تاریخ : پنجشنبه 6 مهر 1391 | 11:58 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

راه جان مر جسم را ویران کند          بعد از آن ویرانی آبادان کند

وجود انسان از دو بخش تشکیل شده است: روح (جان) و جسم (ماده(

بُعد روحانی وجود آدمی میل به رشد و کمال دارد و به آسمان می نگرد و بعد جسمانی و مادی او تمایل به خاک و زمینی شدن دارد. پدیده ها و صفات و خصایص ناپسند مربوط به بعد حیوانی و منطقه (من) طبیعی ماست. و خصلت های پسندیده و ویزگی های والا و بالا متعلق به حوزه معنوی و (من) انسانی ماست.

پرورش و رشد دادن بخش انسانی، از غلبه شهوات و تمایلات جسمانی جلوگیری می کند. وقتی صفات ناشایست نفسانی زدوده شد، آنگاه آبادانی جسم و جان آغاز می شود و انسان با پیوند جسم و جان به سوی کمال حرکت می کند و به آبادانی و سعادت می رسد. هنگامی که تاریکی های نفس از وجود آدمی رخت بربست، روشنایی و نور جایگزین آن می شود و انسان به مقام شهود دست می یابد.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، انسان، بعد روحانی انسان، میل به کمال در انسان، صفات حیوانی انسان، ویژگیهای والای انسانی، تمایلات جسمانی، شهوات، شهوت، صفات و رذایل نفسانی، سعادت، مقام شهود، شهود، خصایص حیوانی، صفات حیوانی، آبادان، روح،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic