تاریخ : چهارشنبه 7 فروردین 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

پس زیادت ها درون نقص هاست

مر شهیدان را حیات اندر فناسـت

 

قاعده بر این است که همواره نواقص و کاستی ها، آبستن کمال ها و فراوانی هاست. بطور مثال انسانی که عضو مهمی از بدن خود را در اثر سانحه ای از دست می دهد، استعدادهای نهفته اش بیدار می گردد و اعضای دیگر بدن او با شکوفا شدن، جبران این نقیصه را عهده دار می شوند. در بسیاری از نابینایان دیده شده است که حواس دیگرشان مثل گوش و ذهن و حافظه، از حالت عادی فراتر رفته و تا حدود زیادی نقصان بینایی آنها را برطرف ساخته است. چنانچه انسان وجود مادی خود را در راه حق به قربانگاه جهاد گسیل دارد، همچون شهیدان راه خدا حیات جاودانه می یابد. در حقیقت، بقای او از فنای ظاهری او متولد می شود. شهید همینکه گلوی رزق خوار خود را در معرض تیغ دفاع از حق قرار می دهد، رزق و روزی او از بارگاه الهی سرازیر می شود و  شادمان و فرحمند از عطایای حضرت حق بهره مند می گردد.

 

چون بریده گشت حلق رزق خوار

یُــرزقــون فـرّحــیــن شــد گــوار

 

این بیت به آیات 170-169 سوره آل عمران اشاره دارد که می فرماید: هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده‌اند، مرده مپندارید. بلكه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند. آنان بواسطۀ آنچه در راه حق داده اند و نقصان ظاهری که یافته اند، به لقای حق رسیده و جاودانه شدهاند.

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: پس زیادت ها درون نقص هاست، شهیدان، حیات، فنا، نواقص و کاستی ها، آبستن کمال، فراوانی، سوانح، استعدادهای نهفته، شکوفا شدن استعدادها، نابینایان، حواس، گوش، ذهن، حافظه، نقصان بینایی، وجود مادی، در راه حق، قربانگاه، جهاد، شهیدان راه خدا، حیات جاودانه، بقا، فنای ظاهری، شهید، رزق، دفاع از حق، رزق و روزی، بارگاه الهی، عطایای حضرت حق، چون بریده گشت حلق رزق خوار، سوره آل عمران، کشته شدن در راه خدا، مرده، نقصان ظاهری، لقای حق، جاودانه، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : جمعه 28 مهر 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

هر که او بنهاد ناخوش سنّتی          سوی او نفرین رود هر ساعتی

هر کس در زندگی راه و رسم و روش ناپسندی را بنیان گذارد، تا زمانی که آن رویه جاری و برقرار باشد موج لعن و نفرین حق و خلق به سوی او روان است. علاوه بر آن، هر آنچه از ناحیه این راه و رسم غلط و سنت نادرست به دیگر انسانها سرایت کند، برپا دارنده این سنت نیز از آنها بهره مند می شود. چه بسیار انسانها که به علت سنتهای نادرستی که توسط فرد یا افرادی بنا نهاده شده است به گمراهی در افتاده اند و خسارتهای فراوان دیده اند و از حیات خود بهرۀ مطلوب نبرده اند. روش های غلط چه آتش ها که در  جوامع انسانی نیافروخته و چه زیانها که به بار نیاورده است.

 

نیکوان رفتند و سنّتها بماند          وز لئیمان ظلم و لعنتها بماند

 

انسانهای نیکوکار از جهان می روند و صفات و کردار نیک از آنان باقی می ماند. در حالیکه آدمیان پست و فرومایه پس از مرگ چیزی جز ظلم و ستم از خود باقی نمی گذارند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، زندگی، راه و رسم زندگی، انسان، سنتهای نادرست، حیات، جوامع انسانی، انسانهای نیکوکار، جهان، مرگ، ظلم و ستم، انسانهای پست و فرومایه، نیکی، آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic