تاریخ : دوشنبه 15 آبان 1391 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

گر به صورت آدمی انسان بُدی          احمد و بوجهل خود یکسان بُدی

آدمیان از جهت ویژگی های ظاهری همانند یکدیگرند. چه بسیار کسانی که بویی از انسانیّت نبرده اند و از باطنی گرگین صفت برخوردارند ولی ظاهر انسان گونه دارند. اگر شکل و قیافۀ ظاهری تنها مصداق انسان بودن باشد، آنگاه تفاوتی میان پیامبر و ابوجهل نخواهد بود. بنابراین قضاوت در مورد انسان بودن یک فرد، با شناخت اعمال و رفتار او ممکن می شود. تفاوت انبیاء الهی با دشمنان حقیقت، از راه و رسم و منش و گویش و اندیشۀ آنان آشکار می گردد.

نقش کشیده شده از یک انسان بر روی دیوار، همانند و شبیه خود آن فرد است و از لحاظ ظواهر کمبودی ندارد. ولیکن این تصویرِ نقش بسته بر دیوار، از گوهر جان بی بهره است. پس اعتبار و انسانیّت آدمی به کیمیای جان اوست؛ نه به صورت خوش آب و رنگ او.

                           نقش بر دیوار مثل آدم است            بنگر از صورت چه چیز او کم است

                           جان کم است آن صورت با تاب را          رو بجو آن گوهر کم یاب را

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، ابوجهل، انسانیت، پیامبر، انبیاء الهی، دشمنان حقیقت، کیمیای جان، حضرت محمد (ص)، پیامبر اکرم (ص)، آنتی ویروس نود 32، اپدیت آنتی ویروس نود 32،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic