تاریخ : پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392 | 12:29 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

چون ز خود رستی همه برهان شدی

چونکه بنده نیست شد سلطان شدی

 

هر که از موجودیت موهوم و خیالی خود رها شود و جان خود را برای حضرت حق خالص گرداند، به یکباره به برهان قاطع و دلیل راه مبدل می شود. انسانِ آزاد شده از قید تن، یکسره جان می شود و همچون چراغی که از نور حق منوّر شده، تاریکی ها را می شکافد و به پیش می رود. پیامبر اسلام (ص) در شأن امیر مومنان علی (ع) فرمود: علی مع الحق و الحق مع علی. علی با حق است و حق با علی. و این معنای از خود رستن و حجت و برهان شدن است.


انسانی که خود را از قیود "من طبیعی" برهاند و به مرتبۀ فنا فی الله برسد، مقام جانشینی خدای سبحان را دریافت می دارد و بر تخت پادشاهی جلوس می کند. آدمی همواره در زندان خودخواهی ها گرفتار است و بدون آنکه بداند، به بندگیِ خود مشغول است. چنین انسانی بی گمان، به وجود خود مغرور و متکی می شود و در سیطرۀ این خودخواهیِ جاهلانه محبوس و زندانی باقی می ماند.


مولانا راه برون رفت از حصار تنگ مادی و دستیابی به مقام سلطانی را عبور کردن از "من طبیعی" و آزادی از بندگی نفس می داند و نیست انگاری خویش را قاطع ترین دلیل و برهان می شمارد. جلال الدین در بیت دیگری در همین معنا صلاح الدین زرکوب را به عنوان نمادی از انسان کامل مثال می زند و راز گشوده شدن چشم باطن او را رهایی از زندان تن اعلام می دارد. صلاح الدین که به شغل زرگری مشغول بود، پس از آشنایی با مولانا یکسره مجذوب او شد و کسب و کار را کنار نهاد و با جهشی شگفت انگیز از خودِ طبیعی خالی گشت و به مقام فنا دست یافت. مولانا او را به اعتبار پاکی و رهایی اش از قفس نفس، به عنوان مراد و مرشد خود برگزید.

 

ور عیان خواهی صلاح الدین نمود          دیــده هـا را کـرد بـیـنــا و گـشـود

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: چون ز خود رستی همه برهان شدی، پیامبر اسلام (ص)، امیر مومنان علی (ع)، علی مع الحق و الحق مع علی، حجت و برهان، تاریکی، برهان قاطع، حضرت حق، انسان آزاد، نور حق، فنای فی الله، خدای سبحان، خودخواهی، بندگی، غرور، تخت پادشاهی، آزادی، ‌ بندگی نفس، من طبیعی، نیست انگاری، چشم باطن، قفس نفس، پاکی، ‌مراد و مرشد، صلاح الدین، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : چهارشنبه 22 آذر 1391 | 01:55 ب.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

مؤمنان آیینۀ همدیگرند          این خبر می از پیمبر آورند

بیت فوق ناظر بر این حدیث پیامبر اسلام (ص) است:

 

المؤمن مرآة المؤمن (مومن آیینۀ مومن است(

 

انسان هر آنچه را در برادران دینی خود می بیند، در حقیقت ویژگی ها و خصلت های خود اوست که در آنان مشاهده می کند. مؤمنان مانند آینه، پاک و صاف و شفافند و انعکاس دهندۀ زشتی ها و زیبایی ها هستند. وقتی انسان در آنان می نگرد، به خوبی ها و بدی های خود پی می برد و برای رفع عیوب خویش چاره اندیشی می کند.

مؤمنان جانی نورانی و آینه صفت دارند و هر کس بخواهد خود را ببیند و بشناسد، به آنان چشم می دوزد و خود را با آنان مقایسه می کند. و اینگونه به نقائص خود واقف می شود و می کوشد که کاستی هایش را مرتفع سازد. مؤمنان همچون آینه صادق و راستگو، بی ریا و بی غرض، و بی کینه و بی حسدند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، مومن آینه مومن است، المومن مراه المومن، پیامبر اسلام (ص)، پیامبر اکرم (ص)، زشتی و زیبایی، مومن، خوبی و بدی، صداقت، راستگویی، آینه، ویژگی مومن، خصایص مومن، آنتی ویروس نود 32، nod 32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : شنبه 4 آذر 1391 | 02:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

تبیین دلائل حرمت قمه زنی

اول: بدعت بودن قمه زنی

بدعت دارای دو معنای لغوی و اصطلاحی است که معنای لغوی آن ایجاد هر امر جدید و بی سابقه و در معنی اصطلاحی به معنای افزودن مسأله و حکمی جدید و بی سابقه به دین است مانند حلال کردن حرامی و یا حرام کردن حلالی. قمه زنی نیز در هر دو معنی آن قرار گرفته و حکم به حرمت آن می گردد.

 

از طریق معنای لغوی:

هرگاه فعل و امر جدیدی که جزء دین بودن آن ثابت نشده سبب وهن و تضعیف دین شود، به یقین انجام آن فعل حرام بوده و باید از انجام آن پرهیز شود. قمه زنی نیز از امور اختراعی می باشد که هیچگونه سابقه ای در عصر ائمه (ع) و حتی قرون نزدیک به آن نداشته است. شهید مطهری در این رابطه می گوید:

" قمه زنی و بلند کردن طبل و شیپور از ارتدوکسهای قفقاز به ایران سرایت کرد و چون روحیه مردم برای پذیرفتن آنها آمادگی داشت همچون برق در همه جا دوید . "

( جاذبه و دافعه علی ( ع ) ، ص 154)

 

  

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: قمه زنی،
برچسب ها: قمه زنی، دلایل حرمت قمه زنی، استعمار، مذهب شیعه، میزان الحکمه، امیر المومنین، امام علی (ع)، اسلام و مسلمین، توهش، خرافه گرایی، امالی شیخ مفید، امام صادق (ع)، پیامبر اسلام (ص)، پیامبر اکرم (ص)، بدعت، زنجیر زنی، شهید مطهری، امور مستحبی، کذب و دروغ، گناه و معصیت، جاذبه و دافعه علی (ع)، ارتدوکس، ارتدوکسهای قفقاز، بدعت بودن قمه زنی، حضرت مسیح (ع)، امام خمینی (ره)، التنزیه، علامه سید محسن امین، آنتی ویروس نود 32، nod 32، lourdes،

تاریخ : سه شنبه 23 آبان 1391 | 12:03 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

نام احمد نام جمله انبیاست          چون که صد آمد نود هم پیش ماست

پیامبر اسلام (ص) خلاصه، عصاره و مکمل همۀ انبیاء گذشته است. در طول تاریخ، ادیان الهی ظهور کرده اند و پیامبران تعالیم و شرایع الهی را برای انسان های عصر و زمان خود به ارمغان آورده اند و مردم دوران خود را به سوی هدایت و کمال فرا خوانده اند. انبیاء گذشته هر یک به سهم خویش جرعه های ناب حقیقت و معرفت را در کام تشنۀ انسان ها ریخته اند. تا اینکه پیامبر اسلام و خاتم رسولان ظهور می کند و این ظهور به معنای پر کردن جام نیاز انسانهاست . آیین او کاملترین آیین ها و شریعت او جامع ترین شرایع است.

در بیان مولانا، پیامبر اسلام (ص) به عدد صد تشبیه شده است که همۀ اعداد پیشین را در خود جای داده است. بنابراین هر کس عدد صد را برگزیند، در واقع سایر اعداد را نیز در اختیار گرفته است. هر کس دین اسلام و رسالت نبی مکرّم آن را پذیرا شود، بدان معنی است که تعالیم همۀ انبیاء گذشته را پذیرفته است و جام کامل را سر کشیده است. چرا که پیامبر اسلام (ص) هم خود کامل و در بر گیرندۀ همۀ کمالات انبیاء پیشین است، و هم شریعت انبیاء گذشته در شریعت او مستتر و به کمال رسیده است.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، پیامبر اسلام (ص)، انبیاء الهی، ادیان الهی، ظهور، شرایع الهی، آیین اسلام، دین اسلام، شریعت انبیاء، کمالات انبیاء، رسالت نبی اکرم (ص)، آنتی ویروس نود 32، nod 32،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : چهارشنبه 17 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

مشورت ادراک و هشیاری دهد          عقل ها مر عقل را یاری دهد

مشورت کردن با خردمندان همواره مورد توصیه و سفارش بزرگان بوده است. امام علی (ع) فرموده اند: هر کس با انسانهای آزموده مشورت کند، در خرد و عقل آنان شریک می شود. بهره گیری از اندیشه و تجربۀ دیگران از طریق مشورت، ادراک آدمی را افزایش می دهد و هشیاری او را ارتقاء می بخشد. چرا که عقل ها یکدیگر را یاری می رسانند و راه را روشن تر می کنند؛ همانگونه که روشن کردن چندین چراغ در یک اتاق، باعث افزایش نور و وسعت روشنایی می شود و پدیده های موجود در آن فضا را بهتر آشکار می سازد. خرد انسانها در برخورد و تضارب با یکدیگر، شعله ها می آفریند و اندیشه را جلا می بخشد و زوایای پنهان مسائل را آشکار می کند.

پیامبر اسلام (ص) می فرماید: مشورت كن زیرا كه مشاور، امین است:

گفت پیغمبر بکن ای رای زن          مشورت کالمستشار موتمن

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، مشورت، عقل، خردمند، امام علی (ع)، خرد، اندیشه، پیامبر اسلام (ص)، آنتی ویروس نود 32، آپدیت آنتی ویروس نود 32،

تاریخ : سه شنبه 9 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

آپلود , آپلود عكس , آپلود سنتر , آپلود فایل , آپلود دائمی

گفت پیغمبر به آواز بلند          با توکّل زانوی اشتر ببند

یکی از قواعد بسیار مهم که در زندگی آدمیان وجود دارد و سخن های فراوانی نیز در مورد آن گفته شده است، قاعدۀ توکل است. توکل یعنی خداوند را بر آنچه از توان و عهدۀ ما خارج است وکیل گرفتن و امور را به او محول کردن.

 

پیامبر اسلام (ص) فرمودند: برای اینکه شتر شما گم نشود زانوی او را ببندید و بقیۀ کار را به خداوند موکول نمایید.

 

پس توکل کردن به خداوند، اولاً با بهره جویی از اسباب و ابواب منافاتی ندارد و در حقیقت جای مقرراتِ انسان را نمی گیرد. ثانیاً توسل به اسباب و وسایل کافی نیست، چرا که بسیاری از امور در دسترس و اختیار انسان نیست و عوامل پیدا و پنهان فراوانی وجود دارد که می تواند علیرغم مقررات ما، به صحنه وارد شود و مسیر را بر خلاف میل ما تغییر دهد. اینجاست که توکل کردن و کار را به خدا سپردن باعث می شود ارادۀ حق داخل شود  و آن عوامل را بی آنکه ما بدانیم و بشناسیم کنار زند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، توکل، پیغمبر، شتر، قانون زندگی، قوانین زندگی، اختیار انسان، اراده حق، پیامبر اسلام (ص)، پیامبر اکرم (ص)، آپدیت آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic