذا اگر فیلمى ساخته مى‏شود حتما باید هر دو جنبه در آن لحاظ گردد.

 

به قول شهید آوینى، فیلم‏هایى مثل دیده‏بان، انسان و اسلحه، عبور، از جمله فیلم‏هاى سینمایى هستند كه داراى فضاى صادقانه بوده و بوى بسیج و پاكى و مهربانى مى‏دهد، چرا كه سازندگان آنها خود رزم‏آور و بسیجى بوده‏اند و با جبهه‏ها، انسى غفلت ناپذیر داشتند. به هر صورت، بى‏احساس و بى‏عاطفه جلوه دادن رزمندگان ایرانى، امرى دور از واقعیت بوده و ناشى از ضعف كارگردانان در ساخت فیلم‏هاى جنگى بوده است و عدم تلفیق صحیح از دو بعد روحى رزمندگان (یعنى خشونت با دشمن و رأفت با دوست) است كه موجب به وجود آمدن چنین ذهنیتى در مخاطبین شده است.

 

آنچه به عنوان سند مى‏توان به آن استناد جست، مكتوبات خود رزمندگان است كه در قالب كتاب‏هایى نیز چاپ شده مانند، مكاتبات شهید همت با همسرش یا شهید حسین خرازى و سایرین كه بیان كننده‏ى روح عرفانى و لطیف آنان در پشت آن چهره‏هاى نظامى و خشن و قاطع آنان در خط مقدم جنگ است. ناگفته نماند كه متأسفانه ابعاد روحى و لطافت اخلاقى رزمندگان ما بسیار ناشناخته باقى مانده است.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، شهید همت، شهید حاج حسین خرازی، لطافت رزمندگان، فیلمهای سینمایی دفاع مقدس، بسیجی، فیلم های جنگی، رزمندگان ایرانی، عطوفت و مهربانی، دوست، پشت جبهه، عاطفه، اشداء علی الکفار رحماء بینهم، اسیران جنگی، پدر و مادر، فرزند، action movies،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic