تاریخ : یکشنبه 19 شهریور 1391 | 08:03 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

«قوام حكومت اسلامى، با امربه ‏معروف و نهى‏ ازمنكر است»

«مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه ای»

این جامعه اسلامى ، باید زنده، هوشیار، آسیب‏ ناپذیر، پرامید، آماده مقاومت، آماده ضربه ‏زدن و به صورتِ یك موجود زنده مقاوم بماند و مقاومت كند. این، چگونه ممكن است؟ این است كه بنده موضوع امربه ‏معروف ونهى‏ ازمنكر را مطرح كردم. موضوع امر به معروف كه موضوع جدیدى نیست. این، تكلیف همیشگى مسلمانان است. جامعه اسلامى، با انجام این تكلیف زنده مى‏ ماند. قوام حكومت اسلامى، با امربه ‏معروف و نهى‏ ازمنكر است، كه فرمود: اگر این كار نشود، آن وقت «لَیُسلِّطُنَّ اللَّه عَلَیْكم شِرارُكم فَیَدْعُوا خِیارُكُم فلا یُسْتَجابُ لَهُم». قوام حكومت اسلامى و بقاى حاكمیت اخیار، به این است كه در جامعه امربه ‏معروف ونهى‏ ازمنكر باشد. امربه ‏معروف فقط این نیست كه ما، براى اسقاط تكلیف، دو كلمه بگوییم. آن هم در مقابل منكراتى كه معلوم نیست از مهمترین منكرات باشند. وقتى یك جامعه را موظّف مى‏ كنند كه آحادش باید دیگران را به معروف امر و از منكر نهى كنند، این به چه معناست؟ چه وقت ممكن است آحاد یك ملت آمر به معروف و ناهى از منكر باشند؟ وقتى كه همه، به معناى واقعى در متن مسائل كشور حضور داشته باشند؛ همه كار داشته باشند به كارهاى جامعه؛ همه اهتمام داشته باشند؛ همه آگاه باشند؛ همه معروف شناس و منكر شناس باشند. این، به معناى یك نظارت عمومى است؛ یك حضور عمومى است؛ یك همكارى عمومى است؛ یك معرفت بالا در همه است.

                  برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: واجب فراموش شده (امر به معروف و نهی از منکر)، سخن ولایت،
برچسب ها: امر به معروف و نهی از منکر، مقام معظم رهبری، امام خامنه ای، حضرت آیت الله خامنه ای، جامعه، تکلیف الهی، نظام اسلامی، روحیه حزب اللهی، جامعه اسلامی، آمر به معروف و ناهی از منکر، صدر اسلام، علمای دین، روحانوین، هنرمند، زنهای بد حجاب، حجاب، حجاب و عفاف، منکرات اخلاقی، منکرات سیاسی، منکرات اقتصادی، فساد در تهران، تهران، مومن، دانشجو،

    

اگر میل به حجاب فطری است چرا عده‌ای حجاب را برای خود انتخاب نمی‌کنند؟

جواب از خانم علاسوند، کارشناس برنامة «ریحانه» شبکة ر ادیویی معارف:

این که انسان فطرتا تمایل به پوشاندن خود دارد درست است. در این‌جا اجازه بدهید بین اصطلاح «حجاب» که در اسلام هست با کلمة «پوشش» فرقی را قائل بشوم.

 آن چیزی که انسان فطرتا تمایل به آن دارد پوشش است، اما این‌که حد پوشش چقدر باید باشد را فطرت تعیین نمی‌کند، مثل خیلی از امور و میل‌های فطری دیگر، مثلا  میلی که در خداشناسی و خداپرستی میان انسان‌ها وجود دارد ثابت می‌کند که فطری است، اما این‌که این خدا چه اوصافی دارد و چگونه باید آن را پرستید، و این‌که این پرستش از یک گرایش فطری تبدیل بشود به یک عمل آگاهانة ارادی منظم و منظبت، نیاز به تعالیم بعدی دارد. لذا در مورد حجاب هم بهتر است بگوییم که گرایش انسان به لباس و تن پوش و پوشش یک گرایش فطری است، ولی این‌که در تاریخ رد پای برخی قبایل دیده می‌شود که هیچ‌گونه لباسی اختیار نکردند، یا این‌که می‌شنویم امروز در بعضی کشورهای توسعه یافته که انسان‌ها در انتخاب لباسشان آزاد هستند، عده‌ای کاملا برهنه زندگی می‌کنند، اما در مکانی جدا، این‌ها همیشه استثناء ها در طول تاریخ بشر بوده و هست. درست است که متاسفانه ره‌آورد تمدن مدرن با همة ویژگی‌هایش، به‌خصوص در این چهل سال اخیر ترویج برهنگی بوده، اما چیزی که روال کلی طبیعت است. پوشش و لباس پوشیدن است. حتی در انسان‌های بدوی نیز ما شاهد پوشش و لباس هستیم، هرچند اندک بوده ولی هرچقدر فهم انسان افزایش یافته پوشش او هم افزایش یافته.

                برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: پاسخ به سوالات و شبهات حجاب،
برچسب ها: حجاب و عفاف، رادیو معارف، برنامه ریحانه شبکه رادیویی معارف، حضرت آدم (ع)، حجب و حبا، هنرمند، هنر،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic