تاریخ : شنبه 8 مهر 1391 | 02:33 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

صد هزاران دام و دانه است ای خدا          ما چو مرغان حریص بینوا

در مسیر زندگی انسان فراز و نشیبها فراوان است و در این فراز و فرودها دامهای بسیاری از سوی صیادان چیره دست که به صید آدمیان کمر بسته اند، تعبیه گردیده و دانه های رنگارنگ و پرزرق و برق در این دامهای فریبنده خودنمایی می کند و وسوسه انگیزانه انسان را به سوی خود می خواند.

ما انسانها چونان پرندگانی تشنه و گرسنه هستیم که به هوای رفع نیازها و خواسته های خود، غافلانه طعمه و اسیر صیادان می شویم و در دام آنان گرفتار می آییم. دامها فراوانند و ما همانند مرغان حریص و بی پروا با اراده خود در سیطره فریب و نیرنگ شکارچیان قرار می گیریم. دامها به قدری گسترده و عمیق و متنوع اند که مرغان تیزپرواز و بلند همتی چون باز و سیمرغ نیز از خطرات آن مصون نمی مانند.

دم به دم ما بسته دام توییم    هر یکی گر باز و سیمرغی شویم

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، انسان، زندگی، وسوسه، سیمرغ، آنتی ویروس ESET NOD32 Antivirus 4،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات