تاریخ : چهارشنبه 24 مهر 1392 | 01:24 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

تا نباشد راست کـی باشد دروغ؟

آن دروغ از راست می گیرد فروغ

 

 وجود یک پدیدۀ تقلبی بیانگر آن است که اصل آن پدیده در عالم وجود داردبه عنوان مثال اگر سکۀ طلای واقعی در میان نباشد، تقلبیِ آن نیز وجود نخواهد داشت. و یا اگر سخن راستی وجود نداشته باشد، دروغ نیز جایگاهی نخواهد داشتدروغ و تقلب نشان دهندۀ وجود حقایقی هستند که تبهکاران با سوء استفاده و وارونه کردن آن حقایق، رفتار و گفتار خود را موجّه جلوه می دهند و اعتماد انسان ها را جلب می کنندفریب کاران از اعتماد مردم به یک حقیقت بهره می گیرند و تقلبی آن حقیقت را به جای اصلی جا می زنند تا به اهداف شوم خود برسند. مولانا با استفاده از این قاعده می گوید: دروغ از صداقت و راستی سرچشمه می گیرد؛ یعنی همۀ کسانی که فریب شیادان را می خورند و جنس تقلبی را به جای اصلی می خرند، بر این خیال هستند که آنچه دریافت می کنند واقعی و اصل است. در حالی که آنچه شربت پنداشته اند، زهر آلود و مهلک است.

 

بر امید راست کژ را می خرند    زهر در قندی رود آنگه خورند

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات