(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 3)

قرارداد 1975 الجزایر درباره چه بود و در چه موقعیتی بین ایران و عراق منعقد شد؟

همان طور كه در پاسخ سؤال قبل توضیح داده شد اختلافات عراق و ایران همچنان ادامه پیدا كرد و عراق به طور مكرر قرار داد ١٩٣٧ را نقض مى‏كرد. در آذر ١٣٥٠ عراق مناسبات خود را با ایران قطع كرد و در اتحادیه عرب و سازمان ملل متحد دست به مبارزه شدیدى علیه ایران زد و هزاران ایرانى مقیم عراق را اخراج كرد.

در سال ١٩٧٤ دولت عراق از ایران به شوراى امنیت شكایت كرد. ایران و عراق با وساطت شوراى امنیت در ١٦ اسفند ١٣٥٢ با آتش بس موافقت كردند و به درگیرى‏هاى پراكنده مرزى خاتمه دادند و در اوت ١٩٧٤ ملاقاتى بین نمایندگان دو دولت در استانبول به عمل آمد ولى نتیجه‏اى از آن حاصل نشد و برخوردهاى مرزى نیز گاهى تجدید مى‏شد، این امر با تشدید مبارزات كردها علیه دولت عراق مقارن شد كه مورد حمایت مستقیم ایران و حمایت غیر مستقیم امریكا قرار داشتند.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!

در فاصله روزهاى ٢٦ تا ٣٠ دى ١٣٥٣ پس از تجدید مناسبات سیاسى بین دو كشور، نمایندگان دو كشور با هم ملاقات كردند و این بار زمینه براى ادامه مذاكرات فراهم گردید.در اجلاس سران اوپك كه ١٣ تا ١٥ اسفند ١٣٥٣ در الجزایر تشكیل گردید، شاه ایران براى نخستین بار شركت كرد و دو جلسه مذاكره طولانى با صدام حسین انجام داد. پس از مذاكرات بین سران دو كشور (گر چه صدام در آن سال‏ها معاون حسن البكر رئیس جمهور عراق بود اما مرد اول حزب بعث و رژیم عراق محسوب مى‏شد)، اعلامیه مشترك ایران و عراق در تاریخ ٦ مارس ١٩٧٥(١٥ اسفند ١٣٥٣) انتشار یافت.

 

در این اعلامیه طرفین در مورد اصول ذیل به توافق رسیدند:

١- دو طرف مرزهاى آبى خود را بر اساس خط تالوگ تعیین مى‏كنند.

٢- طرفین متعهد شدند كه در مرزهاى خود كنترل مؤثر به منظور قطع هر گونه رخنه و نفوذى كه جنبه خرابكارانه داشته باشد، اعمال كنند.

٣- طرفین تصمیم گرفتند، پیوندهاى همسایگى و دوستى سنتى را از طریق تماس‏هاى دائمى تجدید نمایند.

٤- علامت گذارى نهایى مرزهاى زمینى بر اساس پروتكل مورخ ١٩١٣ و صورت جلسات تحدید حدود ١٩١٤ انجام شود.

 

در ماده‏ى ١ اعلامیه، عراق مى‏پذیرد كه خط مرزى تالوگ (با پذیرش خط تالوگ به عنوان خط مرزى دو كشور در اروندرود، حاكمیت مشترك دو كشور ایران و عراق در سرتاسر آبراه اروندرود رسمیت یافت.) را به رسمیت مى‏شناسد و این یكى از امتیازات مهم اعلامیه الجزایر براى ایران بود، در حالى كه به موجب ماده‏ى ٢، ایران غیر مستقیم مى‏پذیرد كه از حمایت كردهاى بارزانى دست بر دارد و با همكارى عراق از نفوذ هر عامل كه مزاحمتى براى دو طرف ایجاد كند، جلوگیرى نماید.

 

در جهت اجراى مصوبات اجلاس الجزیره، وزیران امور خارجه ایران، عراق و الجزایر چهار بار گرد هم آمدند. نتیجه نشست‏هاى آنها، امضاى عهدنامه مشترك مربوط به مرز مشترك و حسن هم جوارى بین ایران و عراق در ٢٣ خرداد ١٣٥٤(١٣ ژوئن ١٩٧٥) بود. (متن عهدنامه دو كشور در ضمائم كتاب آمده است)

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، قرارداد 1975 الجزایر، عراقآ الجزایر، خط مرزی تالوگ، اروندرود، کردهای بارزانی، حسن البکر، حزب بعث عراق، اتحادیه عرب، سازمان ملل متحد، آمریکا، ایران، عراق، آنتی ویروس نود 32،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic