تاریخ : پنجشنبه 26 دی 1392 | 12:22 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
تاریخ : پنجشنبه 21 آذر 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
تاریخ : جمعه 1 آذر 1392 | 12:05 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
تاریخ : یکشنبه 19 آبان 1392 | 12:14 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
تاریخ : شنبه 27 مهر 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«داستان منظوم زندگی حضرت موسی (ع)»

(قسمت پنجم)

کاری از «استاد محمود قنبری» 

برگرفت آنگه چو موسی آن عصا          شد برون از مدین آن شـیـر هـدا

 

شد برون با همسر و طفل صغیر          سوی صحـرا شد به آهنگ بشیر

 

جانب مصر آمد آن جان بصیر          تا وطـن را باز بیـنـد آن شهیر

 

در بیـابـان با زن و فـرزنـد خـویـش          رو به سوی مصر می‌آمد به پیش

 

در شب تاریک و آن سرما و سوز          خـوف آن صـحـرا و طـوفـان تموز

 

دید موسی شعله‌ای از راه دور          آتشی کآن سر زده از کوه طور

 

گفت موسی كای انیس و یار من          شعله‌ای دیـدم که شـد انوار من

 

می‌روم تا با خـبـر گـردم از آن          یا برآرم پاره ای ز آتش نشان

مشاهده در ادامه مطلب


ادامه مطلب

طبقه بندی: داستان منظوم حضرت موسی (ع)،
برچسب ها: داستان زندگی حضرت موسی (ع)، داستان منظوم زندگی حضرت موسی (ع)، عصای موسی (ع)، شهر مدین، صحرا، همسر، وطن، مصر، زن و فرزند، طوفان، کوه طور، موسی و کوه طور، حجاب، برهنه، نامحرم، وحی، نماز، قیامت،

تاریخ : سه شنبه 16 مهر 1392 | 12:22 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
 

«داستان منظوم حضرت موسی (ع)»

«قسمت چهارم»

کاری از «استاد محمود قنبری»

در سفر شد با دو صد بیم و امید          تـا از آن صـحـرا به آبـادی رسـیـد

 

دید آنجا چاه و آب و بس رمـه          مردمی اندر تلاش و همهمه

 

از زنان چندی به حـال انتظار          در سرای سایه ای اندر كنار

 

گفت بـا آنـان كه ایـن احـوال چیست؟          از چه اینجائید و خود افعال چیست؟

 

از زنان گفتا یكی كاین انتظار          زان بود ما را كه آید وقت كار

 

چون كه مردان وارهند از فعل و تاب          گوسفندان را دهـیـم زین حفره آب

 

نیست مردی یار و از خویشان ما          تـا بـرد ایـن گــلــه از بــهــر چــرا

 

مشاهده در ادامه مطلب


ادامه مطلب

طبقه بندی: داستان منظوم حضرت موسی (ع)،
برچسب ها: داستان منظوم زندگی حضرت موسی (ع)، اژدها، سحر و افسون، دستان خدا، دست حق، اژدر، یدالله فوق ایدیهم، میراث انبیا، حضرت شعیب، همسری، دختران، دختران حضرت شعیب، مهمان، ‌جوانی، جوان، جود و سخا، پاکان، امید و رجا، انتظار، طمع، رضای حق، قصه، فعل حق، صحرا،

تاریخ : شنبه 6 مهر 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
تاریخ : شنبه 23 شهریور 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«داستان منظوم زندگی حضرت موسی (ع)»

(قسمت دوم)

کاری از «استاد محمود قنبری»

اُمّ موسی سوی نیل آمد روان          تـا گذارد حـکـم آن شـاه جهان

 

او تن موسی به آن دریا سپرد          چون امانت بود دریا اش نخورد

 

تن رها كن گر تو می جویی امان          غرق دریا شـو كه جـان آید جوان

 

غرق دریا شو كه دریا رحمت است          خاک تن بگذار كآنجـا محـنـت است

 

آب دریـا حـل كند خـاک تو را          می رهاند جان چالاک تو را

 

آب، موسی را چو جان بر سر گرفت          جـان جـانـان جـان او در بـر گـرفـت

 

بـر فـراز و در فـرودش مـی كـشـیـد          از عدم ها سوی بودش می كشید

 

مـرحـبـا ای مـادر مـوســای جــان          خوش درخشیدی چو ماه آسمان

 

نیل جوشان سوی دریا می شتافت          در میان تـیـرگـی ره مـی شكـافـت

 

چـلـچـراغــی بـر ســر دریــا روان          در تشعشع گوهری در بحر جان

 

سوی ظلمت می رود خورشید حق          آفـتــابـی كآن بـه شـب آرد سـبـق

 

همسر فرعون را رأی و نظـر          چیره آمد تا درآید سوی بحر

 

مشاهده در ادامه مطلب


ادامه مطلب

طبقه بندی: داستان منظوم حضرت موسی (ع)،
برچسب ها: داستان منظوم زندگی حضرت موسی (ع)، آسیه همسر فرعون، کاخ فرعون، قصر فرعون، رود نیل، موسی کلیم الله، شاه جهان، امانت، دریا، مادر حضرت موسی (ع)، تقدیر، مادر مهربان، طاغوت، آسمان، صالحان، دام نفس، کودکی، حکمت،

تاریخ : شنبه 9 شهریور 1392 | 12:01 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«داستان منظوم حضرت موسی (ع)»

«قسمت اول»

کاری از «استاد محمود قنبری»

زان تقاضای تو ای نیکو جمال          از کلیم الله برآمد وصف حـال

 

وصف آن شه شد به لطف و عون رب          تو طلـب کـردی، تو اش بـودی سـبـب

 

چون تقاضا از تو جـاری می شود          جوشش از الطافِ باری می شود

 

حق چو خواهد جمله عالم رام توست          جـنّـت و رضـوان هـمـه بـر کـام توست

 

تو جمال و فـکـر و فـعـل تو جمال          لطف حق باید که پیش آرد وصال

 

ای خدا این قصه را سامان تو باش          خود کرم فرمـا و بر احسان تو باش

 

بار الـهـا ای خـدای جـانِ جـان          رحمتی کن جانمان را وا رهان

 

وا رهان ما را که همچون بندیان          دسـت و پـا بستیم چون زندانیان

 

یا ربا این قصـۀ موسـای توست          قصۀ موسای جان افزای توست

 

چون که تابیدی تو بر آن جان پاک          همچو عنقا پر کشید از بطن خاک

 

هم جمال و هم کمال و هم جلال          جمله را یکجـا ببخش ای ذوالجلال

 

موسوی فرما تو جان و فکر ما          یاد خود را جملـه گردان ذکر ما

 

بی تو ای عشق نخستین و ابد          ما همه چون صفرهای بی عدد

 

ای خـدا تـو آن یـک و یکـدانه ای          خانه ای تو هم تو صاحبخانه ای

 

ما همه چـون ذره ها در نـور تـو          مات و سرگردان و غرق شور تو

 

جذبمان کن ای تو جذاب صمد          محومـان کن در دل وصف احد

 

ما همه اندر خطاها سخت کوش          تـو ز سـتـاری هزاران روی پـوش

 

ای خدا ما را ببخش از صد خطا          پاکمان کن ای خدای خوش لقا

 

نام موسی چون در آمد بر زبان          قصۀ آن شـه چنین آمـد عیـان

 

مشاهده در ادامه مطلب


ادامه مطلب

طبقه بندی: داستان منظوم حضرت موسی (ع)،
برچسب ها: شعر، داستان منظوم حضرت موسی (ع)، اشعار پندآموز، اشعار عارفانه، شعر عارفانه، شعر پندآموز، اشعار زیبا، شعر حکمت آمیز، اشعار حکمت آمیز، طلب، جنت، رضوان، لطف حق، فکر، وصال، احسان، حضرت یوسف (ع)، آل رسول، آل یعقوب، عذاب، ظلم، موسی کلیم الله، سبطیان، قبطیان، غول، فرعون، موسی و فرعون، سحر، قارون، اهل دین، جهود، کینه، غصه، صدف، وحی، مادر موسی، موج دریا، زندگی، ،