تاریخ : یکشنبه 5 آبان 1392 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

آنکه گوید جمله حق اند احمقی است

وآنکه گوید جمله باطل او شقی است

 

حق و باطل در این دنیا چنان در هم آمیخته اند که تشخیص آنها همواره با نسبیت و عدم قطعیت همراه است. لذا افرادی که گفتار و رفتار همه را بر حق و درست می شمارند، به بیراهه می روند. و آنان که همه را باطل می پندارند نیز زندگی خود را تباه می سازندافکار و افعال آدمیان با حق و باطل، درست و نادرست، زیبا و زشت ممزوج و مختلط است و جز معصومین و اولیای الهی که مستثنی هستند، کسی را نمی توان بطور مطلق حق یا باطل دانست؛ بلکه هر  کس نسبتی با حق و باطل داردمولانا می گوید: گاه در زندگیِ انسان حق و باطل چنان در هم می آمیزند که تشخیصشان از یکدیگر، مستلزم داشتن درک عمیق و بصیرت فراوان است

 

 

در روایات ما تعلقات دنیوی به مار خوش خط و خالی تشبیه شده که ظاهری زیبا و فریبنده اما باطنی زهرآگین و کشنده دارد. جلال الدین با استفاده از این تشبیه می گویدگاهی یک مار سمی در چشم آدمی همچون مال و ثروت جلوه گر می شود. به گونه ای که اگر دیدگانِ بصیرت خود نگشاید و از خواب غفلت در نیاید، چه بسا مار را به جای مال بر گیرد و جان خود را بر سر این تشخیص اشتباه از دست بدهد

 

می نمایـد مـار انـدر چـشـم، مـال          هر دو چشم خویش را نیکو بمال

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات