تاریخ : دوشنبه 22 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

هر که را جامه ز عشقی چاک شد          او ز حرص و عیب کلی پاک شد

چنانچه انسان جامۀ صفات رذیله را چاک کند و لباس بندگیِ هوس ها را از تن بیرون کند و جامۀ عشق حق بپوشد و در دریای عشق الهی غوطه ور شود، از همۀ عیوب و رذیلت ها پاک می شود.

عشق اکسیری است که مسِ وجود آدمی را تبدیل به طلای ناب می کند. هر کس گریبان خود را از عشق بدراند و حلاوت عاشقی را بچشد، صفات ناپسند از او رخت بر می بندد و جانش نورانی می شود؛ از ظلمتِ تن بیرون می آید و در وادی پاکی ها گام در می نهد. در این بیت جلال الدین شاخصۀ پاکان را ظهور عشق در آنان دانسته است.

درک این معنا در دایرۀ عشق های مجازی نیز تا حدودی امکان پذیر است.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، حرص، لباس بندگی، انسان، صفات رذیله، بندگی هوس، جامة عشق، دریای عشق الهی، حلاوت عاشقی، اکسیر عاشقی، مس وجود، طلای ناب، عشق، صفات ناپسند، ظلمت تن، ظهور عشق، عشق مجازی، آنتی ویروس نود 32، nod32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : سه شنبه 21 شهریور 1391 | 11:17 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

عاشقان جام فرح آنگه کشند       که به دست خویش خوبانشان کُشند

مدعیان عاشقی آن هنگام جام نوشین شادکامی و فرحناکی را می نوشند که تعلقات (من طبیعی) را در پیشگاه عشق قربانی کنند و از هستی مجازی خود بگذرند و در معشوق حقیقی فنا شوند.

انسان عاشق مادامی که از هواهای خود عبور نکند و وابستگی ها را به قربانگاه عاشقی نبرد شراب ظهور خوشدلی و کمال را نمی نوشد. برای راهی شدن در جاده کمال و رسیدن به معشوق و دست یافتن به مقام وصل راهی جز رهایی از خویش وجود ندارد. برای همین است که مجنون در دایره عشق لیلی سر از پای نمی شناخت و حتی قهر او را علامت لطف و مهر لیلی به خود می دانست.

اگر با دیگرانش بود میلی          چرا ظرف مرا بشکست لیلی

«منبع: جمال حق»




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: شرح مثنوی معنوی مولوی، مثنوی مولوی، اشعار مولانا، مولوی، مولانا جلال الدین محمد بلخی، عاشق، عشق، معشوق، مجنون، لیلی و مجنون، انسان عاشق، عاشقی، کمال، قربانگاه عاشقی، عشق مجازی، فنا،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : جمعه 17 شهریور 1391 | 11:36 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

عاشقی گر زین سر و گر زان سر است          عاقبت ما را بدان سر رهبر است

عاشقی در دو حالت ظاهر می شود. عشق ها یا حقیقی اند و متوجه ذات پاک خداوند هستند و انسان ها عاشق جمال و جلال حق می شوند و در جاذبه کمال قرار می گیرند و یا مجازی اند و آدمیان به مظاهر صفات خداوندی عاشق می شوند و از این طریق در مدار جاذبه قرار می گیرند.

جلال الدین به ما می گوید: عشق و عاشقی چه حقیقی باشد و چه مجازی، بالاخره ما را به سوی عالم حقیقت رهنمون می شوند.

البته بعضی از بزرگان به این قاعده اشکال کرده اند و گفته اند: این طور نیست که همه عشق های مجازی آدمی را به سوی حقیقت هدایت کند و چه بسا مواردی بیش آمده است که اینگونه عشق ها به عشق حقیقی منتهی نشده و انسانهایی را به ورطه هلاکت درافکنده است. لذا آن عشق مجازی می تواند به حقیقت رهنمون گردد که از آلودگی های شهوانی و نفسانی دور باشد.

«منبع: جمال حق»




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: عاشقی، مثنوی معنوی مولوی، اشعار مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، شرح مثنوی معنوی مولوی، پندهای مولانا، عشق، ذات خداوند، جمال و جلال خدا، کمال، عشق حقیقی، عشق مجازی، آلودگی های شهوانی، امیال شهوانی،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic