آیا ایران با پذیرش قطعنامه‏ى ٥٩٨ شوراى امنیت، توانست خواسته‏هایش را در جنگ تحقق بخشد؟ چرا؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 142)

قبل از پاسخ، خواسته‏هاى ایران را در جنگ برشماریم و سپس قضاوت نماییم كه آیا این قطعنامه خواسته‏هاى ایران را تحقق بخشیده است یا خیر؟ در یك جمع‏بندى كلى از سخنان حضرت امام و دیگر مقامات رسمى ایران مى‏توان خواسته‏هاى ایران را در جنگ به طور مختصر چنین بیان نمود:

اول: خروج بدون قید و شرط نیروهاى عراقى از سرزمین‏هاى ایران.

دوم: تعیین متجاوز و مجرم و محكومیت او به وسیله‏ى یك هیئت بین‏المللى.

سوم: تعیین خسارات جنگى به وسیله یك هیئت بین‏المللى و پرداخت آن.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس،

آیا براساس قطعنامه ٥٩٨ خسارات مادى وارد شده به ایران جبران خواهد شد؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 138)

پاسخ مثبت دادن به این سؤال ساده نخواهد بود، اما آنچه كه مى‏شود گفت این است كه شوراى امنیت سازمان ملل متحد در قطعنامه‏ى ٥٩٨ از تداوم جنگ و خسارات مادى و غیر مادى وارد به طرفین در این جنگ ابراز نگرانى عمیق كرده و در بند ٦ و ٧ آن لزوم شناسایى متجاوز و بازسازى پس از جنگ را تأیید كرده است. به این صورت كه شورا در بند ٦ قعطنامه از دبیر كل در خواست مى‏نماید با مشورت ایران و عراق مسئله‏ى واگذارى تحقیق درباره مسئولیت درگیرى به یك هیئت بى‏طرف را بررسى كند و هر چه زودتر آن را به شوراى امنیت سازمان ملل گزارش بدهد تا ضمن آن متجاوز معین گردد. این امر خود به خود به معنى این است كه هر وقت متجاوز تعیین شد، تجاوزگر ملزم به پرداخت غرامت به طرف مقابل مى‏باشد.

شوراى امنیت در بند ٧ قطعنامه مذكور ابعاد عظیم خسارات وارده در حین جنگ و نیاز به تلاش‏هاى بین‏المللى مناسب براى بازسازى پس از پایان درگیرى را تصدیق مى‏كند و در این زمینه نیز از دبیر كل درخواست مى‏نماید كه یك گروه كارشناسى براى مطالعه موضوع بازسازى به شوراى امنیت معرفى نماید.

           برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس،

چرا امام خمینى پذیرفتن قطعنامه‏ى ٥٩٨ را به مثابه نوشیدن جام زهر عنوان كردند؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 121)

زیرا حضرت امام با توجه به فشارهاى همه جانبه‏ى سیاسى، اقتصادى و نظامى بین‏المللى و داخلى مجبور شدند قطعنامه‏ى ٥٩٨ را كه مخالف نظر ایشان بوده است، بپذیرند. قطعنامه‏ى ٥٩٨ حاوى مطالبى نبود كه ایران بتواند در قالب آن به تمامى خواسته‏هایش برسد. حضرت امام معتقد بودند كه عراق علاوه بر بازگشت به مرزهاى بین‏المللى، باید به عنوان متجاوز شناخته شود و خسارات جنگى نیز از این كشور گرفته و به ایران داده شود. ولى این قطعنامه، متجاوز را معلوم نكرد و خساراتى نیز به ایران پرداخت نشد.

 

لذا از یك طرف امام مجبور بود كه به لحاظ شرایط اقتصادى و نظامى و سیاسى داخلى و بین‏المللى قطعنامه را بپذیرد، زیرا نپذیرفتن قطعنامه ممكن بود نظام اسلامى را با خطر جدى مواجه سازد و از طرف دیگر خواسته‏هاى امام را كه تأمین منافع ملى جمهورى اسلامى ایران و مصالح نظام بوده است بر آورده نساخت. لذا امام بهترین تشبیه و تعبیر را در این باره به كار بردند و آن اینكه با پذیرش قطعنامه جام زهر را نوشیدند. در حقیقت حضرت امام به رغم دیدگاه‏هاى قبلى خویش و صرفا براساس مصالح نظام و منافع ملى از آرمان‏هاى خویش عدول كرد؛ آبروى خود را در طبق اخلاص گذاشت و فداى مصالح جمهورى اسلامى نمود.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، امام خمینی و قطعنامه 598، امام خمینی و نوشیدن جام زهر، سیاسی، اقتصادی، نظامی، خسارات ایران در جنگ، منافع ملی جمهوری اسلامی ایران، پذیرش قطعنامه و جام زهر،

امام خمینى درباره پیشنهادهاى صلح و قطعنامه‏هاى شوراى امنیت چه مواضعى داشتند و چه برخوردهایى را توصیه مى‏كردند؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 120)

باید توجه داشت كه از اولین روزهاى تهاجم عراق به ایران تا سال ١٣٦٦ كه قطعنامه ٥٩٨ به تصویب شوراى امنیت سازمان ملل رسید، هیچ‏گاه و از هیچ سازمان و كشورى پیشنهادى كه متضمن صلح باشد ارائه نشد. تا زمانى كه عراق بخش‏هایى از خاك جمهورى اسلامى را در تصرف داشت پیشنهادها در حد آتش بس و مذاكره بود و این امكان براى عراق وجود داشت تا با بهره‏گیرى از برترى نظامى و امتیازى كه به دلیل پیشروى در داخل ایران به دست آورده بود، به اغراض سیاسى خود دست یابد.

 

در مرحله بعد هنگامى كه ایران توانست با همت فرماندهان و رزمندگان به برترى‏هاى عراق پایان بخشد و سرزمین‏هاى تصرف شده را در علمیات‏هاى فتح المبین و بیت المقدس آزاد كند، محور پیشنهادها تغییر كرد و موضوع آتش بس و عقب‏نشینى به مرزها و سپس آغاز مذاكرات صلح مطرح شد و این به معناى از بین بردن برترى‏هاى نظامى ایران و امتیازهاى سیاسى براى مذاكرات صلح بود. در این حال اولین موضع امام خمینى در قبال هر نوع پیشنهاد آتش بس، شناخت متجاوز و پرداخت غرامت بود.

ایشان در دیدار با حبیب شطى دبیر كل كنفرانس اسلامى در ٢٨ مهر ١٣٥٩ درباره متجاوز بودن عراق گفتند: «دولت‏ها اگر چنانچه مى‏خواهند عملى بكنند و صلح و صفا باشد باید آن كسى را كه مهاجم بوده و بغى كرده است و هجوم كرده است با او قتال كنند تا اینكه بر گردد به امر خدا و برگشتن به امر خدا، این نیست كه از كشور ما بیرون برود، بلكه باید خسارات مالى ایران را جبران كند... ما با كسى دعوا نداریم، لكن خسارت ایران و عراق را مطالبه مى‏كنیم.»

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، دبیرکل کنفرانس اسلامی، امام خمینی (ع)، عملیات فتح المبین، عملیات بیت المقدس، صلح و صفا، آیت الله خامنه ای، دکتر لاریجانی، هاشمی رفسنجانی، رسانه های غربی، محمد جواد لاریجانی، وزارت امور خارجه، جمهوری اسلامی ایران، جوامع بین المللی، قطعنامه 598، شورای امنیت سازمان ملل، آتش بس ایران و عراق، نقش امام خمینی در قطعنامه های سازمان ملل،

آیا فشارهاى اقتصادى بر دولت و مردم در پذیرش قطعنامه ٥٩٨ نقشى نداشته‏اند؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 104)

فشارهاى اقتصادى نیز مانند فشارهاى نظامى در تسریع پذیرش قطعنامه ٥٩٨ مؤثر بودند، ولى عامل اصلى در پذیرش قطعنامه، از یك سو جمع‏بندى مسئولان عالى رتبه كشورى و لشكرى مبنى بر اینكه دستیابى به همه‏ى اهداف مورد نظر از طریق تداوم روند جارى جنگ امكان پذیر نیست و از سوى دیگر، بر آورده شدن نسبى خواسته‏هاى جمهورى اسلامى ایران در چارچوب پذیرش قطعنامه مذكور بود.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، نقش فشارهای اقتصادی بر مردم و دولت در پذیرش قطعنامه 598، فشارهای نظامی بر ایران، خواسته های جمهوری اسلامی ایران در پذیرش قطعنامه،

تاریخ : جمعه 6 اردیبهشت 1392 | 03:14 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

واكنش ایران و عراق در قبال تصویب قطعنامه ٥٩٨ چه بود؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 78)

هر یك از دو كشور ایران و عراق واكنش مختلفى راجع به قطعنامه ٥٩٨ نشان دادند كه در زیر به بررسى آن مى‏پردازیم:

ایران

پس از تصویب قطعنامه‏ى ٥٩٨، سعید رجایى خراسانى، سفیر ایران در سازمان ملل متحد فورا قطعنامه‏ى ٥٩٨ را به عنوان «مانور دیپلماتیك ننگین آمریكا» محكوم كرد و خبرگزارى جمهورى اسلامى ایران نیز این قطعنامه را پوچ و بى‏اعتبار اعلام نمود.

 

در ماه‏هاى پس از آن، ایران به طور رسمى مخالفتى با قطعنامه ابراز نكرد، اما با برقرارى فورى آتش بس موافقت نكرد و كما فى السابق بر موضع بر حق خود مبنى بر لزوم تعیین متجاوز قبل از برقرارى آتش بس تأكید داشت.در تاریخ ١١ اوت ١٩٨٧ (٢٠ مرداد ١٣٦٦) ایران پاسخ جامع و رسمى خود را براى دبیر كل سازمان ملل ارسال نمود كه در آن آمده بود:

امریكا قطعنامه ٥٨٩ را به منظور مداخله آشكار در خلیج فارس و منطقه، حمایت از عراق در جنگ و انحراف افكار عمومى از مسائل داخلى امریكا، تدوین و اتخاذ كرده است و هیچ یك از این مقاصد با هدف مشروع رسیدن به راه حلى عادلانه براى مناقشه همسویى ندارد. در این نامه ایران تأكید كرد شوراى امنیت بدون مشورت با ایران قطعنامه را تهیه كرده و ایران به عنوان قربانى تجاوز، باید چگونگى پایان یافتن جنگ را تعیین كند.

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، قطعنامه 598، سعید رجایی خراسانی، سفیر ایران در سازمان ملل متحد، خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، مانور دیپلماتیک آمریکا، بحران خلیج فارس، جنگ نفتکش ها، حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس، مخالفت با استقرار نیروهاى نظامى امریكا، پرداخت غرامت جنگی، شورای امنیت، سیاست قدرتهای بزرگ، قربانی تجاوز، انحراف افكار عمومى از مسائل داخلى امریكا، صدام حسین، زندانیان جنگی، ‌اسیران جنگی،

تاریخ : پنجشنبه 5 اردیبهشت 1392 | 04:09 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

چه عواملى در تصویب قطعنامه ٥٩٨ مؤثر بوده است؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 77)

قطعنامه‏ى ٥٩٨ در شرایطى تصویب گردید كه ایران به رغم تمامى تضییقات سیاسى، اقتصادى و نظامى توانست خود را آماده‏ى حمله‏ى بزرگ دیگرى برخلاف میل ابر قدرت‏ها و قدرت‏هاى بزرگ و منطقه‏اى بنماید. این حمله‏ى بزرگ كربلاى ٥ نام داشت كه بلافاصله چند روز بعد از عملیات كربلاى ٤، با هدف انهدام ماشین جنگى عراق در شرق بصره و پیشروى به سوى بصره اجرا شد. این عملیات به دلیل موفقیت چشمگیرى كه داشت، بزرگترین عملیات انهدامى جمهورى اسلامى ایران محسوب مى‏شود.

با اجراى این عملیات، ایران برترى نظامى‏یى را كه نسبت به عراق در عملیات والفجر ٨ و تصرف فاو به دست آورده بود، تثبیت كرد و با نزدیك‏تر شدن به بصره امكان پیدا كرد كه با اجراى عملیات دیگرى در جبهه‏هاى جنوب، پیروزى قاطعى به دست آورد؛ لذا تلاش‏هاى بین‏المللى براى جلوگیرى از این پیروزى احتمالى، مجددا با شدت و حدت و برنامه‏ریزى مشخص‏ترى افزایش یافت.در این زمان امریكا و شوروى و دیگر قدرت‏هاى بزرگ جهانى از شكست عراق مطمئن شده بودند و طبیعى بود كه ضمن ارزیابى مواضع گذشته سعى نمایند از این روند جلوگیرى كنند.

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، اجلاس سران هفت کشور صنعتی، صلح، قطعنامه 598، سیاسی، اقتصادی، نظامی، عملیات کربلای 5، عملیات کربلای 4، بصره، جمهوری اسلامی ایران، عملیات والفجر 8، تصرف فاو، جبهه های جنوب، پیروزی، آمریکا و شوروی، قدرتهای بزرگ جهانی، ماجرای مک فارلین، لبنان، صدام حسین،

تاریخ : چهارشنبه 4 اردیبهشت 1392 | 03:04 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

مفاد قطعنامه ٥٩٨ شوراى امنیت در مورد جنگ ایران و عراق چه بود؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 76)

به طور كلى، قطعنامه ٥٩٨ شوراى امنیت، برخلاف قطعنامه‏هاى قبلى، براى اولین بار تحت عنوان «منازعه بین ایران و عراق» صادر شده، حالت آمریت آن غالب است و مفصل‏ترین قطعنامه در مورد جنگ ایران و عراق است. در مقدمه قطعنامه از ادامه‏ى تلفات شدید انسانى و تخریب مادى ابراز نگرانى؛ از آغاز و ادامه‏ى منازعه ابراز تأسف؛ از بمباران مراكز مسكونى، حمله به كشتى‏ها و هواپیماها، نقض قوانین بین‏المللى انسان دوستانه و قوانین درگیرى و كاربرد سلاح‏هاى شیمیایى ابراز تأسف؛ از احتمال تشدید و گسترش منازعه ابراز نگرانى شده و تصمیم شورا را مبنى بر خاتمه دادن به تمامى اقدامات نظامى بین ایران و عراق اعلام كرده است.

 

در این قطعنامه شورا با حكم به اینكه در این منازعه «نقض صلح» حادث شده، بر اساس مواد ٣٩ و ٤٠ منشور ملل متحد، درخواست آتش بس فورى و بازگشت نیروها به مرزهاى بین‏المللى، آزادى اسیران جنگى، درخواست همكارى دو طرف با دبیر كل در تلاش‏هاى میانجى‏گرانه، درخواست از تمامى كشورها براى احتراز از هر اقدامى كه به تشدید منازعه منجر شود، درخواست از دبیر كل براى گماردن هیئتى جهت تحقیق درباره‏ى مسئولیت منازعه و همچنین هیئتى براى مطالعه‏ى موضوع بازسازى كرده است.

 

بدین ترتیب پس از گذشت حدود هفت سال از جنگ ایران و عراق، شوراى امنیت سازمان ملل در هشتمین قطعنامه خود، براى اولین بار آغاز جنگ و نقض قواعد و اصول حقوق جنگ را مورد سرزنش قرار داده و خواستار تشكیل هیئت بى‏طرف براى شناسایى مسئولیت جنگ شده است.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل، بمباران مناطق مسکونی، سلاح های شیمیایی، آتش بس، منشور ملل متحد، قوانین بین المللی،

قطعنامه‏ى ٥٩٨ درباره چه بود و در چه زمانى و از طرف چه كسى پیشنهاد شد؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 75)

قطعنامه‏ى ٥٩٨، هشتمین قطعنامه‏اى بود كه شوراى امنیت سازمان ملل متحد براى توقف جنگ ایران و عراق به تصویب رساند. این قطعنامه در فضاى ناشى از تفاهم و ائتلاف قدرت‏هاى بزرگ و در سایه رایزنى‏هاى دبیر كل سازمان ملل متحد، خاویر پرز دكوئیار به تصویب رسید.

خاویر پرز دكوئیار به هنگام آغاز دور دوم تصدى دبیر كلى سازمان در كنفرانس مطبوعاتى ١٢ ژانویه ١٩٨٧ اعلام كرد كه اعضاى شوراى امنیت براى پایان دادن به جنگ ایران و عراق نیاز به اشتراك نظر دارند. او نمایندگان اعضاى دائمى شوراى امنیت را در ١٥ ژانویه ١٩٨٧ به محل كار خود دعوت نمود و از آنها خواست تا نظر خویش را درباره هماهنگ ساختن مواضع شورا در قبال مسئله جنگ ایران و عراق بیان كنند.

نمایندگان مذكور در ٢٣ ژانویه در محل كار دبیر كل گردهم آمدند تا حول محور پیشنهادى دبیركل به گفت و گو بپردازند. سرانجام اعضاى دائمى شوراى امنیت پس از چند ماه گفت و گو، در ماه آوریل ١٩٨٧ به بررسى پیش‏نویس پیشنهادى نمایندگى انگلیس پرداختند.

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، شورای امنیت سازمان ملل متحد، دبیرکل سازمان ملل متحد، خاویر پرز دکوئیار، اعضاى دائمى شوراى امنیت، اجلاس رسمی شورای امنیت سازمان ملل، قطعنامه 598،

چرا در زمان جنگ هر بار كه ایران در خاك عراق پیشروى مى‏كرد، سازمان ملل قطعنامه‏اى مبنى بر بازگشت طرفین به مرزهاى بین‏المللى صادر مى‏نمود؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 73)

شوراى امنیت سازمان ملل داراى پنج عضو دائمى است كه شامل كشورهاى امریكا، شوروى، فرانسه، انگلیس و چین مى‏شود. به دنبال پیروزى انقلاب اسلامى، همه این قدرت‏هاى بزرگ به نوعى از انقلاب اسلامى احساس خطر مى‏كردند (البته بیش از همه امریكا و كمتر از همه چین).

لذا با وجود جنگ سرد میان دو ابر قدرت یعنى امریكا و شوروى سابق، آنها در مسئله جنگ ایران و عراق اتفاق نظر داشتند. امریكا به دلیل از دست دادن شاه، ماجراى گروگان‏گیرى و تهدید منافعش در منطقه بعد از پیروزى انقلاب اسلامى و احتمال سرایت انقلاب در دیگر كشورهاى منطقه و شوروى نیز به علت گسترش اصول‏گرایى اسلامى در جمهورى‏هاى مسلمان نشین كشورش، مسئله افغانستان و اتحاد قدیمى‏اش با عراق، با انقلاب اسلامى ایران سازگارى منافع نداشتند.

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، شورای امنیت سازمان ملل، اعضای دائمی سازمان ملل، آمریکا، شوروی، فرانسه، انگلیس، چین، جنگ سرد، گروگان گیری در ایران، پیروزی انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی ایران، آغاز جنگ ایران و عراق، مسئله افغانستان، اعضای شورای امنیت، اعضای دائمی شورای امنیت، آزادسازی خرمشهر، عملیات بیت المقدس، شاه ایران، حفظ صلح و امنیت بین المللی، مقامات وزارت خارجه آمریکا،

تاریخ : چهارشنبه 2 اسفند 1391 | 12:00 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

برخى از كارشناسان نظامى و سیاسى معتقد بودند ادامه جنگ به شكست نظامى ایران منجر خواهد شد، آیا چنین تحلیلى مبناى قبول قطعنامه ٥٩٨ بود؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 50)

پذیرش قطعنامه ٥٩٨ یك امر فورى و آنى نبود بلكه حتى ایران در اصلاح محتوا و تصویب قطعنامه اقداماتى را انجام داد و از جمله با خاویر پرز دكوئیار دبیر كل سازمان ملل همكارى داشت. از سوى دیگر، قرار نبود جنگ تا ابد ادامه پیدا كند. ما به هیچ وجه براى طولانى شدن جنگ برنامه نداشته‏ایم، بلكه ادامه جنگ تنها براى فشار نظامى به عراق براى به دست آوردن امتیازهاى لازم سیاسى بود و این امتیازها تا حدى در قطعنامه ٥٩٨ لحاظ شده بود ولى ایران خواهان تغییراتى در بندهاى قطعنامه ٥٩٨ بود تا موقعیت بهترى را به دست آورد و شرایط جمهورى اسلامى براى صلح بهتر محقق شود كه این امر تا حدى ناقص ماند و ایران پیش از كسب موقعیت لازم، مجبور به پذیرش آن شد.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، قطعنامه 598، خاویر پرز دکوئیار، دبیر کل سازمان ملل، جمهوری اسلامی، سیاسی، مبنای قبول قطعنامه 598،

چرا ایران برخلاف عكس العمل‏های اولیه، پس از جنگ هشت ساله و با وجود خسارات مالى و جانى فراوان، سرانجام قطعنامه‏ى ٥٩٨ را در سال ١٣٦٧ پذیرفت؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 49)

پاسخ به این سؤال، مستلزم این است كه ما نگاهى كلى به قطعنامه‏هاى سازمان ملل متحد راجع به ایران و عراق بیفكنیم تا بر اساس آن درك نماییم كه چرا ایران قطعنامه‏هاى قبلى را نپذیرفت و قطعنامه ٥٩٨ را سرانجام با تأخیر و پس از تحمل ٨ سال جنگ و خسارات مالى و جانى پذیرفت.

 

با یك دید كلى به قطعنامه‏هاى ٥٨٢،٥٥٢،٥٢٢،٥٤٠،٥١٤،٤٧٩ و ٥٨٨ كه شوراى امنیت درباره جنگ ایران و عراق صادر كرده است به این حقیقت دست مى‏یابیم كه هیچ یك از این قطعنامه‏ها خواسته‏هاى به حق ایران یعنى عقب‏نشینى بدون قید و شرط عراق به مرزهاى بین‏المللى، تعیین متجاوز و پرداخت خسارات جنگى را مورد توجه قرار نداده است.

 

حتى در این قطعنامه‏ها از جنگ ایران و عراق به عنوان پدیده‏اى كه به واسطه‏ى آن «نقض صلح» صورت گرفته، تعبیر نگردیده است.

در همه‏ى این قطعنامه‏ها از جنگ بین ایران و عراق تعبیر به «وضعیت» شده، كه مسلما اگر نقض صلح صورت نگرفته باشد و تجاوز محرز نشده باشد، متجاوزى هم كه عراق بوده است، معلوم نخواهد شد.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، قطعنامه 598، فشارهای بین المللی بر ایران، نیروهای آمریکایی در خلیج فارس، حمله آمریکا به هواپیمای مسافربری ایران، حمله آمریکا به سکوهای نفتی ایران، توان اقتصادی و نظامی ایران، سلاح های شیمیایی، حمله به خطوط دفاعی ایران، فاو، شلمچه، جزایر مجنون، سلاح های کشتار جمعی، سلاح های مرگبار، قدرتهای بزرگ، ابرقدرتها، اوضاع داخلی ایران در زمان جنگ، میدان جنگ، وضعیت نامناسب اقتصادی، هاشمی رفسنجانی، تجهیزات نظامی، خسارات وارده به ایران در جنگ تحمیلی، عراق، دبیرکل سازمان ملل، شورای امنیت، تجاوز عراق به ایران، شورای امنیت سازمان ملل، تعیین متجاوز در جنگ، قطعنامه های سازمان ملل درباره جنگ ایران و عراق، خواسته های به حق ایران، خسارات مالی و جانی جنگ تحمیلی،

تاریخ : یکشنبه 22 بهمن 1391 | 09:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

در ٢١ تیر ١٣٦١، شوراى امنیت قطعنامه ٥١٤ را تصویب كرد. چرا ایران این قطعنامه را رد كرد حال آنكه عراق پذیرفت و اقدامات عملى براى آن انجام داد؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 43)

ایران به دنبال یك صلح پایدار در منطقه بود در حالى كه قطعنامه ٥١٤ شوراى امنیت هیچ نگاه جدى به صلح و لوازم آن نداشت.

در بندهاى شش گانه‏ى این قطعنامه هیچ اشاره‏اى به تعیین متجاوز، تنبیه متجاوز و پرداخت غرامت نشده بود و تنها به آتش بس اكتفا شده بود كه بر ابهامات موجود در راه صلح مى‏افزود.

گذشته از آن، این قعطنامه از نظر سیاسى براى تأمین نظر عراق، با پیشنهاد اردن و حمایت امریكا تصویب شد. قبل از این و زمانى كه بخش بزرگى از خاك ایران در اشغال عراق بود، شوراى امنیت هیچ گاه فراتر از آتش بس حرفى نزده بود؛ اما در این قطعنامه خواستار عقب نشینى به مرزهاى بین‏المللى شده بود كه در خواستى بى‏معنى بود و با پیروزى‏هاى ایران در چهار عملیات بزرگ آزادسازى مناطق اشغالى، بخش عمده‏ى این موضوع قبلا حاصل شده بود.

بخش دوم سؤال كه گفته شده است عراق اقدامات عملى براى پذیرش قطعنامه ٥١٤ انجام داد، صحیح نیست؛ زیرا عقب‏نشینى به مرزهاى بین‏المللى از جمله بندهاى این قطعنامه بود در حالى كه عراق پس از تصویب این قعطنامه نیز همچنان ارتفاعات آق داغ، میمك، قلاویزان و... و شهر نفت شهر را در اشغال خود نگه داشته بود. اگر منظور عقب‏نشینى عراق پس از عملیات بیت المقدس و قبل از قطعنامه‏ى ٥١٤ باشد باید گفت كه ارتش عراق ناچار به عقب‏نشینى شد.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، قطعنامه 598،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، شورای امنیت، قطعنامه 514شورای امنیت، صلح پایدار، متجاوز، تجاوز، اردن، آمریکا، سیاسی، خاک ایران، آتش بس، ارتفاعات آق داغ، میمک، قلاویزان، نفت شهر، عملیات بیت المقدس، ارتش عراق،