تاریخ : چهارشنبه 25 اردیبهشت 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

ما رمیت اذ رمیت گفت حق          کار حق بر کارها دارد سبق

 

این بیت ناظر است به آیۀ هفدهم سوره انفال که به مناسبت وقوع جنگ بدر بر پیامبر اسلام (ص) نازل شد

 

وَ مَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ

 

در آن جنگ تعداد مسلمین از مشرکین کمتر بود و مومنان نگران این تقابل نامتعادل بودند. پیامبر (ص) مشتی خاک از زمین برگرفت و به سوی دشمنان پرتاب کرد. باد، ذرات خاک را به سمت کفار روانه ساخت و مقاومت آنان را در هم شکست و باعث پیروزی مسلمانان در آن نبرد شد. خدای متعال آیۀ مذکور را نازل فرمود و به رسول خود یادآور شد: این تو نبودی که به سوی دشمنان تیر پرتاب کردی، بلکه خداوند بود که آن تیرها را رها کرد. پروردگار سبحان در این آیه، خود را صاحب افعال معرفی می کند و انسان ها را از اینکه قوانین مُتقنِ حاکم بر هستی را نادیده بگیرند و امور گوناگون را به خود منتسب نمایند و خود را بی نیاز از ارادۀ حضرت حق بدانند، بر حذر داشته است.


مولانا با برداشت از این آیۀ شریفه، دیدگاه های خود را دربارۀ موضوعاتی چون معجزات انبیا، جبر و اختیار، قضا و قدر، و وحدت وجود بیان می دارد و فعل حضرت حق را بر همۀ افعال سابق می داند و سفارش می کند که تیرهای الهی را که به مدد شما می آیند و همچون قضا و قدر عمل می کنند، نشکنید و بدانید که این تیرها آگاهانه و هدفدار از چلّه کمان شاهنشاهی پرتاب می شود که بر کل عالم مسلط است

 

تیر را مشکن که آن تیر شهی است

نیست پُرتاوی ز شصت آگهی است
 

پُرتاو: پُرتاب، پریشان، آشفته

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: وَ مَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ، سوره انفال، جنگ بدر، پیامبر اسلام، مسلمین، مشرکین، مومنان، تقابل، خاک، زمین، کفار، مقاومت، پیروزی، پروردگار سبحان، معجزات انبیاء، جبر و اختیار، قضا و مقدر، وحدت وجود، افعال حضرت حق، آگهی، شاهنشاهی، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات