تاریخ : جمعه 12 آبان 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

گر توکّل می کنی در کار کن          کشت کن پس تکیه بر جبّار کن

یکی از برداشت های نادرست که گاهی در جامعه مشاهده می شود، نوع باور بعضی از افراد به موضوع مهم توکل است. این دسته از افراد تصور می کنند که معنای توکل آن است که از هر گونه کار و تلاش و تدبیر دست بشویند و صرفاً با گفتن جملۀ توکل بر خدا، دسترسی به هدف خود را به عهدۀ خداوند بگذارند و خود در گوشه ای بنشینند و منتظر نتیجه ای باشند که برای آن هیچ تلاشی نکرده اند.

مولانا در این بیت با استفاده از حدیث معروف نبوی می گوید: توکل کردن با جوهرِ کار و کوشش درآمیخته است و انسان متوکّل کسی است که به وظایف خود در حد مقدورات خویش عمل می کند و بقیۀ امور و نتیجۀ کار را به خداوند محوّل می نماید و از او برای رسیدن به هدف مطلوب یاری می جوید. کشاورزی که زحمت کاشتن دانه و بذر را به خود نمی دهد و تنها با تکیۀ بر توکل، انتظار برداشت محصول دارد، هرگز میوه ای نخواهد چید. مولانا می گوید: ابتدا دانه ها را بکارید و سپس بر خداوند توکل کنید. تا او در امتداد تلاش شما، عوامل خارج از دسترس شما را به حمایت و یاریتان گسیل دارد.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، توکل، کار و کوشش، امتداد، انتظار، برداشت محصول، میوه، کشاورزی، هدف، دسترسی به هدف، کار و تلاش، آنتی ویروس نود 32، آپدیت آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : چهارشنبه 29 شهریور 1391 | 08:48 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

  آپلود , آپلود عكس , آپلود سنتر , آپلود فایل , آپلود دائمی

"

«وحیده افضلی» این شعر را در دیدار اخیر شعرا با مقام معظم رهبری ارائه دادند. شعر او در قالب ترانه و با تأثیر از مستند «آرمیتا مثل پری» تقدیم به آرمیتا، دختر شهید «داریوش رضایی‌نژاد» شد:

 

آرمیتا! بباف موهاتو! تا همه نگات کنن

همة فرشته‌های آسمون صدات کنن

هی بزن چرخ... بزن چرخ... بشین روی چمن

تا که گنجیشکا بیان گریه رو شونه‌هات کنن

توی چشمای سیاهت پر خنده... پر اشک

چی می‌شد گلوله‌ها نگا به گریه‌هات کنن

می‌دونی نقاشی‌هات، تاریخ کشورم می‌شن

یه روزی می‌اد که قهرمان قصه‌هات کنن

آرمیتا! اطلسی‌ها می‌خوان بیان رو دامنت

خودشونو قربون حالت خنده‌هات کنن

دوس دارم بالا بری بالا‌تر از ستاره‌ها

هی بری بالا‌تر و زمینیا نگات کنن

شک نکن یه روز می‌اد... یه روز که خنده‌های تو

همه‌ی قاتلای دنیا رو کیش و مات کنن

آرمیتا! موهاتو کوتاه نکنی! کبوترا

اومدن لونه توی قشنگی موهات کنن

تو می‌خوای حضرت آقا رو «پدر» خطاب کنی

حضرت آقا می‌خوان تو رو «پری» صدات کنن

 

منبع: ماهنامه امتداد (شماره 73)




طبقه بندی: شهید و شهادت و شهدا، آرمیتا رضایی نژاد،
برچسب ها: امتداد، ماهنامه امتداد، آرمیتا، آرمیتا مثل پری، درباره آرمیتا، شعری برای آرمیتا، شعری تقدیم به آرمیتا، آرمیتا رضایی نژاد، شهید داریوش رضایی نژاد، حضرت آقا، مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله خامنه ای، امام خامنه ای، قصه، تاریخ، گلوله، کبوتر، کیش، نقاشی، شعرخوانی، دیدار شعرا با مقام معظم رهبری، شعر، ترانه، وحیده افضلی، مستند آرمیتا مثل پری،
دنبالک ها: ماهنامه‌ی امتداد،

تاریخ : چهارشنبه 29 شهریور 1391 | 03:07 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

یک قمقمه درد و عطش از من بجا مانده است

آهسته می آید صدا؛ انگشترم آنجاست

 

این هم کمی از چفیه ام... بال و پرم آنجاست

 

آنجا که ترکش ریخته زیر درخت نخل

 

چشم دلت را باز کن خاکسترم آنجاست

 

                    برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!

 


ادامه مطلب

طبقه بندی: شعر دفاع مقدس،
برچسب ها: شعر دفاع مقدس، شعر در مضمون دفاع مقدس، شعر و دفاع مقدس، چفیه، عطش، مین، سنگر، جایگاه شعر دفاع مقدس، ادبیات دفاع مقدس، دفاع مقدس و شعر، امتداد،
دنبالک ها: ماهنامه‌ی امتداد،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic