تاریخ : دوشنبه 23 اردیبهشت 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

پـس هـلاک نـار ، نــور مـومـن اسـت

زانکه بی ضد، دفع ضد لایمکن است

 

جلال الدین اجزای تشکیل دهندۀ وجود آدمی را نار و نور معرفی می کند و می گوید وجه ناری انسان با تبعیت از نفس اماره و پیروی از خواسته های حیوانی، او را به سوی آتش دوزخ می کشاند. در حالی که بُعد نورانی و الهیِ آدمی، او را به سوی جنت و رضوان حق و مقام قرب پروردگار رهنمون می شود. آتش شهوات و پلیدی ها با نور ایمان نابود می شود، چرا که نور الهی با آتش نفس در تضادی دائمی است. لازمۀ سعادت و رستگاری انسان آن است که در مسیر ظهور و افزایش این نورِ هدایتگر گام بردارد و بوسیلۀ آن، آتش سرکش و سوزان نفس خود را مهار کند. مولانا نور را تجلی رحمت حضرت حق و نار را مظهر قهر الهی می داند و می گوید: در روز دادگری، شعله های آتشِ سوزان قهر خداوند را با آب فضل و رحمت او فرو نشان.

 

نـــار ضــد نـــور بـاشــد روز عــدل

کان ز قهر انگیخته شد این ز فضل

گر همی خواهی تو دفع شرّ نار

آب رحـمـت بـر دل آتـش گــمــار

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: پـس هـلاک نـار، نــور مـومـن اسـت، نور مومن، تبعیت از نفس اماره، خواسته های حیوانی، آتش دوزخ، جنت، رضوان حق، مقام قرب الهی، اتش شهوات، سعادت و رستگاری، نور ایمان، آتش سوزان، فضل و رحمت، قهر خداوند، عدل، شر، ظهور، تجلی رحمت، حضرت حق، آب رحمت، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic