تاریخ : پنجشنبه 4 آبان 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«رابطة خداوند و بنده در نیایش عرفه»

بار الها! من مشتاق تو هستم و به ربوبیت تو، گواهی می دهم، با اینكه اقرار دارم تو، پروردگار منی و بازگشت من به سوی توست؛ پیش از اینكه من چیزی یادشدنی باشم؛ آفرینش مرا آغاز كردی و مرا از خاك ناچیز بیافریدی، سپس در اصلاب پدران، جایم دادی تا از حوادث ناگوار و دگرگونی روزگار امانم بخشی؛ پس در آن ایام پیشین و دوران گذشته، پیوسته مرا از صلبی به رحمی، كوچ دادی و به خاطر مهربانی و لطف و احسانی كه به من داشتی، مرا در عصر حاكمیت كافرانی كه پیمان تو را شكستند و پیامبرانت را تكذیب نمودند به دنیا نیاوردی، بلكه از آنجا كه به من  دلسوز و مهربان بودی، مرا برای هدایت (توحیدی) كه در آن، روبراهم فرمودی و در آن پرورشم دادی و پیش از من، توسط خاتم پیامبرانت برایم فراهم گشت، به دنیا آوردی.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفتی و دینی،
برچسب ها: دعای عرفه، نیایش عرفه، دعای عرفه امام حسین (ع)، آفرینش، ربوبیت الهی، مهربانی، عبودیت، اسماء الهی، صفات خدا، اسماء و صفات خدا، الطاف الهی، وحی، محمد و آل محمد، جبرائیل، میکائیل، اسرافیل، عزرائیل، حضرت ابراهیم (ع)، حضرت اسماعیل (ع)، حضرت یعقوب (ع)، حضرت اسحاق (ع)، تورات، زبور، قرآن، انجیل، گناه و لغزش، وطن، ایمان، هدایت، نیکوکاری، توبه، احسان و نیکوکاری، برهنگی، رحمت الهی، عذاب الهی، پدر و مادر، پادشاهان، آسایش، اخلاص، افعال الهی، عوالم آفرینش، استغفار، انس با خدا، قضا و قدر، سوز عشق، وصال حق، مشیت الهی، مظاهر الهی، آپدیت آنتی ویروس نود 32،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات