تاریخ : چهارشنبه 26 مهر 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

زانکه هر مرغی به سوی جنس خویش     می پرد او در پس و جان پیش پیش

 

همانگونه که مرغان و پرندگان با همجنسان خود پرواز می کنند و در مسیر زندگی همدیگر را می یابند و همزیستی می نمایند، آدمیان نیز به همنوعان خود رغبت و تمایل پیدا می کنند. در حقیقت هر موجودی به سوی اصل و جوهر خود در سیلان است. ارواح انسانها در پیشاپیش آنها در پروازند و جسم آنان به دنبال روحشان حرکت می کند. این بدان معناست که افعال و حرکات و سکنات جسم، تابع روح است. چنانچه روح انسان در مراحل تکامل و پویایی و رشد قرار گرفته باشد، اندیشه و اعمال او نیز در مسیر کمال حرکت می کند و چون جان او شکوفا گشته است، در رفتارش نیز شکوفایی و رشد و تعالی پدیدار می شود. جلال الدین در تشریح این قانون می گوید:

 

کافران چون جنس سجّین آمدند          سجن دنیا را خوش آیین آمدند

 

از آنجا که کافران و حق ستیزان هم جنس و هم سنخ دوزخ و آتش اند، لذا زندان دنیا را به عنوان هدف مطلوب خود برمی گزینند و برای کسب لذایذ ناپایدار دنیوی به هر طریق می کوشند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، دنیا، سجین، لذات دنیا، پرندگان، پرواز، مسیر زندگی، زندگی، همزیستی، جسم و روح، روح انسان، مراحل تکامل، مسیر کمال، رشد و تعالی، اندیشه، پرواز روح، آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : شنبه 8 مهر 1391 | 01:48 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

مرغ در بالا پران و سایه اش          می دود بر خاک پرّان مرغ وش

پرندگان در افقِ بالا پرواز می کنند و سایه آنها بر زمین در حرکت است. در بسیاری از موارد انسانها  در طول زندگی خود بدون توجه به اصل موضوع به دنبال سایه ها روانند و به حقایق عالم پیرامون خود بی اعتنا هستند و از جوهر هستی غافل می شوند.

این دسته از انسانها همانند صیادی هستند که بدون توجه به پرنده ای که در بالای سر او در پرواز است فقط سایه آن را می بیند و چه بسا روزها و ماه ها و سال ها برای شکار مرغ در پی آن سایه می دود و رنج های فراوان می برد و همه توان خود را بدان مصروف می دارد و در پایان درمی یابد که پرنده حقیقی را با سایه آن اشتباه گرفته و عمر خود را بیهوده صرف اوهام و خیالات کرده است.

بی خبر کآن عکس آن مرغ هواست          بی خبر که اصل آن سایه کجاست

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، پرندگان، پرواز، جوهر هستی، انسان، زندگی، آنتی ویروس ESET NOD32 Antivirus 4،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : پنجشنبه 6 مهر 1391 | 11:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

چون بسی ابلیس آدم روی هست          پس به هر دستی نشاید داد دست

در میان آدمیان همواره افرادی یافت می شوند که در چهره انسانی، افکار و اعمال شیطانی از آنان صادر می شود. این دسته از مردم باطنی آلوده به صفات ناپسند شیطانی دارند و چون ظاهرشان همانند دیگر انسان هاست شناخته نمی شوند و تشخیص آنان از آدمیان با فضیلت و خوش نیت و خیرخواه به آسانی ممکن نیست.

جلال الدین مولوی در این قاعده می گوید: در زندگی مراقب باشید شیاطین انسان نما را به جای انسانهای پاک و اهل حقیقت اشتباه نگیرید و با آنان بساط دوستی و رفاقت نیفکنید و دست در دست آنان نگذارید. چه بسا افرادی که به ظاهر ادعای مرادی و پیشوایی می کنند ولی در باطنشان شیطان حکومت می کند و از این راه انسان های ساده و خوش باور را به گمراهی می کشانند و از مسیر حقیقت خارج می کنند. اینان مانند صیادی هستند که هنگام شکار به تقلید از صدای پرندگان می پردازد تا بتواند آنان را بفریبد و به دام خود گرفتار سازد.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، افکار شیطانی، صفات شیطانی، انسان، شیطان، دوستی، حکومت شیطان، پرندگان، فضیلت، ابلیس، شیاطین انسان نما، آدم، آدمی، حقیقت شیطان،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات