تاریخ : یکشنبه 4 فروردین 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

سال ها گر ظن دود با پای خویش

نگذرد ز اشکاف بینی های خویش

 

ظن و گمان از پدیده هایی است که می تواند فکر و ذهن انسان را همواره مشغول و گرفتار خود سازد. در قرآن کریم بعضی از ظن ها گناه معرفی شده است. مولانا می گوید: صاحبان اندیشه های وهم آلود در راه جستجوی حق توفیق چندانی نمی یابند. افرادی که دچار ظن و گمان دائم هستند، سالیان طولانی در پی اوهام و خیالات خود می دوند، لکن در پایان به حقیقتی نمی رسند و به سرزمین جان راهی نمی یابند و پس از آن همه کوشش و تلاش بی حاصل، در نهایت از بینی خویش نیز جلوتر نمی روند. انسانِ آغشته به گمان های وسواس گونه هرگز به حقایق درون واقف نمی شود، چرا که از اصل ها غافل است و عمر خود را در مسیر پرداختن به همین آلودگی های ذهنی مصروف می دارد.

 

آن که وسعت نگاهش از نوک بینی اش بیشتر نیست و اندیشۀ او همچون برکۀ کوچکی است که فراخی و ژرفا ندارد، فراتر از بینیِ خود را نمی بیند و درک نمی کند. چنین انسانی هرگز به بوستان جان راه نمی یابد و عطر گل های زیبای انسانیت همچون صداقت، پاکی، گذشت و مهربانی را استشمام نمی کند. عطر خوشِ غیب آنگاه که با دم اولیای الهی درآمیزد، به مشام آدمیان می رسد. و برای دریافت آن عطر روح نواز باید به بینی باطنی دست پیدا کرد. وگرنه با این بینی ظاهری که نمی توان به گلستان جانان راه یافت

 

تا به بینـی نایـدت از غیـب بـو           غیر بینی هیچ می بینی؟ بگو

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: سال ها گر ظن دود با پای خویش، ظن و گمان، فکر و ذهن انسان، قرآن کریم، گناه، صاحبان اندیشه های وهم آلود، در جستجوی حق، اوهام و خیالات، سرزمین جان، گمان های وسواس گونه، حقایق درون، عمر، آلودگی های ذهنی، وسعت نگاه، بینی، بوستان جان، عطر گل های زیبا، صداقت، پاکی، گذشت، مهربانی، عطر خوش غیب، دم اولیای الهی، عطر روح نواز، گلستان جانان، تا به بینـی نایـدت از غیـب بـو، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، سوره حجرات،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic