تاریخ : یکشنبه 15 بهمن 1391 | 09:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

چگونه گناه به ثواب تبدیل می‌شود؟

تبدیل سیئات به حسنات از اموری است که در قرآن و معارف اسلامی به آن تصریح شده و در منابع دینی مورد توجه قرار گرفته است .اما پرسش این است که چگونه این تبدیل صورت می گیرد؟

آنچه در ذیل می خوانید پاسخ مرکز مطالعات پژوهش‌های حوزه علمیه به این سؤال است:

 

چگونه خداوند بدی های گروهی را به خوبی تبدیل میکند، آیا شامل بدی ها و گناهان کبیره نیز میشود؟

پاسخ:

خداوند بزرگترین گناه را شرک به خود دانسته است و آن را گناهی نابخشودنی معرفی کرده است و هر چند از گناهان دیگر چشم پوشی کند از آن نخواهد گذشت و بهشت را بر مشرک حرام کرده است. اما نا امیدی از رحمت و مغفرت الهی خود گناه نابخشودنی دیگری است و تنها کافران از رحمت الهی نا امید میباشند.

بنابراین، خداوند همة مردم را به توبه و بازگشت به سوی خود دعوت کرده و به آنها وعده کرده که او همة گناهان را خواهد بخشید. در جای دیگر می فرماید: که اگر بندگان توبه کنند و اعمال صالح انجام دهند بدیهای آنها را به خوبی تبدیل خواهد کرد و این مرحله بالاتر از مرحلة عفو و بخشش است.

همان گونه که ملاحظه میشود در آیة شریفه: «إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ…»  «مگر کسانی که توبه کرده و ایمان آورده و عمل صالح انجام دهند، پس خداوند بدیهای آنها را به خوبی تبدیل میکند» خداوند کلمة «سیئات» را به صورت مطلق و بدون هر گونه قیدی ذکر کرده است که شامل تمام گناهان میشود حتی شرک که بزرگترین آنهاست.

 

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: معرفتی و دینی،
برچسب ها: چگونه گناه به ثواب تبدیل می شود؟، قرآن، معارف اسلامی، سیئات، منابع دینی، مرکز مطالعات و پژوهشهای حوزه علمیه، گناهان کبیره، شرک به خدا، گناه نابخشودنی، بهشت، رحمت الهی، مغفرت الهی، کافران، توبه، اعمال صالح، عمل صالح، ایمان و عمل صالح، ترک گناه، شروط پذیرش توبه، امام علی (ع)، نهج البلاغه، پشیمانی از گناه، تصمیم بر ترک گناه، پرداخت حقوق مردم، بجا آوردن واجبات، رنج طاعت، شیرینی گناه، طهارت نفس، تبدیل سئات به حسنات، امام صادق (ع)، شهادت، شاهد، ناامیدی، بندگان مومن، حقیقت جاوید، لطف الهی، لطف خدا، تفسیر المیزان، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، چهل حدیث حضرت امام خمینی (ره)، علامه طباطبایی، قم،
دنبالک ها: بروزترین ها،

تاریخ : دوشنبه 10 مهر 1391 | 12:07 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

 «نماز اول وقت»

قرآن ناطق علی‌بن ابیطالب(ع)، ‌در نامه‌ی 27 به استاندار کشور مصر این‌گونه می‌فرماید: «نمازت را در وقت معین (اول وقت) به‌جا آور... و به سبب اشتغال (امور دنیایی) نماز را به تأخیر مینداز و باید همه‌ی کارهای تو تابع نمازت باشد.»

 

همه‌ی این موضوع در آیه‌ی مبارکه‌ی 238 سوره‌ی بقره آمده است که خداوند متعال درباره‌ی نماز دستور به محافظت از وقت آن را صادر فرموده: «حافظوا علی الصلوات». درباره‌ی مواظبت کردن از وقت‌های نماز، روایت‌های زیادی از امامان(ع) وارد شده است، اما مواظب وقت نماز بودن و اول وقت خواندن آن با اصل اقامه‌ی نماز، دو موضوع مجزا نیست که برای هر کدام روایات مخصوصی وارد شده است. از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است که فرمود: «هرکس نماز را بدون عذر از وقتش (اول وقت) به تأخیر اندازد تا قضا شود، خداوند تمام اعمال او را ضایع و باطل گرداند و میان کفر و ایمان واسطه و مرزی نیست به جز ترک نماز. پس هر کس نماز را ترک کند، و اعتقاد به ثواب و پاداش آن نداشته باشد و از کیفر و عذاب ترک آن نترسد، نصرانی یا مجوس خواهد مرد.» (تفسیر جامع،‌ ج 1، ص 346)

برای مشاهدة کامل متن بر روی گزینة ادامة مطلب کلیک کنید!


ادامه مطلب

طبقه بندی: نماز،
برچسب ها: نماز، نماز اول وقت، فضیلت نماز اول وقت، رسول خدا (ص)، رسول اکرم (ص)، سبک شمردن نماز، گناهان کبیره، اهتمام به نماز اول وقت، بحار الانوار، امیر المومنین (ع)، امام علی (ع)، شرح نهج الابلاغه ابن ابی الحدید، جایگاه نماز اول وقت، نهج البلاغه، برکات نماز اول وقت، نماز های پنج گانه، شیطان، امام صادق (ع)، حضرت صادق (ع)، حضرت آیت الله بهجت، آیت الله قاضی طباطبایی، سید علی قاضی طباطبایی، کفر و ایمان، کفر، ایمان، تاخیر در نماز، به تاخیر انداختن نماز اول وقت، معدن علم، حکمت، تفسیر صافی، ترک نماز، مجوس، نصرانی، قرآن ناطق، علی بن ابیطالب (ع)، مصر، مالک اشتر، آنتی ویروس نود 32، آنتی ویروس ESET NOD32 Antivirus 4،
دنبالک ها: ماهنامه‌ی امتداد،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات