تاریخ : پنجشنبه 4 آبان 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«دعاهای امام حسین(ع) در نیایش عرفه»

بارالها! مرا ترسان از خودت بگردان، گویا تو را می بینم و با تقوای خود، خوشبختم ساز و با معصیت خود، بدبختم مساز و در قضای خود، خیرم گزین و در قدر خود، مباركم فرما تا نخواهم، شتاب آنچه را تو پس اندازی و نه، تاخیر افتادن آنچه را تو پیش اندازی.

 

بارالها! بی نیازیم را، در جانم و یقین را، در دلم و اخلاص را، در عملم و نور را، در دیده ام و بصیرت را، در دینم قرار ده و مرا، به اندامهایم بهره ور ساز، گوش و چشمم را دو، وارث من گردان (تا از عقل و ایمانم، فرمان برند) و بر آنچه بر من ستم كند، یارم باش و آرزوها(ی پیروزی، بر او) و انتقامم را روزی فرما و بدین وسیله چشمم را روشن كن.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!

بار الها! غمهایم را برطرف كن؛ عیبهایم را بپوشان؛ گناهانم را بیامرز؛ شیطانم را بران و گرو ها و تعهداتم را برهان ، ای معبود به حق من! ، در دنیا و آخرت، بالاترین درجه (كمال و قرب) را مقرر فرما.

 

پروردگارا! مرا، بر آفتهای روزگاران و تحولات (و حوادث ناگوارِ) روزان و شبان، یاری فرما و مرا از هراسهای دنیا و غمهای آخرت، نجات بخش و از شر آنچه ستمگران در زمین می كنند نگهدار.

 

بارالها! از هرچه می ترسم، كفایتم فرما و از هرچه بیمناكم، نگاهم دار، در جان و دینم، نگهبانم باش و در سفر، حفظم كن، در اهل و مال و فرزندانم (در غیاب من)، جانشینم باش و در هرچه روزیم فرمودی، بركتم ده؛ در پیش خود، (كوچك) و خوارم نما و در چشم مردم، عزیز و بزرگم دار و از شر جن و انس، سلامتم دار؛ به گناهان رسوایم مساز و به (ناخالصی انگیزه و) نیتم، خوارم مكن و با كردارم، هلاكم منما و نعمتهایت را، از من مگیر و به غیر خودت، واگذارم مكن؛ به چه كسی مرا واگذاری؟ به خویشان كه از من ببرند؟ یا به بیگانگان كه (برای منافع خود)، بر من یورش آرند یا بر من ترشرویی كنند؛ یا به آنان كه مرا، ضعیف و ناتوان خواهند، در صورتی كه تو، پروردگار و اختیار دار منی.

 

بارالها! خشمت را بر من روا مدار؛ اگر تو بر من خشم نگیری، از خشم جز تو، باكم نیست؛ بلكه عافیت تو، برایم توان بخش تر است پس از تو می طلبم. كه مرا بر خشم خود نمیرانی و قهر خود را بر من، فرود نیاوری؛ تو می توانی از قهر، به رضا باز آیی تا پیش از مرگ، از من خشنود شوی. نعمتت را بر ما، تمام گردان و ما را با طاعت خود، خوشبخت فرما.

 

در این لحظات پایانی روز ، عطایم فرما، بهترین آنچه را كه به هر یك از بندگانت، عطا می كنی و می بخشی، از نعمتی كه در اختیار می نهی و احسانهایی كه تازه می كنی و بلاهایی كه می گردانی و اندوهی كه بر طرف می سازی و نیایشی كه می شنوی و كردار نیكی كه می پذیری و كردار بدی كه می پوشانی. نعمتهایت را بر ما، كامل فرما و عطایت را بر ما گوارا ساز و ما را سپاسگذار خود و یادآور احسانهای خویش، قرار ده.

 

بار الها! بر محمد و آل او درود فرست؛ آنچنان كه محمد؛ شایستة آن است؛ ای بزرگوار! بر او و بر همة خاندن نجیب و پاكیزه و پاكش، درود فرست و ما را در عفو خود فرو بر، زیرا در این سرزمین نیایش، شیونها به هر زبانی به درگاهت بلند است، پس برای ما بهره ای از هر چه پخش می كنی و از هر نوری كه با آن هدایت می فرمایی و از هر رحمتی كه پراكنده می سازی و از هر عافیتی كه پوشش می دهی و از هر بركتی كه نازل می كنی و از هر رزقی كه می گسترانی، مقرر فرما، ای رحم كننده ترین رحم كننده ها!

 

بارالها! ما را در این هنگام، كامیاب، رستگار، نیكی یافته و بهره مند گردان و ما را از نومیدان، قرار مده؛ از رحمت خود بی بهره مساز و از فضل خود كه آرزویش می بریم، باز مدار، ما را چنان ناكامان و رانده شدگان از درگاهت، برمگردان، از رحمت خود محروم مفرما و از فضیلت آن بخششهایت كه انتظار داریم، مایوس مكن. خیر را برای ما حتمی ساز و ما را از اهل خیر قرار ده.

 

بارالها! به بخشندگیت، پاداش بزرگ و ذخیرة گرانبها و توانگری همیشگی را برای ما قطعی ساز، همة گناهانمان را بیامرز و ما را با هلاك شوندگان نابود مفرما، و دلسوزیت را از ما برمتاب، به مهربانیت ای مهربان ترین مهربانان!

بارالها! ما را در این هنگام از كسانی قرار ده كه درخواست كردند و عطایشان فرمودی؛ شكرت گفتند و فزونشان بخشیدی؛ بسوی تو روی آوردند و پذیرایشان گشتی؛ از گناهانشان رهیده، به تو برگشتند و تو گناهانگان را آمرزیدی.

 

بارالها! توفیق بندگیمان بخش و قوت طاعتمان ده، از گناهمان بازدار و لابه و زاری ما را بپذیر! روزیت را بر من گشایش ده و مرا در تن و دینم، عافیت بخش و بیمم را ایمن ده و گردنم را از آتش برهان.

 

بارالها! مرا به مكر خود گرفتار مكن؛ آرام آرام به قهر خود دچار مساز؛ خوارم مگردان و شر فاسقان جن و انس را از من بران.

بارالها! از تو حاجتی می خواهم كه كه اگر آن را عطایم كنی، آنچه را از من بازداری، زیانم نرساند و اگر آن را از من بازدای، هرآنچه عطایم كنی، سود نبخشد، از تو می خواهم كه گردنم را از آتش برهانی.

 

از تو وصالت را جویایم و به تو، بر تو رهنما خواهم، پس با تجلی نورت، مرابه خود رهنمون شو و با خلوص و صدق عبودیتت مرا نزد خود بپای دار؛ معبودا! مرا از گنجینة علم و اسرار ناب خود بیاموز و مرا با پوشش مصون از اغیار خود نگهدار.

 

الها! مرا با حقایق معرفت مقربانت، بیداری و به طریقة مجذوبان مشتاقت، به راه انداز.

خدایا! مرا با تدبیرت، از تدبیر خودم و با اختیارت، از اختیار خودم بی نیاز فرما و مرا بر پناهگاه های پریشانیم واقف گردان.

 

الها! مرا از ذلت نفسم برآر و مرا پیش از ورود در گورم، از شك و شركم پاك فرما؛ از تو یاری می جویم، یاریم كن؛ بر تو توكل دارم، مرا وامگذار؛ از تو می خواهم، ناامیدم نگردان؛ فضلت را آرزومندم، محرومم نساز؛ به آستان تو پیوسته ام، دورم مكن؛ و به درگاهت ایستاده ام، مرا مران. آمین

 

برگرفته از كتاب

فرهنگ جامع سخنان امام حسین(ع)

تدوین: گروه حدیث پژوهشكدة باقرالعلوم

ترجمة: علی مویدی

انتشارات: نشر معروف قم

چاپ دوم: بهار 1385

ص875 الی696

 

 




طبقه بندی: معرفتی و دینی،
برچسب ها: عرفه، دعای عرفه، دعای عرفه امام حسین (ع)، مناجات عرفه، مناجات امام حسین (ع) در روز عرفه، دعاهای امام حسین (ع) در روز عرفه، معرفت، خلوص، عبودیت، جن، جن و انس، مهربانی، گناه، رزق، نیایش، تقوا، معصیت، قضا و قدر، بصیرت، غم اخرت، رحمت الهی، فاسقان، کردار نیک، احسان، دنیا و آخرت، قرب الهی، شیطان، آپدیت آنتی ویروس نود 32،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic