تاریخ : سه شنبه 19 شهریور 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
تاریخ : یکشنبه 5 آذر 1391 | 01:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

مرغ بی وقتی سرت باید برید          عذر احمق را نمی شاید شنید

در فرهنگ ما خروس بی محل به کسی گفته می شود که آنجا که باید سکوت کند سخن می گوید و فضای آرام را می شکند. خروس بی وقت که نیمه شب آواز می خواند و خواب مردمان را آشفته می کند، سر می برند و اینگونه مزاحمت او را رفع می کنند. انسان احمق نیز همانند مرغی است که بی هنگام سخن می گوید. و لذا سخن او برای عاقلان و خردمندان شنیدنی نیست و عذر او نیز شایستۀ پذیرش نمی باشد. چرا که عذر نادان از جرم و گناه او ناپسندتر است و بهانه هایش چونان زهری است که علم و دانش را تباه می سازد. در مجالس، بی وقت سخن می گوید و رشتۀ کلام را می دزدد و گوینده را از ادامۀ سخن باز می دارد و بدین سان مردمان را از شنیدن سخنان ناب محروم می کند.

عذر احمق بدتر از جرمش بود          عذر نادان زهر دانش کُش بود

چه بسیار انسانها که از بی هنگام سخن گفتنِ احمقان به خسارت های جبران ناپذیری در افتاده اند و به قتل و کشتار گرفتار آمده اند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، احمق، مرغ، سخن بی وقت، سخنان ناب، قتل و کشتار، علم و دانش، انسان احمق، خروس بی محل، سکوت، عاقل و خردمند، سخن بی هنگام، گناه، فرهنگ، آنتی ویروس نود 32، nod 32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : پنجشنبه 23 شهریور 1391 | 11:13 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

وهم موسی با همه نور و هنر         شد از آن محجوب، تو بی پر مپر

موسای کلیم (ع) با همه بزرگی و قرب و منزلت در بپیشگاه خداوند و نورانیتی که از پروردگار به ارمغان گرفته و به مقام نبوت رسیده بود و با همه عقل و ادراک عالی که در اختیار داشت نتوانست از اسرار رفتار حضرت خضر آگاهی پیدا کند.

و تو ای انسان که شوق رفتن داری بی آنکه شیخ و مراد و محبوبی برگزینی گام در راه منه و برای پرواز به شاهبال اولیاء الهی بیاویز و از هدایت و ارشاد آنان بهره برگیر تا امکان پرواز بیابی و بتوانی به سوی آسمان کمال اوج بگیری. مرغی که پر و بال برنیاورده است نباید خود را به مهلکه پرواز ببرد. اگر چنین کند دچار روباه و گربه درنده خواهد شد.

مرغ پرنارسته چون پرّان شود          طعمه هر گربه درّان شود

«منبع: جمال حق»




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، محبوب، مراد، پروردگار، حضرت موسی (ع)، حضرت خضر (ع)، انسان، عقل، اولیای الهی، قرب الی الله، پرواز، هدایت، شوق پرواز، گربه، مرغ، روباه،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic