تاریخ : شنبه 20 آبان 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

گر بریزی بحر را در کوزه ای          چند گنجد؟ قسمت یک روزه ای

این بیت به این نکته اشاره دارد که هر انسانی همانقدر بهره مند می شود که ظرفیت دارد. و لذا اندوختن و فراهم کردنِ بیش از نیاز،  همچون ریختن آب دریا در کوزه است. یعنی در هر صورت، حریصان و آزمندان نصیبی بیش از قسمت یک روزه ندارندپس بهتر است به جای افتادن در وادی حرص و آز  که همواره انسان را در حالت پریشانی و اضطراب نگه می دارد، خود را از آرامشِ قناعت بهره مند سازیم.

ظرفیت انسانها به فراخور احوال درونی آنها متفاوت است و آنان که از سلطۀ منِ طبیعی خارج نشده اند، ظرف وجودیشان آنقدر کوچک است که با دریافت تنها یک جرعه سرریز می شود و همچون یک کوزۀ آب، فقط برای مصرف یک روز گنجایش دارد. از سوی دیگر، انسانهای خارج شده از دایرۀ خواسته های نفسانی، ظرف وجودیشان به سادگی پر نمی شود و همواره پذیرای جام های معرفتند و هر لحظه تشنه تر می شوند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، خواسته های نفسانی، قناعت و سادگی، ظرفیت انسان، آرامش، حرص و آز، اضطراب و پریشانی، جام معرفت، بحر، آنتی ویروس نود 32، nod 32،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات