تاریخ : سه شنبه 16 مهر 1392 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

 

سوی لطف بی وفایان خود مرو

کان پـل ویـران بود، نیـکـو شـنـو

 

در ستایش وفاداری و نکوهش بی وفایی سخنان بسیاری گفته شده است. قرآن کریم تعهد را مسئولیت آور دانسته  و وفای به عهد را مورد تأکید فراوان قرار داده است : «أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا» مولانا نیز انسان ها را از فریبکاری بی وفایان بر حذر می دارد و لطف و محبت آنان را غیر قابل اعتماد می داند. وی می گوید: به بی وفایان اعتماد نکنید، چرا که آنان به عهد خویش پایبند نیستند. اعتماد به آنها همانند قدم زدن بر روی پل ویرانی است که نه تنها آدمی را به مقصد نمی رساند، بلکه در معرض خطر سقوط و هلاکت قرار می دهد.

 

گر قدم را جاهلـی بر وی زنـد          بشکند پل وان قدم را بشکند

 

بدعهدی از مسئولیت ناپذیری سرچشمه می گیرد؛ همانگونه که در جنگ ها افراد سست اراده با تزریق یأس و ناامیدی بین لشکریان، موجبات شکست آنان را فراهم می سازند.

 

هر کجا لشکر شکسته می شود

از دو سه سست مخنّث می بـود

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات