آیا مردم عراق واقعا خواستار جنگ با ایران بودند یا آنها به اجبار به این امر می پرداختند؟

(پاسخ به شبهات دفاع مقدس 12)

حدود ٩٥ درصد مردم عراق، مسلمان‏اند و بر اساس آمارهاى رسمى، از این تعداد ٥٥ درصد شیعه و ٤٠ درصد سنى مى‏باشند؛ البته بر مبناى آمارهاى غیر رسمى حدود ٦٠ تا ٦٥ درصد مردم عراق شیعه و ٢٥ تا ٣٠ درصد سنى هستند. از این رو بعید است كه بپذیریم آنان داوطلبانه به جنگ با برادران مسلمان و خصوصا شیعه خود در ایران برخاسته بودند. گر چه صدام تلاش فراوانى داشت تا این جنگ را جنگ اعراب علیه فارس‏هاى مجوس قلمداد نماید اما از آنجا كه سابقه مستبدانه و ظالمانه حزب بعث و شخص صدام در اذهان عمومى مردم عراق وجود داشت، این مسئله هرگز فراگیر نشد. بر همین اساس شاید یكى از دلایل بى‏انگیزگى بخشى از ارتشیان عراق و نداشتن تاب مقاومت در برابر حملات رزمندگان ایرانى، اجبارى بودن حضور آنها در جبهه‏ها بوده باشد. البته مشكل است كه یك حكم و نظر واحد در مورد كل مردم عراق و در زمان‏هاى مختلف جنگ این كشور با ایران صادر كرد. در هر حال، در ارتش عراق نیروهایى بودند كه بسیار با انگیزه و با تعصب علیه ایران مى‏جنگیدند كه به نظر مى‏رسد آنان كسانى بودند كه تحت تأثیرات تبلیغات حزب بعث، ایران را واقعا دشمن خویش مى‏پنداشتند. همچنین دیدگاه و چگونگى عملكرد مردم عراق قبل و بعد از ورود نیروهاى ایرانى به خاك عراق همگى یكسان نبود؛ برخى تا زمان حضور ارتش خود در خاك ایران انگیزه‏اى براى جنگ نداشتند، اما بعد از بازپس گیرى سرزمین‏هاى ایران به همت رزمندگان و ادامه عملیات در خاك عراق، به عنوان دفاع از سرزمین و خاك خود مقاومت بیشترى از خود نشان مى‏دادند. در هر حال آنچه مسلم است بخشى از مردم عراق علاقه‏اى به شروع و ادامه جنگ با ایران نداشتند و از ترس جان خود و تحت فشار رژیم عراق به جبهه‏ها اعزام مى‏شدند.

منبع: نرم افزار روایت حماسه




طبقه بندی: پاسخ به شبهات دفاع مقدس،
برچسب ها: پاسخ به شبهات دفاع مقدس، پاسخ به شبهات جنگ تحمیلی، دفاع مقدس، پاسخ به شبهات هشت سال جنگی تحمیلی، پاسخ به شبهات 8 سال جنگ تحمیلی، جنگ تحمیلی ایران و عراق، 8 سال دفاع مقدس، هشت سال دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق، شیعه، سنی، ایران، مجوس، جنگ اعراب، صدام، صدام حسین، حزب بعث عراق، رزمندگان ایران، جبهه، همت، ارتش عراق، تعصب، سرزمین، مقاومت، آنتی ویروس نود 32،

تاریخ : دوشنبه 10 مهر 1391 | 12:07 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

 «نماز اول وقت»

قرآن ناطق علی‌بن ابیطالب(ع)، ‌در نامه‌ی 27 به استاندار کشور مصر این‌گونه می‌فرماید: «نمازت را در وقت معین (اول وقت) به‌جا آور... و به سبب اشتغال (امور دنیایی) نماز را به تأخیر مینداز و باید همه‌ی کارهای تو تابع نمازت باشد.»

 

همه‌ی این موضوع در آیه‌ی مبارکه‌ی 238 سوره‌ی بقره آمده است که خداوند متعال درباره‌ی نماز دستور به محافظت از وقت آن را صادر فرموده: «حافظوا علی الصلوات». درباره‌ی مواظبت کردن از وقت‌های نماز، روایت‌های زیادی از امامان(ع) وارد شده است، اما مواظب وقت نماز بودن و اول وقت خواندن آن با اصل اقامه‌ی نماز، دو موضوع مجزا نیست که برای هر کدام روایات مخصوصی وارد شده است. از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است که فرمود: «هرکس نماز را بدون عذر از وقتش (اول وقت) به تأخیر اندازد تا قضا شود، خداوند تمام اعمال او را ضایع و باطل گرداند و میان کفر و ایمان واسطه و مرزی نیست به جز ترک نماز. پس هر کس نماز را ترک کند، و اعتقاد به ثواب و پاداش آن نداشته باشد و از کیفر و عذاب ترک آن نترسد، نصرانی یا مجوس خواهد مرد.» (تفسیر جامع،‌ ج 1، ص 346)

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: نماز،
برچسب ها: نماز، نماز اول وقت، فضیلت نماز اول وقت، رسول خدا (ص)، رسول اکرم (ص)، سبک شمردن نماز، گناهان کبیره، اهتمام به نماز اول وقت، بحار الانوار، امیر المومنین (ع)، امام علی (ع)، شرح نهج الابلاغه ابن ابی الحدید، جایگاه نماز اول وقت، نهج البلاغه، برکات نماز اول وقت، نماز های پنج گانه، شیطان، امام صادق (ع)، حضرت صادق (ع)، حضرت آیت الله بهجت، آیت الله قاضی طباطبایی، سید علی قاضی طباطبایی، کفر و ایمان، کفر، ایمان، تاخیر در نماز، به تاخیر انداختن نماز اول وقت، معدن علم، حکمت، تفسیر صافی، ترک نماز، مجوس، نصرانی، قرآن ناطق، علی بن ابیطالب (ع)، مصر، مالک اشتر، آنتی ویروس نود 32، آنتی ویروس ESET NOD32 Antivirus 4،
دنبالک ها: ماهنامه‌ی امتداد،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات