تاریخ : جمعه 31 خرداد 1392 | 04:02 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

آنکه حق پشتش نباشد از ظفر          وای اگر گربه ش نماید شیر نر

 

انسان همیشه از نقطه ای آسیب پذیر است که آن را نقطه قوّت خود می داند و قدرت خود را در آن می بیند. تاریخ این قانون را به خوبی اثبات کرده است. به عنوان نمونه، فرعون دقیقاً ار همانجایی سقوط کرد که هرگز گمان نمی برد. اساساً تکیه کردن بر هر چیزی غیر از خدای سبحان، سبب شکست و سقوط انسان می شود.

 

وای اگر صد را یکی بیند ز دور          تا به چالش اندر آیـد از غرور

 

مولانا می گوید: وای به حال کسی که به دنبال ظفر و پیروزی باشد، اما از پشتیبانی حضرت حق برخوردار نباشد. چنین فردی مانند گربۀ کوچکی است که خود را شیر تصور می کند و از فرط کبر و غرور، صد نفر را یک نفر می بیند و بر اساس این فکر و گمان باطل به پیکار بر می خیزد.

 

زان نمایـد ذوالـفـقـاری حربه ای       زان نماید شیر نر چون گربه ای

 

انسانِ فرو افتاده در چاه خودبینی، همۀ پدیده ها را وارونه می بیند. او ذوالفقار را شمشیری معمولی می پندارد و شیر نر پرهیبت را گربه ای ناتوان می انگارد! تکیه بر نفس، دیدگان انسان را در حجاب نگه می دارد و حقیقت را تیره و تار می سازد.

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، سقوط انسان، شیر، گربه، غرور، تکبر، تاریخ، پیروزی، حضرت حق، ذوالفقار، نفس حجاب،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات