تاریخ : پنجشنبه 20 مهر 1391 | 02:02 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«بیانات مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه ای»

«در اجتماع بزرگ مردم بجنورد»

 

«ورزشگاه تختی بجنورد»

19/7/1391

«قسمت دوم»

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!

آنچه را كه در كشورمان از منابع اساسى در اختیار داریم، از متوسط جهان بیشتر است. من بارها گفته‌ام: ما تقریباً یك‌صدم جمعیت دنیائیم، كشور ما هم تقریباً یك‌صدم وسعت دنیاست؛ اما منابع اصلى‌اى كه ما داریم، از یك‌صدم بسیار بیشتر است. در بعضى از منابع، در میان همه‌ى كشورهاى دنیا درجه‌ى اوّلیم؛ مثل منابع انرژى - نفت و گاز - كه امروز در میان همه‌ى كشورهاى دنیا، در رأس فهرست، ما هستیم. این خصوصیات ماست.

 

اقلیم ما اقلیم متنوعى است. كشور ما كشور وسیعى است. همه چیز، متناسب با نیازهاى ما وجود دارد. طبیعتِ خوب داریم، معدنِ خوب داریم، مردمِ خوب داریم، استعدادِ خوب داریم، مسئولان دلسوز مردمى هم در سه قوه داریم، نیروهاى مسلحِ پاى كار و آماده و شجاع هم داریم، روحانیت فاضل و دلسوز و علاقه‌مند هم داریم، دانشگاه‌ها و مدارس پر جمعیت هم داریم - چهار میلیون جمعیت دانشجو، و میلیونها جمعیت دانش‌آموز - اینها امكانات ماست، استعداد ماست؛ عزم و اراده و امید هم در ملت ما وجود دارد.

 

حركتمان از اول انقلاب تا امروز سیر صعودى داشته است. نتیجه‌ى این حركتِ سیر صعودى هم پیشرفتى است كه تا امروز حاصل شده است. آن مقدارى كه به تناسب سالها ما به دست آورده‌ایم، با توجه به دشمنى‌هائى كه با ما شده است، برجسته است و پیشرفتها جلوى چشم همه است. در امور زیربنائى، كشور پیشرفت كرده است؛ در خدمات مردمى، كشور پیشرفت كرده است؛ در معنویات، كشور پیشرفت كرده است؛ در دانش و فناورى هم همین جور. زیربناهائى كه ما در آنها برجسته و ممتاز هستیم، در درجه‌ى اول عبارت است از ثبات سیاسى كشور. دولتهاى گوناگونى سر كار آمدند، با وجود اختلاف نظرها و سلائق سیاسى، لیكن ثبات كشور از اول انقلاب تا امروز استمرار داشته است و كشور به سمت هدفها حركت كرده است. منازعات و درگیرى‌هاى خطى و جناحى و سیاسى نتوانسته است ثبات سیاسى كشور را از بین ببرد؛ این مهمترین زیربناست.

 

البته زیربناهاى اقتصادى بسیار مهمى، هم از لحاظ قانونى، هم از لحاظ واقعى و عملى وجود دارد. همین سیاستهاى اصل 44 جزو زیربناهاى قانونى است. زیربناهاى مواصلاتى، ارتباطى، حمل و نقل، جاده‌ها، بزرگراه‌ها، خطوط ریلى و هوائى، فیبر نورى، نیروگاه‌ها، سدها؛ اینها كارهائى است كه از اول انقلاب تا امروز انجام گرفته؛ آن هم اغلبِ نزدیك به همه، به دست جوانان و زبدگان و برجستگان علمى كشور خودمان. اینها چیزهاى كمى نیست، اینها را ما به دست آورده‌ایم.

 

یكى از مهمترین موجودى‌هاى باارزش ما، همین نسل جوانِ تحصیلكرده است. نسل جوان تحصیلكرده، هم شجاعت دارد، هم امید دارد، هم نشاط و تحرك دارد. من همین جا در داخل پرانتز عرض بكنم؛ یكى از خطاهائى كه خود ما كردیم - بنده خودم هم در این خطا سهیمم - این مسئله‌ى تحدید نسل از اواسط دهه‌ى 70 به این طرف باید متوقف میشد. البته اوّلى كه سیاست تحدید نسل اتخاذ شد، خوب بود، لازم بود، لیكن از اواسط دهه‌ى 70 باید متوقف میشد. این را متوقف نكردیم؛ این اشتباه بود. عرض كردم؛ مسئولین كشور در این اشتباه سهیمند، خود بنده‌ى حقیر هم در این اشتباه سهیمم. این را خداى متعال و تاریخ باید بر ما ببخشد. نسل جوان را باید حفظ كرد. با این روند كنونى اگر ما پیش برویم - من چندى پیش هم در ماه رمضان در سخنرانى گفتم - كشور پیر خواهد شد. خانواده‌ها، جوانها باید تولید مثل را زیاد كنند؛ نسل را افزایش دهند. این محدود كردن فرزندان در خانه‌ها، به این شكلى كه امروز هست، خطاست. این نسل جوانى كه امروز ما داریم، اگر در ده سال آینده، بیست سال آینده و در دوره‌ها و مرحله‌هاى آینده‌ى این كشور بتوانیم آن را حفظ كنیم، همه‌ى مشكلات كشور را اینها حل میكنند؛ با آن آمادگى، با آن نشاط، با آن شوقى كه در نسل جوان هست، و با استعدادى كه در ایرانى وجود دارد. پس ما مشكل اساسى براى پیشرفت نداریم.

 

البته مشكلاتى وجود دارد - كه من به آنها اشاره خواهم كرد - مشكلاتى است در سطح كشور، منطقه‌ى شما هم از همین مشكلات دارد؛ كه در درجه‌ى اول، مسئله‌ى بالا رفتن قیمتهاست، مسئله‌ى اشتغال است؛ اینها جزو گرفتارى‌هاى مردم است؛ مخصوص اینجا هم نیست، در سرتاسر كشور است. دوستان ما، قبل از سفر من نظرخواهى كردند، از مردم پرسیدند؛ دیدیم اینجا هم عین همان چیزى است كه در جاهاى دیگر وجود دارد. مسئله‌ى بالا رفتن قیمتها و مسئله‌ى اشتغال و بیكارى، جزو دغدغه‌هاى اصلى است. این مشكلات وجود دارد؛ لیكن مشكلات اساسى و عوارضى كه كشور، ملت و مسئولین نتوانند آنها را حل كنند، وجود ندارد.
در طول سى و سه سال انقلاب، خطرهائى از این بزرگتر پیش آمده است. كشور این خطرها را برطرف كرده، از اینها عبور كرده است. آتشهائى خواستند روشن كنند، ولى به مقصود خود نرسیدند. در درجه‌ى اول، در همان اولین ماه‌هاى پیروزى انقلاب، مسئله‌ى تحریك قومیتها در سرتاسر كشور بود. خب، كشور ما كشور قومیتهاى متنوع است. سعى كردند این قومیتها را به جان هم بیندازند. در همین منطقه‌ى شما، یك عده كمونیستِ بى‌اعتقاد به دین و به وطن سعى كردند اقوام مؤمن و نجیب تركمن را با مجموعه‌ى انقلاب مخالف كنند. چه كسى در مقابل اینها ایستاد؟ در درجه‌ى اول، خود عناصر مؤمنِ تركمن در مقابل اینها ایستادند. علماى بانفوذ تركمن - كه بعضى از دنیا رفته‌اند، بعضى هم بحمداللّه زنده هستند - خودشان در مقابل اینها ایستادند. جوانهاى سایر مناطق كشور هم، هم در اینجا، هم در مناطق گوناگون دیگر، رفتند ایستادگى كردند. تحریك میكردند، آتش را روشن میكردند، روى آتش نفت میریختند، از طرق مختلف سعى میكردند آتش را گسترده كنند؛ اما به دست ملت ایران و عمدتاً به دست خود آحاد آن كسانى كه میخواستند آنها را در مقابل انقلاب اسلامى قرار بدهند، آتش خاموش شد. در منطقه‌ى كردستان هم خود كُردها، پیشمرگان مسلمان كُرد و علماى مؤمن كُرد، پیشگام و پیشقدم بودند. مناطق دیگر هم همین جور. این مشكل اوّلى بود كه پیش آوردند. بعد جنگ تحمیلى را راه انداختند. هشت سال جنگ، شوخى است؟ خواستند انقلاب را از پا در بیاورند، به زانو در بیاورند؛ نتوانستند. ملت از این مرحله عبور كرد.

 

بعد مسئله‌ى تحریم را مطرح كردند. امروز دشمنان ما، رادیوها، بعضى‌ها هم با اینها همزبان میشوند، هى مسئله‌ى تحریم را بزرگ میكنند، بزرگ میكنند. تحریم مال امروز و دیروز نیست؛ از اوائل، تحریم وجود داشته است. البته تشدید كردند، اثر نكرده؛ باز تدبیر دیگرى اندیشیدند، اثر نكرده است. تحریم از اول بوده است. امروز دشمنان ما - چه دولت آمریكا، چه بعضى از دولتهاى اروپائى - تحریم را مرتبط كرده‌اند به مسئله‌ى انرژى هسته‌اى. دروغ میگویند. آن روزى كه اینها تحریمها را برقرار كردند، انرژى هسته‌اى در كشور نبود؛ صحبتش هم نبود. آنچه كه اینها را از ملت ایران عصبانى میكند و به اینجور تصمیمها وادار میكند، سرافرازى ملت ایران است، گردنكشى ملت ایران است. این روحیه‌ى استقلال، این روحیه‌ى قدر خود شناختن، این روحیه‌ى عدم تسلیم كه به بركت اسلام و قرآن در ملت ایران به وجود آمده، این است كه آنها را عصبانى میكند؛ براى همین هم است كه با اسلام بدند، براى همین هم است كه به پیغمبر اسلام اهانت میكنند؛ میدانند كه اسلام وقتى در یك كشورى رسوخ كرد، روحیه‌ى استقلال در آن كشور آنچنان خواهد بود كه دیگر زیر بار آنها نمیرود. آنها افراد ضعیف و زبون را در رأس كشورها یا به دست مى‌آورند یا منصوب میكنند، براى اینكه از آنها اطاعت كنند. وقتى جائى مثل كشور ما، مسئولین را مردم معین میكنند، حضور مردم در همه‌ى صحنه‌ها حضور برجسته‌اى است، آنها چه كار میتوانند بكنند؟ مردم مؤمن، مردم معتقد به مبانى اسلامى، مردم روحیه‌گرفته‌ى به بركت اسلام، در مقابل اینها كوتاه نمى‌آیند؛ لذا اینها هم عصبانى‌اند؛ حالا امروز اسمش را میگذارند انرژى هسته‌اى! وانمود میكنند كه اگر ملت ایران از انرژى هسته‌اى صرفنظر كند، تحریمها برداشته میشود. دروغ میگویند. از روى بغض و كینه‌اى كه دارند، تحریمهاى غیر منطقى میكنند؛ تحریمهائى كه همه‌ى عقلا و انسانهاى باانصاف عالم وقتى نگاه میكنند، مى‌بینند اینها كارهاى غیر منطقى و در واقع وحشیانه است؛ این یك جنگِ با یك ملت است. البته در این جنگ هم به توفیق الهى مغلوب ملت ایران خواهند شد.

 

البته مشكلاتى به وجود مى‌آورند، بعضى از بى‌تدبیرى‌ها هم این مشكلات را افزایش میدهد - اینها هست - ولى اینها چیزى نیست كه جمهورى اسلامى نتواند اینها را حل كند. به توفیق الهى، ملت ایران از همه‌ى این مشكلات عبور خواهد كرد. ملت ایران و مسئولین كشور از این بزرگترها و دشوارترهایش را حل كرده‌اند؛ اینها كه چیزى نیست. اندك مشكلى پیش مى‌آید، ابراز خوشحالى میكنند. در همین چند روزى كه نوسان قیمت ارز و ریال، خبر اصلىِ اولِ خبرگزارى‌هاى آنها را تشكیل میداد، صریحاً ابراز خوشحالى كردند. متانت و وقار دیپلماسى را هم رعایت نمیكنند؛ بچگانه و كودكانه ابراز خوشحالى میكنند كه براى ملت ایران مشكل درست كردیم، براى جمهورى اسلامى مشكل درست كردیم؛ این را صریح میگویند! دو سه ساعت یك عده در دو تا خیابان تهران مى‌آیند چند تا سطل زباله را آتش میزنند، آنها آن طرف دنیا اظهار خوشحالى میكنند كه آره، شلوغ شد، شلوغ شد! وضع ما بدتر است یا وضع شما؟ الان نزدیك یك سال است كه خیابانهاى كشورهاى عمده‌ى اروپائى شب و روز تظاهرات است؛ در فرانسه تظاهرات است، در ایتالیا تظاهرات است، در اسپانیا تظاهرات است، در انگلیس تظاهرات است، در یونان تظاهرات است. مشكل شما بمراتب پیچیده‌تر از مشكل ماست. شما اقتصادتان قفل است؛ خوشحالى میكنید كه اقتصاد ایران ضعیف شده؟ شما بدبختید، شما رو به ركود و انهدام و اضمحلالید. جمهورى اسلامى با این مشكلات از پا در نمى‌آید.

 

مشكلات اصلى، امروز گریبان خود غربى‌ها را گرفته. الان یكى از مسائلى كه در انتخابات ریاست جمهورى آمریكا در درجه‌ى اول مطرح است، مشكلات اقتصادى است؛ مردم بیچاره‌اند، گرفتارند، طبقات ضعیف در آنجا دارند پامال میشوند. این جنبش 99 درصدى كه گفته شد، یك واقعیت است؛ البته سركوب میكنند. گرفتار اقتصادى، كشورهاى آنهایند؛ آن وقت اینجا به كمتر از آن، به كوچكتر از آن، آنها ابراز خوشحالى میكنند!
بدانند جمهورى اسلامى به فضل الهى، به حول و قوه‌ى الهى، بر این مشكلات فائق خواهد آمد و آنها را باز هم در حسرت شكست دادن ملت ایران خواهد گذاشت. به حول و قوه‌ى الهى و با هشیارى مردم و تدبیر مسئولان، مشكلات برطرف خواهد شد. هم مردم وظیفه دارند، هم ما مسئولان وظیفه داریم؛ همه باید به وظائفمان عمل كنیم. وقتى به وظیفه عمل كردیم، كارها پیش خواهد رفت. هشیارى مردم نقش دارد. ببینید در تهران یك عده‌اى به نام بازارى آمدند در خیابانها اغتشاش كنند، فوراً بازارى‌هاى محترم با موقع‌شناسى اعلامیه دادند، اعلان كردند كه اینها دروغ میگویند، اینها از ما نیستند. این كارِ درستى است.
اگر هشیارى قشرهاى مختلف مردم و موقع‌شناسى آنها بوقت به سراغشان بیاید، این باارزش است. این كار، كار باارزشى بود كه انجام دادند. حرف من در فتنه‌ى 88 هم همین بود. در فتنه‌ى 88، چند روز بعد از انتخابات به آن عظمت، یك عده‌اى آمدند اظهار مخالفت كردند، یك عده هم از این فرصت استفاده كردند؛ سلاح گرفتند، كار را به آشوب و تشنج كشاندند، پایگاه بسیج را گلوله‌باران كردند. حرف ما این بود: آن كسانى كه به نام آنها این كارها انجام میگرفت، باید همان وقت اعلامیه میدادند، اعلام بیزارى میكردند، میگفتند اینها از ما نیستند؛ اما نكردند. اگر این كار را میكردند، فتنه زودتر ریشه‌كن میشد؛ مسائل بعدى هم پیش نمى‌آمد. این هشیارى، موقع‌سنجى، لحظه را به حساب آوردن، خصوصیت برجسته و مهمى است كه باید ملت ما در همه‌ى موارد متوجه باشند؛ آنجائى كه دشمنى و توطئه‌ى دشمن حس میشود، به صورت لحظه‌اى باید همه حساسیت نشان بدهند. این از ناحیه‌ى مردم.

 

از ناحیه‌ى مسئولین كشور هم، آنها اتحاد لازم را با هم داشته باشند؛ همدلى داشته باشند، برنامه‌ریزى داشته باشند، مسئولیت‌شناسى و مسئولیت‌پذیرى داشته باشند، تقصیرها را گردن هم نیندازند، حدود قانون اساسى را نسبت به خودشان حفظ كنند. قانون اساسى ما نقص ندارد، كمبود ندارد. نقش مجلس معلوم است، نقش دولت معلوم است، نقش رئیس جمهور معلوم است، نقش قوه‌ى قضائیه معلوم است؛ هركدام وظائفى دارند، باید به وظائفشان عمل كنند؛ با هم همدلى كنند، با هم همراهى كنند، با هم همزبانى كنند.

 «پس زبان همدلى خود دیگر است / همدلى از همزبانى بهتر است».

 

ما بحمداللّه در این زمینه هم مشكلى نداریم. مسئولین كشور دلسوزند. ما همه‌مان بشریم، همه‌مان انسانیم، خطاهائى میكنیم، اشتباهاتى از ما سر میزند؛ لیكن اشتباهات همه‌اش قابل جبران است. خوشبختانه مسئولین، مسئولین دلسوزى هستند؛ در رؤساى قوا، در بدنه‌هاى قوا، دلسوزى كم نیست، علاقه‌مندى به سرنوشت نظام كم نیست؛ همه‌شان دلسوزند، همه‌شان علاقه‌مندند؛ كار را ان‌شاءاللّه پیش میبرند، الان هم مشغول تلاشند.

 

توصیه‌ى من هم این است: فراموش نكنیم كه كار، تلاش، امید، صبر و برنامه‌ریزى، لازمه‌ى حركت از این مسیرهاى مهم است. مسیرى كه ما داریم حركت میكنیم، مسیر مهمى است؛ یك مسیرى است كه میتواند تاریخ جهان را متحول كند؛ كمااینكه دارد تاریخ منطقه را متحول میكند؛ مى‌بینید. كى خیال میكرد كه در منطقه‌ى مهمِ حساسِ شمال آفریقا و غرب آسیا - همین منطقه‌اى كه اروپائى‌ها دوست دارند به آن «خاورمیانه» بگویند - این حوادث مهم اتفاق بیفتد؟ اتفاق افتاده است، تمام هم نشده است. حوادثى هم كه اتفاق مى‌افتد، به زیان غرب و بخصوص به زیان آمریكا و تهدید رژیم صهیونیستى است. حالا یاوه‌گوئى‌هاى مسئولان رژیم صهیونیستى كه اینقدر اهمیت ندارد كه انسان بخواهد به اینها پاسخ دهد. یك مقدار آنها میگویند، یك مقدار بعضى از غربى‌ها میگویند. عمده، آمریكائى‌ها و دنباله‌روهاى آنهایند؛ اروپائى‌ها خیلى انگیزه‌اى ندارند. همراهى اروپائى‌ها با آمریكا در این قضیه، یك همراهى عاقلانه و خردمندانه‌اى نیست؛ دارند خودشان را مثل پیشمرگ آمریكا، قربان آمریكا میكنند؛ حماقت میكنند. مردم ما از خیلى از كشورهاى اروپائى خاطره‌ى بدى ندارند. ما از فرانسه، از ایتالیا، از اسپانیا خاطره‌ى بدى نداریم. بله، از انگلیس خیلى خاطره‌ى بد داریم؛ انگلیس را میگوئیم «انگلیس خبیث»؛ لیكن كشورهاى دیگر اروپائى نه. با این كارى كه اینها دارند میكنند - همراهى با آمریكا - كه به نظر ما كاملاً غیرخردمندانه است، دشمنى ملت ایران را به خود جلب میكنند؛ خودشان را در چشم ملت ایران منفور میكنند.

 

ما از این گردنه‌ها عبور خواهیم كرد. ملت ما چابكتر و شجاع‌تر و تواناتر از این است كه در بین این راهها بماند. سى و سه سال است كه ما داریم در این مشكلات طى طریق میكنیم؛ روزبه‌روز هم عضلات ما قوى‌تر، آمادگى ما بیشتر، تجربه‌ى ما گرانبهاتر شده. ما كه گیر نمیكنیم، شما گیر میكنید. شما با جلب نفرت ملت ایران، براى خودتان مشكل درست میكنید. اینها اشتباه میكنند. ملت ایران از اینها عبور خواهد كرد. البته شرطش همین است: ملت، آحاد گوناگون مردم، ایستادگى‌شان، پاى كار بودنشان، ثباتشان، هشیارى‌شان، موقع‌شناسى‌شان، به جاى خود، مثل همه‌ى دورانهاى بعد از انقلاب تا امروز باشد؛ مسئولین هم به وظائفشان عمل كنند؛ مطمئناً آنچنان كه آرزوى مردم است، قضایا پیش خواهد رفت؛ این مشكلات اقتصادى هم برطرف خواهد شد.

البته اساس قضیه، امروز عبارت است از تولید ملى. علاج اصلى و بنیانى، عبارت است از تولید ملى؛ همانى كه ما در شعار سال عرض كردیم: تولید ملى، كار و سرمایه‌ى ایرانى. گرانى را این از بین میبرد، تولید را این افزایش میدهد، اشتغال را این به وجود مى‌آورد، بیكارى را این از بین میبرد، سرمایه‌هاى ملى را به كار مى‌اندازد، روحیه‌ى استغناء ملت ایران را تقویت میكند. مسئولین كشور در سطوح مختلف باید هرچه میتوانند، به مسئله‌ى تولید ملى توجه كنند. البته خطاب ما در درجه‌ى اول به مسئولین درجه‌ى یك است در سطوح بالاى كشورى؛ چه در مجلس، چه در دولت؛ لیكن سطوح بعدى، سطوح پائینى، سطوح استانى، همه باید توجه كنند.

 

در این استان، مثل استانهاى دیگر، توجه مسئولین - چه نمایندگان مجلس، چه نمایندگان دولت - باید به رفع مشكلات مردم باشد؛ كه در درجه‌ى اول، همین مسئله‌ى تولید و به‌كارگیرى امكانات بومى است. مطمئناً در این استان، با وجود آب، با وجود زمین حاصلخیز، با وجود طبیعت مستعد كشاورزى، با وجود دامدارى غنى كه توانسته نیازهاى بسیارى را در خارج از این استان هم برآورده كند، با وجود صنایعى كه میتواند پائین‌دستى‌هاى زیادى داشته باشد - صنایع بزرگى در این استان هست كه پائین‌دستى‌هاى این صنایع میتواند مورد توجه قرار بگیرد - اشتغال و تولید و شور و نشاط مردمى افزایش پیدا خواهد كرد. اینها چیزهائى است كه باید مورد اهتمام مسئولین این استان باشد.........

 

صحبتها طول كشید. مایل نبودم در آفتاب، شما برادران و خواهران عزیز را اینقدر معطل كنم. البته حرفها زیاد است، حرفهاى من هم تمام نشد؛ لیكن خب، در چند روز آینده، در جاهاى مختلف مهمان شما مردم عزیز این استان هستیم؛ عرایضى داریم، عرض خواهیم كرد. با جوانها، با روحانیون، با مسئولین گوناگون فرهنگى و علمى، با بسیج، با دیگر قشرهاى گوناگون، با بعضى از شهرها، مطالب فراوانى را كه فكر میكنم مفید است به شما عرض كنم، عرض خواهم كرد. امیدواریم خداى متعال بركات خودش را بر شما نازل كند.
پروردگارا! به محمد و آل محمد، بركات خود، رحمت خود، فضل خود، عافیت خود را بر مردم این استان نازل كن. پروردگارا! جوانها را حفظ كن. پروردگارا! دست دشمنان را قطع كن. پروردگارا! به محمد و آل محمد، ما را در راهى كه مورد رضاى تو و مورد رضاى اولیاى توست، ثابت‌قدم بدار. شهداى عزیز ما و روح مطهر امام شهدا را با اولیائت محشور كن.

والسّلام علیكم و رحمةاللّه و بركاته‌


برچسب ها: بیانات مقام معظم رهبری در جمع مردم بجنورد، سخنان مقام معظم رهبری در جمع مردم بجنورد، مقام معظم رهبری در خراسانی شمالی، سفر مقام معظم رهبری به استان خراسان شمالی، منابع انرژی، منابع نفت و گاز، نیروهای مسلح، سیاستهای اصل 44، حمل و نقل، نسل جوان، اشتغال، بیکاری، کمونیست، انقلاب اسلامی، کردستان، پیشمرگان مسلمان کرد، هشت سال جنگ تحمیلی، شهدا، بسیج، روحانیون، تحریم، انرژی هسته ای، تحریم علیه ایران، جنگ، جمهوری اسلامی، انگلیس، ایتالیا، اسپانیا، فرانسه، انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، مشکلات اقتصادی، جنبش 99 درصدی، جنبش وال استریت، اغتشاشات تهران، فتنه 88، قانون اساسی، رژیم صهیونیستی، خاورمیانه، تولید ملی، تولید ملی کار و سرمایه ایرانی، نمایندگان مجلس، کشاورزی، دامداری، آنتی ویروس نود 32،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic