تاریخ : چهارشنبه 26 مهر 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

تیغ چوبین را مبر در کارزار          بنگر اول تا نگردد کار، زار

 

این قانون به ما می آموزد که هنگام نبرد سلاح خود را متناسب با میدان نبرد برگزینیم. همانگونه که با شمشیر چوبین نمی توان در میدان جنگ حاضر شد و به مقابله با خصم پرداخت، انسان خردمند همواره برای ورود به صحنه های گوناگون زندگی، خود را با ابزار متناسب با آن صحنه مجهز می کند تا بتواند با خیال آسوده و امید به موفقیت به هدف خود دست یابد.

در روزگار ما که عصر پیشرفت دانش و سیطره علم و تکنولوژی بر زندگی انسان است، نمی توان با اتکا به جهل و نادانی و پرداختن به خرافات و بی خردی و با تیغ چوبین در  کارزار زندگی گام نهاد و خود را به نابودی کشانید.

 

گر بُود چوبین برو دیگر طلب          ور بُود الماس پیش آ با طرب

 

چنانچه به تیغ الماس گونه مجهز نیستی، برو و تیغی را طلب کن که چونان الماس بُرنده و پیش برنده باشد. آنگاه خواهی توانست شاهد پیروزی را در آغوش بگیری.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، آغوش، علم و تکنولوژی، زندگی، زندگی انسان، الماس، پیروزی، عصر تکنولوژی، سلاح، شمشیر، جنگ، آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic