تبلیغات
اوج پرواز - مطالب ابر حلاوت ایمان
تاریخ : سه شنبه 23 آبان 1391 | 12:03 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

تا هوا تازه ست ایمان تازه نیست          کین هوا جز قفل آن دروازه نیست

توجه به هواهای نفسانی و خواسته های پست حیوانی و تن دادن به شهوات، یکی از بزرگترین موانع برای ورود به منطقۀ ایمان و برخوردار شدن از حلاوت زندگی انسانی است. تا وقتی که نفس حیوانی و مطالبات آن در وجود انسان فعال و پویا و تازه باشد و آدمی ذهن و فکر و فعل خود را به آنها معطوف دارد، از رسیدن به سرزمین سبز و معطّر ایمان باز می ماند. در حقیقت، صرف عمر در منطقۀ منِ حیوانی چونان سقوط بهمن در شاهراه ایمان است و آن را مسدود می کند و حرکت در جادۀ فضایل را با کندی و توقف مواجه می سازد و بر دروازۀ خرد قفل می زند و راه تعقّل را می بندد.

برای ورود به منطقۀ ایمان و بهره مند شدن از حلاوت آن، باید قفل دروازۀ آن را شکست و هواها را مهار کرد تا قلب انسان بتواند پذیرای ایمان گردد. تازه کردن ایمان با الفاظ و اوراد محقّق نمی شود؛ بلکه باید درون انسان از آلودگی ها پاک گردد تا محل استقرار ایمان شود.

تازه کن ایمان نه از گفت زبان          ای هوا را تازه کرده در نهان

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، هواهای نفسانی، ایمان، حلاوت زندگی، زندگی انسانی، انسان فعال، انسان پویا، شاهراه ایمان، حلاوت ایمان، خرد، تعقل، نفس حیوانی، آنتی ویروس نود 32، nod 32،
دنبالک ها: جمال حق،