تاریخ : چهارشنبه 15 شهریور 1391 | 07:02 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

بدگمانی کردن و حرص آوری          کفر باشد پیش خوان مهتری

 

کسی که برای مهمانی به مجلس بزرگان اهل کرم دعوت می شود چنانچه حرص و طمع بر او غالب شود و زیاده خواهی کند در حقیقت کفران نعمت کرده است و خود را از عطایا و مزایای این ضیافت محروم می دارد.

 

خداوند برای قوم حضرت موسی بدون تلاش و زحمت مائده آسمان می فرستاد و آنها می خوردند. پس از مدتی چند نفر از میان قوم موسی زیاده خواهی کردند و بهانه گرفتند که در این سفره مهمانی از سیر و عدس خبری نیست. اینان اینگونه گشتاخی نمودند و ناسپاسی کردند و این بدگمانی به صاحب کرم باعث قطع مائده آسمانی شد و آنها مجبور شدند برای معاش خود به زحمت طاقت فرسا تن دردهند.

 

ظن ناروا به اولیاء الهی بردن و به خداوند بدگمانی کردن آدمی را از عنایات حق محروم می سازد. حرص و آز و طمع چشم حق بین انسان را می پوشاند.

                 منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: شرح مثتوی، مثنوی معنوی، مثنوی معنوی مولوی، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولوی، اشعار مولانا، قوم بنی اسرائیل، حضرت موسی (ع)، مائده آسمانی، مهمانی حق، مجلس بزرگان، کفران نعمت، حرص و آز، ناسپاسی،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic