تاریخ : چهارشنبه 10 آبان 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

شکر قدرت قدرتت افزون کند          کفر نعمت از کفت بیرون کند

قدرت و توانایی های گوناگون انسان، نعمت هایی هستند که خداوند در وجود آدمی به ودیعه نهاده است. شکوفا کردن این توانایی ها و بکار گرفتن آنها در مسیر کمال و خدمت به انسانها، در حقیقت همان شکر نعمت را به جا آوردن است. این قانون به ما می آموزد: قدرت و توانایی های خود را در مسیر حق بکار بگیرید تا بر اثر استفادۀ صحیح از این توانمندی ها، قدرت شما فزونی یابد.

چنانچه انسان از استعدادهای خود در جهت مطلوب بهره بجوید، هم استعدادهایش شکوفاتر و قدرتمندتر می شود و هم باعث خلق توانایی های نو و تازه می شود. اما اگر از این استعدادها استفاده نشود، در وجود آدمی دفن می شوند و انسان بواسطۀ این غفلت، نعمت های فراوانی را از کف می دهدقرآن کریم می فرماید: لئن شکرتم لازیدنکم و لئن کفرتم انّ عذابی لشدید

شکر نعمت به معنائی که در بالا گفته شد موجبات افزایش آن را فراهم می سازد و کفر نعمت که به معنای بهره نجستن از نعمت است، ناسپاسی تلقی می شود و باعث از دست رفتن نعمت می گردد.

زآنکه بی شکری بود شوم و شنار          می برد بی شکر را در قعر نار

شنار: زشت

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، قانون زندگی، قوانین زندگی، ناسپاسی، قدرت، شکر نعمت، نعمتهای الهی، کفران نعمت، کمال انسان، مسیر کمال، مسیر حق، استعدادهای انسان، قرآن کریم، آپدیت آنتی ویروس نود32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : سه شنبه 9 آبان 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

آپلود , آپلود عكس , آپلود سنتر , آپلود فایل , آپلود دائمی

گفت پیغمبر به آواز بلند          با توکّل زانوی اشتر ببند

یکی از قواعد بسیار مهم که در زندگی آدمیان وجود دارد و سخن های فراوانی نیز در مورد آن گفته شده است، قاعدۀ توکل است. توکل یعنی خداوند را بر آنچه از توان و عهدۀ ما خارج است وکیل گرفتن و امور را به او محول کردن.

 

پیامبر اسلام (ص) فرمودند: برای اینکه شتر شما گم نشود زانوی او را ببندید و بقیۀ کار را به خداوند موکول نمایید.

 

پس توکل کردن به خداوند، اولاً با بهره جویی از اسباب و ابواب منافاتی ندارد و در حقیقت جای مقرراتِ انسان را نمی گیرد. ثانیاً توسل به اسباب و وسایل کافی نیست، چرا که بسیاری از امور در دسترس و اختیار انسان نیست و عوامل پیدا و پنهان فراوانی وجود دارد که می تواند علیرغم مقررات ما، به صحنه وارد شود و مسیر را بر خلاف میل ما تغییر دهد. اینجاست که توکل کردن و کار را به خدا سپردن باعث می شود ارادۀ حق داخل شود  و آن عوامل را بی آنکه ما بدانیم و بشناسیم کنار زند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، توکل، پیغمبر، شتر، قانون زندگی، قوانین زندگی، اختیار انسان، اراده حق، پیامبر اسلام (ص)، پیامبر اکرم (ص)، آپدیت آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : دوشنبه 13 شهریور 1391 | 05:32 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

هرچه بر تو آید از ظلمات و غم          آن ز بی باکی و گستاخیست هم

 

این قانون فراگیر به ما می گوید اندوه و غم در زندگی آدمیان و غلبة تیرگی بر روشنائی ناشی از گستاخی وبی توجهی و عدم رعایت حقوق دیگر انسان هاست که به صورت مصائب و مشکلات برای ما پدیدار می شود. جلال الدین برای روشن شدن مطلب چنین می گوید:

 

هر که بی باکی کند در راه دوست          ره زن مردان شد و نامرد اوست

از ادب پرنور گشتت این فلک          و ز ادب معصوم و پاک آمد ملک

 

بی باکی و گستاخی روا داشتن در مسیر حق و ناسپاسی کردن، در حقیقت راه دیگران را بستن است و این از مصادیق ناجوانمردی تلقی می شود.

مولوی می گوید:

 

نورانیت این عالم برای آن است که عوامل گردش فلک رعایت ادب می کنند و از مسیر عهد و قانون خارج نمی شوند وبه همین دلیل هم هست که ملائک از آلودگی و گناه پاکیزه هستند و پاکی آنان از مقام ادب آنان ظاهر می شود.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، جلال الدین محمد بلخی، ملائکه، آلودگی به گناه، ناسپاسی، ادب، قانون زندگی، بی باکی، ناجوانمردی، مصائب و مشکلات، روشنایی، اشعار مولوی، شرح مثنوی،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات