چرا ایران پس از آزادی خرمشهر و ایجاد شرایط مناسب برای صلح، باز هم به جنگ ادامه داد و وارد خاک عراق شد؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 28)

یك اشكالى در این سؤال هست و آن اینكه اگر صلح را مجموعه‏اى از آتش بس، نحوه و شرایط آن، عقب نشینى و نحوه و شرایط آن، تعیین متجاوز، تأمین خسارت‏هاى وارده و... بدانیم، باید گفت كه در آن زمان هیچ گونه پیشنهاد صلحى ارائه نشد و شوراى امنیت و دیگران تنها آتش بس را توصیه مى‏كردند.

در آن زمان طرحى كه متضمن صلح واقعى باشد و مثلا شناسایى متجاوز و پرداخت غرامت را نیز شامل شود وجود نداشت و پیشنهادهاى ارائه شده تنها در حد آتش بس و مذاكره طرفین بود كه این امر با توجه به پشتیبانى بین‏المللى از عراق هیچ گاه نمى‏توانست شرایط ایران را براى یك صلح شرافتمندانه تحقق بخشد.

به این ترتیب ایران دلایل منطقى و عقلانى براى ادامه جنگ داشت.

این دلایل عبارت بودند از:

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!

دلیل اول: شرایط ایران براى صلح عبارت بود از: شناسایى و تنبیه متجاوز و پرداخت غرامت از سوى عراق كه این شرایط مورد قبول رژیم عراق و سازمان‏هاى بین‏المللى نبود.

 

دلیل دوم: مرزهاى ایران تأمین نداشت. نقاطى در شلمچه، طلائیه و طول مرز از فكه تا قصر شیرین در اشغال عراق بود. شهرهاى سومار، نفت شهر و مهران عملا در اشغال دشمن بود. امكان آزادسازى این نقاط از راه مذاكره غیر معقول به نظر مى‏رسید و راهى جز ادامه جنگ وجود نداشت.

 

دلیل سوم: در حالى كه نیروهاى خودى در دور پیروزى قرار داشتند، توقف در جنگ و چانه‏زنى در پشت میز مذاكره براى پس گرفتن مناطق اشغالى، صحیح نبود.

 

دلیل چهارم: شهرهاى آزاد شده همچون خرمشهر به علت حضور دشمن در شلمچه همچنان مورد تهدید بود.

 

دلیل پنجم: توانایى رزمى ارتش عراق اگر چه در طول جنگ آسیب دیده بود، ولى نه تنها كاملا ترمیم شده، بلكه افزایش هم یافته بود.

 

دلیل ششم: تنها چیزى كه ارتش عراق از دست داده بود، روحیه بود كه با توجه به روحیه فرماندهى آن (شخص صدام) این مسئله نیز پس از مدتى قابل ترمیم بود.

 

دلیل هفتم: در حالى كه نیروهاى جمهورى اسلامى در دور پیروزى بودند آیا توقف در اوج قدرت و دادن فرصت مجدد به عراق، نمى‏توانست مورد شماتت قرار گیرد؟ اگر آن روز جنگ متوقف مى‏شد و تجربه‏اى چون مذاكرات سوریه و اسرائیل بر سر ارتفاعات جولان، فراروى ما قرار مى‏گرفت و ما ناچار مى‏شدیم بر سر ارتفاعات، پشت میز مذاكره با عراق چانه‏زنى كنیم، آیا امروز جامعه، مسئولان وقت را شماتت نمى‏كرد؟ با این استدلال كه «شما توان كافى براى رفع كامل تجاوز و بازپس گیرى حقوق خود را داشتید، چرا در بهترین موقعیت نظامى، از تعقیب دست كشیدید؟»

 

دلیل هشتم: عراق در نظر داشت با برگزارى اجلاس سران جنبش غیر متعهد در بغداد و كسب ریاست دوره‏اى این جنبش براى تحقق خواسته‏هاى خود، به ایران فشار بیاورد ولى ایران با حمله به داخل خاك عراق در عملیات رمضان، این امتیاز مهم و حیاتى را از عراق گرفت.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، بغداد، اجلاس سران جنبش غیر متعهد، عملیات رمضان، جمهوری اسلامی ایران، سوریه، اسرائیل، ارتفاعات جولان، صدام حسین، ارتش عراق، خرمشهر، شلمچه، طلائیه، فکه، قصر شیرین، سومار، نفت شهر، مهران، شورای امنیت سازمان ملل، آنتی ویروس نود 32، nod 32،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic