تاریخ : جمعه 27 اردیبهشت 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

جان پذیرفت و خرد اجزای کوه    ما کم از سنگیم آخر ای گروه؟

 

ای انسان ها، از زندانِ تن خاکی به پا خیزید که ما از کوهِ تشکیل شده از سنگ و خاک کمتر نیستیم. کوه با ندای حضرت حق، جان و روح یافت و از عقل و خرد برخوردار شد و استعداد ظهور شُکوه و جلال حق را پیدا کرد و تجلیگاه جلوۀ خدای سبحان گردید. اینک ای انسان ها بنگرید که شما از کوه بسی افزونترید؛ چرا که جرعه ای از جام حق در وجود شما مستتر است. پس برخیزید و در مقام شکر، به وادی فنا درآیید و تن خاکی را به لعل گرانبها مبدل کنید و همچون طور سینا جلوۀ حضرت حق را در خود پذیرا شوید و موسای جان خویش را مدهوش آن سازید.

 

زان شهنشاه همایون نعل بود      که سراسر طور سینا لعل بود


مولانا در این بیت به تجلی حضرت حق بر حضرت موسی (ع) که در طور سینا به وقوع پیوست، اشاره کرده و این پیامبر بزرگ را شاهنشاهِ مبارک قدم معرفی می کند و ذات نورانی او را واسطۀ تجلی حضرت حق در کوه می داند و لعل شدن طور سینا را رمزی از درک و دریافت جلوۀ حق اعلام می دارد.

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: حضرت موسی (ع)، شاهنشاه، طور سینا، تجلی حضرت حق، جلوه حق، وادی فنا، لعل، جلال حق، خدای سبحان، روح، حضرت حق، ‌عقل، ظهور، استعداد، کوه، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic