تبلیغات
اوج پرواز - مطالب ابر خواسته های حیوانی
تاریخ : دوشنبه 23 اردیبهشت 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

پـس هـلاک نـار ، نــور مـومـن اسـت

زانکه بی ضد، دفع ضد لایمکن است

 

جلال الدین اجزای تشکیل دهندۀ وجود آدمی را نار و نور معرفی می کند و می گوید وجه ناری انسان با تبعیت از نفس اماره و پیروی از خواسته های حیوانی، او را به سوی آتش دوزخ می کشاند. در حالی که بُعد نورانی و الهیِ آدمی، او را به سوی جنت و رضوان حق و مقام قرب پروردگار رهنمون می شود. آتش شهوات و پلیدی ها با نور ایمان نابود می شود، چرا که نور الهی با آتش نفس در تضادی دائمی است. لازمۀ سعادت و رستگاری انسان آن است که در مسیر ظهور و افزایش این نورِ هدایتگر گام بردارد و بوسیلۀ آن، آتش سرکش و سوزان نفس خود را مهار کند. مولانا نور را تجلی رحمت حضرت حق و نار را مظهر قهر الهی می داند و می گوید: در روز دادگری، شعله های آتشِ سوزان قهر خداوند را با آب فضل و رحمت او فرو نشان.

 

نـــار ضــد نـــور بـاشــد روز عــدل

کان ز قهر انگیخته شد این ز فضل

گر همی خواهی تو دفع شرّ نار

آب رحـمـت بـر دل آتـش گــمــار

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: پـس هـلاک نـار، نــور مـومـن اسـت، نور مومن، تبعیت از نفس اماره، خواسته های حیوانی، آتش دوزخ، جنت، رضوان حق، مقام قرب الهی، اتش شهوات، سعادت و رستگاری، نور ایمان، آتش سوزان، فضل و رحمت، قهر خداوند، عدل، شر، ظهور، تجلی رحمت، حضرت حق، آب رحمت، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : چهارشنبه 8 آذر 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

دشمن ار چه دوستانه گویدت          دام دان گر چه ز دانه گویدت

دشمنان حقیقت برای فریب دادن اهل حق، با زبان نرم و دوستانه سخن می گویند و مصلحت جویانه و دلسوزانه وارد می شوند و در واقع دام خود را در دانه ها و عطایای ظاهری می گذارند. انسان های ساده لوح نیز به طمع دستیابی به آن دانه های رنگین، با پای خود در دام دشمن گرفتار می شوند. سخنان فریبنده و دانه های خوشگوار، مرغ جان را در قفس صیاد نفس گرفتار می سازد.

هواهای نفسانی و تحریکات شیطانی و خواسته های زودگذر، در حقیقت همان دوستانه سخن گفتنِ دشمن انسان است که با ظاهری زیبا و اغوا کننده، پرندۀ تیز پرواز جان را به دام خود می کشد و گرفتار می سازد. بزرگترین دشمن انسان در درون او جای گرفته است و این دشمن سرکش جز هواهای نفسانی و خواسته های حیوانی نیست. اگر باز شکاری که می تواند به دوردست ها پرواز کند و رزق خود را از بهترین ها فراهم کند، به طمع دانه ای اندک در دام صیاد گرفتار شود، نباید جز خود را سرزنش کند که ناشیانه و طمع کارانه فریب صیاد را خورده است.

گر تو را قندی دهد تو زهر دان          گر به تو لطفی کند آن قهر دان

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، دشمنان حقیقت، دشمن حقیقت، اهل حق، دام و دانه، انسان های ساده لوح، دام دشمن، مرغ جان، قفس، صیاد نفس، هواهای نفسانی، تحریکات شیطانی، پرواز جان، دشمن انسان، باز شکاری، خواسته های حیوانی، خواسته های زودگذر، طمع، سخن دوستانه، آنتی ویروس نود 32، nod 32،
دنبالک ها: جمال حق،