تاریخ : یکشنبه 5 آبان 1392 | 01:08 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

 

بر محک زن کار خود ای مرد کار       تا نـسـازی مسـجـد اهـل ضـرار

 

اگر انسان افکار و اعمال خود را با ترازو و محک صالحان نسنجد، چنان به وادی گمراهی در می افتد که به نام مسجد که جایگاه عابدان و عارفان است، بنای نفاق و اختلاف در می افکند. انسان موجودی است برخوردار از کاستی های فراوان؛ و اگر بخواهد خود را کامل بپندارد و تنها به داشته های خود متکی باشد، به خطا و گمراهی دچار می شود. انبیا و اولیای الهی که از خود رهیده و به عقل کل رسیده اند، برای آدمیان بهترین محک تشخیص حق از باطل  هستند. اندیشه و عمل آن بزرگان از بند تعلقات نفسانی رها شده و آنچه از آنان صادر می شود عین حقیقت است. و لذا سایر انسان ها برای در امان ماندن از بلایای نفسانی باید خود را با ترازو و معیار آنان سنجش کنند.

 

غالباً آدمیان بجای آنکه در اندیشۀ اصلاح عیوب خود باشند، از نقایص و اشتباهات خود غافل می شوند و در صدد عیب جویی از دیگران بر می آیند. این افراد در حقیقت مسجد ضرار بنا می کنند، در حالی که می پندارند به بندگی خداوند مشغولند.

 

پس بر آن مسجد کُنان تسـخـر زدی    چون نظر کردی تو خود زیشان بُدی

 

 مسجد ضرارمسجدی بود که منافقان ساخته بودند و حق تعالی به تخریب آن فرمان داد.

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic