«پرده نشینانی كه خیابان را ندیدند!»

«مقاومت زنان ایرانی در برابر كشف حجاب رضاخانی»

در آستانة كودتای سوم اسفند برای ترویج بی‌حجابی، اقدامات چشم‌گیری صورت گرفت. پس از كودتای رضاخان، عده‌ای جهود با طرح این موضوع كه حجاب در دین موسی(ع) جایگاهی ندارد، در روزنامه‌های خود به موضوع كشف حجاب و آزادی زنان پرداختند. رضاخان هم كه پس از سفرش به تركیه و ملاقات با «مصطفی كمال آتاتورك» پیشرفت تركیه را به دلیل رفع حجاب تلقی می‌كرد، در سال 1307، با طرح موضوع متحدالشكل كردن لباس مردان، كشف حجاب زنان را مقدمه‌چینی كرد. وی در 17 دی‌ 1314 طی مراسمی در دانشسرای دختران تهران كه با حضور شخص رضاخان و همسر و دختران بی‌حجاب او برگزار شد، قانون كشف حجاب را نیز به اجرا درآورد و استفاده از روسری، چادر نماز، كلاه، یقه و... را به منظور حجاب ممنوع اعلام كرد. از آن پس به رانندگان اتوبوس اخطار داده شد كه زن باحجاب را سوار نكنند و مسئولان گرمابه‌ها آن‌ها را به حمام راه ندهند. به كارمندان دولت نیز دستور داده شد كه همسران خود را بدون حجاب در مجالس حاضر كنند و برای این كار بیست تومان مساعده بگیرند تا بتوانند زنان خود را آراسته‌تر در معرض دید عموم قرار دهند؛ در غیر این صورت اخراج می‌شدند.

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!

هرگونه مخالفت و مقاومتی به شدت سركوب می‌شد و برخی از روحانیان كشته یا زندانی و تبعید شدند. نیروهای دولتی وظیفه داشتند كه هر جا زن یا دختری را با چادر یا روبنده دیدند، با استفاده از روش‌های خشونت‌بار یا هر شكل دیگر، حجاب او را بردارند. اگر ماموران زنی را باحجاب می‌دیدند، با برداشتن حجابش، به دنبال او تا خانه‌اش می‌رفتند و صندوقچه خانه‌اش را می‌دیدند تا اگر چادر یا روسری در آن بود، قطعه قطعه كنند و دور بریزند.

 

در مقابل، زنان ایرانی ترك خیابان كردند، ولی ترك حجاب نكردند. بعضی از آن‌ها به مدت شش سال از خانه بیرون نیامدند تا بی‌حجاب دیده نشوند و حتی به حمام نمی‌رفتند؛ با این‌كه حمامی در منزل نداشتند. آن‌ها از رفتن دخترانشان به مدرسه جلوگیری می‌كردند. از مردان نیز خواسته شد كه همسرانشان را با خود به مجالس كشف حجاب ببرند و اگر نمی‌بردند یا باحجاب می‌بردند، اخراج می‌شدند. بعضی‌ها هم كه حاضر به قبول شرایط نبودند، دست به خودكشی زدند؛ حتی همسر «صدرالاشرف» (وزیر دادگستری وقت) پس از حاضر شدن در یكی از این مراسم، از غصه مریض شد و دیگر از خانه بیرون نیامد تا یك سال بعد فوت شد و جنازه‌اش از خانه بیرون رفت.

 

بدین ترتیب، پس از تركیه، ایران دومین كشور مسلمانی بود كه رسماً حجاب را ممنوع كرد و تا شهریور 1320، به مدت شش سال فشارهای بی‌امان نیروهای دولتی در سراسر كشور برای منع زنان برای استفاده از هر نوع حجاب ادامه یافت، ولی با فرار رضاخان از كشور، اوضاع به وضعیت ابتدایی خود بازگشت، پوچ بودن تلاش او برای استحالة فرهنگی زنان آشكار شد و دیگر بار زنان ایرانی با استفاده از حجاب، در اماكن عمومی حضور یافتند.

ماهنامه امتداد

شماره 60، بهمن 1389

صفحات (46-46)




طبقه بندی: مباحث حجاب، رژیم پهلوی،
برچسب ها: حجاب، پوشش و حجاب، حجاب و عفاف، حجاب در اسلام، پوشش در اسلام، پوشش و حجاب در اسلام، فلسفه حجاب، حجاب و عفاف در اسلام، پاسخ به سوالات حجاب، پاسخ به شبهات حجاب، مساله حجاب، مسائل مربوط به حجاب، پیام حجاب، پوشش اسلامی، حجاب اسلامی، ایران، ترکیه، ممنوعیت حجاب در ترکیه، رضاخان، استحاله فرهنگی زنان، زنان ایرانی، خودکشی، کشف حجاب، فرمان کشف حجاب رضاخان، بی حجابی، باحجاب، روحانیون، چادر نماز، روسری، کودتای رضاخان، موسی (ع)، مصطفی کمال آتاترک، قانون کشف حجاب، دختران بی حجاب، ترویج بی حجابی، کودتای سوم اسفند رضاخان، جهود، آزادی زنان، دختران تهران، وزیر دادگستری،
دنبالک ها: ماهنامه‌ی امتداد،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic