تاریخ : دوشنبه 13 آذر 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

گر قضا پوشد سیه همچون شبت          هم قضا دستت بگیرد عاقبت

این قانون به ما می گوید: چنانچه بر اثر قضای الهی، تیرگی شما را چنان احاطه کرد که تشخیص خیر و شر برایتان میسر نشد، راه چاره آن است که همین قضای الهی بار دیگر ظهور یابد و شما را از سیاهی و تاریکی برهاند. منظور این است که برای رهایی از بن بست هایی که بر اثر قضای الهی رخ می دهد، باید تنها به خداوند متوسل شد. زیرا همانکه راه را بر شما بسته است، خود بهتر از دیگران می تواند آن را بازگشاید و  شما را به راه بازگرداند.

گر قضا صد بار قصد جان کند          هم قضا جانت دهد درمان کند

چنانچه قضای الهی بر جان تو بتازد و قصد نابودی تو را بکند، هیچ نگران و اندوهگین نباش. زیرا همان قضا دوباره در می آید و همۀ آن ویرانی ها را آباد، و دردها را درمان می کند.

این قضا صد بار اگر راهت زند          بر فراز چرخ خرگاهت زند

اگر قضای الهی صد بار راه تو را مسدود نماید و درمانده ات سازد، همان قضا جایگاه تو را بر فراز چرخ گردون بالا می برد و تو را به مقام و مرتبۀ عالی می رساند.

(بدلیل یافت نشدن تصویر مناسب با موضوع این قانون، از عکس منظره استفاده شده)

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، قضای الهی، قضا و قدر، شب، توسل به خدا، قصد جان، بن بستهای زندگی، چرخ گردون، ظهور، آنتی ویروس نود 32، nod 32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : دوشنبه 8 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

با قضا پنجه مزن ای تند و تیز          تا نگیرد هم قضا با تو ستیز

ستیزه کردن با قضا و قدر موجب می شود که قضا و قدر نیز با انسان به ستیزه برخیزد. پنجه افکندن در چهرۀ قضای الهی و مخالفت و جنگ با آن، از ویژگی های انسانهای عجول و هیجان زده است که می کوشند تقدیرها را به کناری نهند و راهی را در پیش گیرند که در سرنوشت آنان رقم نخورده است. اینگونه انسانها در واقع آب در هاون می کوبند.

 

ما در پیرامون خود افرادی را می بینیم که برای رسیدن به مطلوب خود، به هر راهی می روند و به هر وسیله ای متوسل می شوند، ولی در واقع دانسته یا نادانسته پنجه در قضای الهی می زنند. قضای الهی نیز متقابلاً با آنان ستیزه می کند و درنتیجه این انسانها هیچگاه به آنچه می جویند دست نمی یابند. جلال الدین در این بیت توصیه می کند که همواره تسلیم امر حق و قضای او باشید. چرا که خداوند احوال شما را بهتر می داند و نیک و بد شما را بهتر می شناسد.

 

مرده باید بود پیش حکم حق         تا نیاید زخم از ربّ الفلق

 

باید تسلیم امر خدا بود تا بواسطۀ خروج از مسیر حق، حوادث ناگوار برای انسان پیش نیاید.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، قضای الهی، قضا و قدر الهی، حکم حق، آب در هاون کوبیدن، مقام تسلیم، قضا و قدر، جنگ، مسیر حق،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : پنجشنبه 4 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«دعاهای امام حسین(ع) در نیایش عرفه»

بارالها! مرا ترسان از خودت بگردان، گویا تو را می بینم و با تقوای خود، خوشبختم ساز و با معصیت خود، بدبختم مساز و در قضای خود، خیرم گزین و در قدر خود، مباركم فرما تا نخواهم، شتاب آنچه را تو پس اندازی و نه، تاخیر افتادن آنچه را تو پیش اندازی.

 

بارالها! بی نیازیم را، در جانم و یقین را، در دلم و اخلاص را، در عملم و نور را، در دیده ام و بصیرت را، در دینم قرار ده و مرا، به اندامهایم بهره ور ساز، گوش و چشمم را دو، وارث من گردان (تا از عقل و ایمانم، فرمان برند) و بر آنچه بر من ستم كند، یارم باش و آرزوها(ی پیروزی، بر او) و انتقامم را روزی فرما و بدین وسیله چشمم را روشن كن.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفتی و دینی،
برچسب ها: عرفه، دعای عرفه، دعای عرفه امام حسین (ع)، مناجات عرفه، مناجات امام حسین (ع) در روز عرفه، دعاهای امام حسین (ع) در روز عرفه، معرفت، خلوص، عبودیت، جن، جن و انس، مهربانی، گناه، رزق، نیایش، تقوا، معصیت، قضا و قدر، بصیرت، غم اخرت، رحمت الهی، فاسقان، کردار نیک، احسان، دنیا و آخرت، قرب الهی، شیطان، آپدیت آنتی ویروس نود 32،

تاریخ : پنجشنبه 4 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«رابطة خداوند و بنده در نیایش عرفه»

بار الها! من مشتاق تو هستم و به ربوبیت تو، گواهی می دهم، با اینكه اقرار دارم تو، پروردگار منی و بازگشت من به سوی توست؛ پیش از اینكه من چیزی یادشدنی باشم؛ آفرینش مرا آغاز كردی و مرا از خاك ناچیز بیافریدی، سپس در اصلاب پدران، جایم دادی تا از حوادث ناگوار و دگرگونی روزگار امانم بخشی؛ پس در آن ایام پیشین و دوران گذشته، پیوسته مرا از صلبی به رحمی، كوچ دادی و به خاطر مهربانی و لطف و احسانی كه به من داشتی، مرا در عصر حاكمیت كافرانی كه پیمان تو را شكستند و پیامبرانت را تكذیب نمودند به دنیا نیاوردی، بلكه از آنجا كه به من  دلسوز و مهربان بودی، مرا برای هدایت (توحیدی) كه در آن، روبراهم فرمودی و در آن پرورشم دادی و پیش از من، توسط خاتم پیامبرانت برایم فراهم گشت، به دنیا آوردی.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفتی و دینی،
برچسب ها: دعای عرفه، نیایش عرفه، دعای عرفه امام حسین (ع)، آفرینش، ربوبیت الهی، مهربانی، عبودیت، اسماء الهی، صفات خدا، اسماء و صفات خدا، الطاف الهی، وحی، محمد و آل محمد، جبرائیل، میکائیل، اسرافیل، عزرائیل، حضرت ابراهیم (ع)، حضرت اسماعیل (ع)، حضرت یعقوب (ع)، حضرت اسحاق (ع)، تورات، زبور، قرآن، انجیل، گناه و لغزش، وطن، ایمان، هدایت، نیکوکاری، توبه، احسان و نیکوکاری، برهنگی، رحمت الهی، عذاب الهی، پدر و مادر، پادشاهان، آسایش، اخلاص، افعال الهی، عوالم آفرینش، استغفار، انس با خدا، قضا و قدر، سوز عشق، وصال حق، مشیت الهی، مظاهر الهی، آپدیت آنتی ویروس نود 32،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic