تاریخ : چهارشنبه 13 دی 1391 | 09:32 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«اندیشة اصلاح»

امام حسین(ع):

هر گاه آدمی پنجاه سال زندگی كند و در او آثار پاكدامنی و درستكاری به چشم نخورد؛ هرگز برایش امید رشد و هدایت نمی رود؛ زیرا با تصمیم دوری از حق، خود را از پا در آورده است و چرا داوری به عدل و انصاف را از خود و در حق خود، هزینه نكنم و همة توانم را در بدست آوردن انصاف دیگران به انجام نبرم؟! وای من، اگر اندرزهایم، دیگران را سود بخشد و برای خودم، جز كلمات منظوم و قافیه ها نماند.

منبع: کتاب فرهنگ جامع سخنان امام حسین (ع)/ ص928




طبقه بندی: معرفتی و دینی، سخنان امام حسین (ع)،
برچسب ها: امام حسین (ع)، سخنان امام حسین (ع)، فرهنگ جامع سخنان امام حسین (ع)، کلامی از امام حسین (ع)، پاکدامنی، درستکاری، هدایت، امید، دوری از حق، عدل و انصاف، اندیشه، آپدیت آنتی ویروس نود 32، nod 32،

تاریخ : پنجشنبه 4 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«رابطة خداوند و بنده در نیایش عرفه»

بار الها! من مشتاق تو هستم و به ربوبیت تو، گواهی می دهم، با اینكه اقرار دارم تو، پروردگار منی و بازگشت من به سوی توست؛ پیش از اینكه من چیزی یادشدنی باشم؛ آفرینش مرا آغاز كردی و مرا از خاك ناچیز بیافریدی، سپس در اصلاب پدران، جایم دادی تا از حوادث ناگوار و دگرگونی روزگار امانم بخشی؛ پس در آن ایام پیشین و دوران گذشته، پیوسته مرا از صلبی به رحمی، كوچ دادی و به خاطر مهربانی و لطف و احسانی كه به من داشتی، مرا در عصر حاكمیت كافرانی كه پیمان تو را شكستند و پیامبرانت را تكذیب نمودند به دنیا نیاوردی، بلكه از آنجا كه به من  دلسوز و مهربان بودی، مرا برای هدایت (توحیدی) كه در آن، روبراهم فرمودی و در آن پرورشم دادی و پیش از من، توسط خاتم پیامبرانت برایم فراهم گشت، به دنیا آوردی.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفتی و دینی،
برچسب ها: دعای عرفه، نیایش عرفه، دعای عرفه امام حسین (ع)، آفرینش، ربوبیت الهی، مهربانی، عبودیت، اسماء الهی، صفات خدا، اسماء و صفات خدا، الطاف الهی، وحی، محمد و آل محمد، جبرائیل، میکائیل، اسرافیل، عزرائیل، حضرت ابراهیم (ع)، حضرت اسماعیل (ع)، حضرت یعقوب (ع)، حضرت اسحاق (ع)، تورات، زبور، قرآن، انجیل، گناه و لغزش، وطن، ایمان، هدایت، نیکوکاری، توبه، احسان و نیکوکاری، برهنگی، رحمت الهی، عذاب الهی، پدر و مادر، پادشاهان، آسایش، اخلاص، افعال الهی، عوالم آفرینش، استغفار، انس با خدا، قضا و قدر، سوز عشق، وصال حق، مشیت الهی، مظاهر الهی، آپدیت آنتی ویروس نود 32،

تاریخ : پنجشنبه 23 شهریور 1391 | 11:13 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

وهم موسی با همه نور و هنر         شد از آن محجوب، تو بی پر مپر

موسای کلیم (ع) با همه بزرگی و قرب و منزلت در بپیشگاه خداوند و نورانیتی که از پروردگار به ارمغان گرفته و به مقام نبوت رسیده بود و با همه عقل و ادراک عالی که در اختیار داشت نتوانست از اسرار رفتار حضرت خضر آگاهی پیدا کند.

و تو ای انسان که شوق رفتن داری بی آنکه شیخ و مراد و محبوبی برگزینی گام در راه منه و برای پرواز به شاهبال اولیاء الهی بیاویز و از هدایت و ارشاد آنان بهره برگیر تا امکان پرواز بیابی و بتوانی به سوی آسمان کمال اوج بگیری. مرغی که پر و بال برنیاورده است نباید خود را به مهلکه پرواز ببرد. اگر چنین کند دچار روباه و گربه درنده خواهد شد.

مرغ پرنارسته چون پرّان شود          طعمه هر گربه درّان شود

«منبع: جمال حق»




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، محبوب، مراد، پروردگار، حضرت موسی (ع)، حضرت خضر (ع)، انسان، عقل، اولیای الهی، قرب الی الله، پرواز، هدایت، شوق پرواز، گربه، مرغ، روباه،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات