تاریخ : دوشنبه 10 مهر 1391 | 12:07 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

 «نماز اول وقت»

قرآن ناطق علی‌بن ابیطالب(ع)، ‌در نامه‌ی 27 به استاندار کشور مصر این‌گونه می‌فرماید: «نمازت را در وقت معین (اول وقت) به‌جا آور... و به سبب اشتغال (امور دنیایی) نماز را به تأخیر مینداز و باید همه‌ی کارهای تو تابع نمازت باشد.»

 

همه‌ی این موضوع در آیه‌ی مبارکه‌ی 238 سوره‌ی بقره آمده است که خداوند متعال درباره‌ی نماز دستور به محافظت از وقت آن را صادر فرموده: «حافظوا علی الصلوات». درباره‌ی مواظبت کردن از وقت‌های نماز، روایت‌های زیادی از امامان(ع) وارد شده است، اما مواظب وقت نماز بودن و اول وقت خواندن آن با اصل اقامه‌ی نماز، دو موضوع مجزا نیست که برای هر کدام روایات مخصوصی وارد شده است. از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است که فرمود: «هرکس نماز را بدون عذر از وقتش (اول وقت) به تأخیر اندازد تا قضا شود، خداوند تمام اعمال او را ضایع و باطل گرداند و میان کفر و ایمان واسطه و مرزی نیست به جز ترک نماز. پس هر کس نماز را ترک کند، و اعتقاد به ثواب و پاداش آن نداشته باشد و از کیفر و عذاب ترک آن نترسد، نصرانی یا مجوس خواهد مرد.» (تفسیر جامع،‌ ج 1، ص 346)

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب