تاریخ : یکشنبه 22 اردیبهشت 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

ای خنک آن را که او ایام پیش      مغتنـم دارد گزارد وامِ خویش

 

خوشا به حال آن کس که در روزگار جوانی فرصت را غنیمت شمرده، بار سنگین اوصاف حیوانی را فرو گذارد و به مراتب کمال دست یابد. جوانی هدیه ای است الهی و انسان ها می توانند با استفاده از این نیروی عظیم و سرمایۀ گران قیمت، به مدارج بالای انسانی و الهی دست یابند. در دوران جوانی انسانها از صحت و قوت جسمانی برخوردارند و همچون باغی سرسبز و پرطراوت می توانند به بارور کردن شکوفه های جان خود همت گمارند و میوۀ انسانیت بپرورانند.

 

اندر آن ایام کش قدرت بود          صحـت و زور دل و قوت بود

وان جوانی همچو باغ سبز و تر    می رسـانـد بی دریغـی بار و بر


دوران جوانی همانند خانه ای است که سقفی بلند و افراشته، و ستون هایی استوار و پابرجا دارد و برای رشد و کمال، سرایی بسیار مناسب است. لذا باید این فرصت و موقعیت ارزشمند را مغتنم شمرد و به نحو مطلوب از آن بهره جست؛ پیش از آنکه ایام پیری فرا برسد و مرگ گریبان انسان را بگیرد.

 

خانه ای معمور و سقفش بس بلند

معتـدل ارکـان و بی تـخـلـیـط و بـنـد

پیش از آن کایام پیری در رسد          گردنت بندد به حبـل من مسـد

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: ای خنک آن را که او ایام پیش، روزگار جوانی، مراتب کمال، انسانیت، باغ سبز، پیری، رشد و کمال، مرگ، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات