تاریخ : یکشنبه 23 مهر 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

هر که او بیدارتر پردردتر          هر که او آگاهتر رخ زردتر

 

انسان به میزانی که از حقایقِ عالم آگاهی بیشتری می یابد، دردمندی و و دغدغه های روح و جانش فزونی می یابد و آثار این بیداری و دردمندی در رنگ زرد رخسارش پدیدار می شود. مسئولیت، زادۀ آگاهی انسان است و آدمیان همینکه آگاهتر می شوند، احساس مسئولیت در آنان آشکارتر می شود و تا آنجا پبش می رود که از فرط سنگینی مسئولیت و درد و رنج ناشی از بیداری، به بیماری و  رخ زردی مبتلا می شوند. دردمندی از نشانه های مهم انسان بودن است و شاخصۀ ارواح بلند و جان های شکوفا شده همانا دردمندی است.

 

پس بدان این اصل را ای اصل جو          هرکه را درد است او بُرده است بو

 

دردمندیِ انسان علامت آن است که شامۀ او گشوده شده و از عالم پر رمز و راز حقیقت رایحه ای به مشامش رسیده است.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، حقیقت، انسان، روح و جان، بیداری، بیماری، مسئولیت انسان، آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات