تاریخ : پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392 | 12:29 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

چون ز خود رستی همه برهان شدی

چونکه بنده نیست شد سلطان شدی

 

هر که از موجودیت موهوم و خیالی خود رها شود و جان خود را برای حضرت حق خالص گرداند، به یکباره به برهان قاطع و دلیل راه مبدل می شود. انسانِ آزاد شده از قید تن، یکسره جان می شود و همچون چراغی که از نور حق منوّر شده، تاریکی ها را می شکافد و به پیش می رود. پیامبر اسلام (ص) در شأن امیر مومنان علی (ع) فرمود: علی مع الحق و الحق مع علی. علی با حق است و حق با علی. و این معنای از خود رستن و حجت و برهان شدن است.


انسانی که خود را از قیود "من طبیعی" برهاند و به مرتبۀ فنا فی الله برسد، مقام جانشینی خدای سبحان را دریافت می دارد و بر تخت پادشاهی جلوس می کند. آدمی همواره در زندان خودخواهی ها گرفتار است و بدون آنکه بداند، به بندگیِ خود مشغول است. چنین انسانی بی گمان، به وجود خود مغرور و متکی می شود و در سیطرۀ این خودخواهیِ جاهلانه محبوس و زندانی باقی می ماند.


مولانا راه برون رفت از حصار تنگ مادی و دستیابی به مقام سلطانی را عبور کردن از "من طبیعی" و آزادی از بندگی نفس می داند و نیست انگاری خویش را قاطع ترین دلیل و برهان می شمارد. جلال الدین در بیت دیگری در همین معنا صلاح الدین زرکوب را به عنوان نمادی از انسان کامل مثال می زند و راز گشوده شدن چشم باطن او را رهایی از زندان تن اعلام می دارد. صلاح الدین که به شغل زرگری مشغول بود، پس از آشنایی با مولانا یکسره مجذوب او شد و کسب و کار را کنار نهاد و با جهشی شگفت انگیز از خودِ طبیعی خالی گشت و به مقام فنا دست یافت. مولانا او را به اعتبار پاکی و رهایی اش از قفس نفس، به عنوان مراد و مرشد خود برگزید.

 

ور عیان خواهی صلاح الدین نمود          دیــده هـا را کـرد بـیـنــا و گـشـود

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: چون ز خود رستی همه برهان شدی، پیامبر اسلام (ص)، امیر مومنان علی (ع)، علی مع الحق و الحق مع علی، حجت و برهان، تاریکی، برهان قاطع، حضرت حق، انسان آزاد، نور حق، فنای فی الله، خدای سبحان، خودخواهی، بندگی، غرور، تخت پادشاهی، آزادی، ‌ بندگی نفس، من طبیعی، نیست انگاری، چشم باطن، قفس نفس، پاکی، ‌مراد و مرشد، صلاح الدین، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : چهارشنبه 12 مهر 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

 

گرچه نماز چیزی نیست كه فلسفه اش بر كسی مخفی باشد، ولی دقت در متون آیات و روایات اسلامی ما را به نكات بیشتری در این زمینه رهنمون می گردد:


1) نماز و یاد خدا

روح و اساس و هدف و پایه و مقدمه و نتیجه و بالاخره فلسفه نماز همان یاد خدا است, همان «ذكر الله» است كه در آیه‌ی فوق به عنوان برترین بیان شده است.


البته ذكری كه مقدمه ی فكر, و فكری كه انگیزة عمل بوده باشد, چنانكه در حدیثی از امام صادق ـ علیه السّلام ـ آمده است كه در تفسیر جمله ی «و لذكر الله اكبر» فرمود: ذكرا لله عند ما احل و حرم « یاد خدا كردن به هنگام انجام حلال و حرام »


«یعنی به یاد خدا بیفتد به سراغ حلال برود و از حرام چشم بپوشد.» }1{


ادامه مطلب

طبقه بندی: نماز،
برچسب ها: فلسفه نماز، نماز، نماز در آیات قرآن، نماز در روایات اسلامی، روح، یاد خدا، ذکر، تفکر، امام صادق (ع)، حلال و حرام، مغفرت الهی، آمرزش الهی، انسان، توبه، پیامبر اکرم (ص)، نماز و آمرزش گناهان، گناه، روح ایمان، نماز تقویت روح ایمان، تقوی، نقش نماز در اصلاح انسان، ایمان و تقوی، رهروان راه حق، هدف آفرینش، خودبینی و کبر، امام علی (ع)، فلسفه عبادت در اسلام، تکامل معنوی انسان، فضائل اخلاقی، ملکوت آسمان، صفات خدا، امیر مومنان علی (ع)، ابن ملجم، ارتباط با خدا، ارتباط خلق و خالق، مکان نمازگزار، لباس نمازگزار، وضو، غسل، ربا، تجاوز به حقوق دیگران، غضب، کم فروشی، قیامت، رشوه خواری، مال حرام، موانع قبول نماز، شرب خمر، شرابخوار، زکات، رابطه زکات و نماز، عجب، غذای حرام، نیت، رکوع، سجود، قیام، نماز جماعت، برکات نماز جماعت، اسرار نماز، امام علی بن موسی الرضا (ع)، امام رضا (ع)، ربوبیت، شرک و بت پرستی، خضوع و تواضع، غرایز انسان، تربیت الهی، رزق، توکل و تسلیم، روانشناسی، صبر و نماز، نظم و انضباط، جایگاه نماز در تکامل انسان، تفسیر نمونه، آیت الله مکارم شیرازی، آنتی ویروس نود 32، آنتی ویروس ESET NOD32 Antivirus 4،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic