تاریخ : پنجشنبه 23 شهریور 1391 | 11:13 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

وهم موسی با همه نور و هنر         شد از آن محجوب، تو بی پر مپر

موسای کلیم (ع) با همه بزرگی و قرب و منزلت در بپیشگاه خداوند و نورانیتی که از پروردگار به ارمغان گرفته و به مقام نبوت رسیده بود و با همه عقل و ادراک عالی که در اختیار داشت نتوانست از اسرار رفتار حضرت خضر آگاهی پیدا کند.

و تو ای انسان که شوق رفتن داری بی آنکه شیخ و مراد و محبوبی برگزینی گام در راه منه و برای پرواز به شاهبال اولیاء الهی بیاویز و از هدایت و ارشاد آنان بهره برگیر تا امکان پرواز بیابی و بتوانی به سوی آسمان کمال اوج بگیری. مرغی که پر و بال برنیاورده است نباید خود را به مهلکه پرواز ببرد. اگر چنین کند دچار روباه و گربه درنده خواهد شد.

مرغ پرنارسته چون پرّان شود          طعمه هر گربه درّان شود

«منبع: جمال حق»




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، محبوب، مراد، پروردگار، حضرت موسی (ع)، حضرت خضر (ع)، انسان، عقل، اولیای الهی، قرب الی الله، پرواز، هدایت، شوق پرواز، گربه، مرغ، روباه،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات