تاریخ : سه شنبه 5 شهریور 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی
تاریخ : دوشنبه 19 فروردین 1392 | 12:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

آنکـه تـخـم خـار کـارد در جـهـان

هان و هان او را مجو در گلستان

 

قوانین هستی به گونه ای رقم خورده که هر کس همان محصولی را درو می کند که بذر آن را کاشته است. امکان ندارد زراعت پیشه ای در کشتزار خود گندم بکارد، ولی جو برویاند. تخم کینه بپاشد، ولی مهربانی درو کند. انسان هر آنچه در زمین جسم و جان خویش بنشاند، از همان جنس نیز برداشت خواهد کرد. چنانچه بذر خار بپراکند، خود را در خارستان گرفتار می سازد. و اگر گل بپروراند، در بوستانی پر از گل زندگی می کند.

 

انسان تبهکار حتی اگر گلی زیبا و خوشبو را در دست بگیرد، آن گل به خار گزنده ای مبدل شده و خصم جان او می گردد. افراد آلوده به اغراض و پلیدی ها، خوبی ها و زیبایی ها را در راستای مطامع خود به کار می گیرند و حتی اگر به کرامتی هم دست یابند، آن را وسیله ای برای گمراه کردن مردمان قرار می دهند. شربت گوارا و حیات بخش، در دستان ناپاکان به زهری کشنده تبدیل می شود. حق جویان نعمت های حضرت حق را وسیله ای برای رونق جان ها قرار می دهند. و در مقابل، حق ستیزان همان نعمت ها را صرف تباه کردن خود و دیگران می کنند.

 

کیمیای زهرومار است آن شقی   بــر خــلاف کـیـمـیــای مـتّــقــی

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: آنکـه تـخـم خـار کـارد در جـهـان، گلستان، قوانین هستی، زراعت، کشتزار، گندم، جو، تخم کینه، ولی مهربانی، جسم و جان، خارستان، گل، بوستان گل، زندگی، انسان تبهکار، گل زیبا، خصم جان، افراد آلوده، اغراض و پلیدی، زیبایی ها، شربت گوارا، دستان ناپاکان، حق جویان، نعمت های حضرت حق، حق ستیزان، نعمت، کیمیای زهرومار است آن شقی، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : دوشنبه 12 فروردین 1392 | 04:05 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

گر در آن آدم بکردی مشورت          در پشیمانـی نگفتی معذرت

 

مولانا در این بیت به ماجرای حضرت آدم (ع) که از میوۀ ممنوعه تناول کرد و بعد به پشیمانی و معذرت خواهی از حضرت حق روی آورد، اشاره کرده و می گوید: اگر در آن هنگام که آدم ابوالبشر به خوردن گندم تمایل پیدا کرد، با عقل کلِ جاری در عالم مشورت می نمود و از فرمان حضرت حق که همان عقل کل است پیروی می کرد، هرگز کارش به ندامت و عذرخواهی کشیده نمی شد.

 

مشورت با حکیمان و خردمندان، انسان را در دانش و توانایی های آنان شریک می سازد و از اشتباهات و انحرافات آدمی می کاهد. در حقیقت عقل ها چون در هم آمیزند، آدمیان را از گفتار و کردار ناپسند باز می دارند. روی هم ریختن عقول، وزنۀ عقل را سنگین تر می کند و آن را به عقل کل نزدیک تر می سازد و به همین دلیل پیوند بهتر و عمیق تری با خدای سبحان پیدا می کند. و در نتیجه، انسان کمتر دچار انحراف و اشتباه و پشیمانی می گردد.

 

زانکه با عقلی چو عقلی جفت شد   مـانــع بـد فـعـلـی و بـد گـفـت شـد

عـقـل با عـقـل دگـر دو تا شـود          نور افزون گشت و ره پیدا شود

 

در مقابل، چنانچه نفس ها با هم درآمیزند و همدیگر را یاری کنند، عقل را به کناری می رانند و آن را بی اثر می سازند و خود، ادارۀ انسان را به عهده می گیرند و او را به سیاهچال عمیق "منِ حیوانی" فرو می کشند.

 

نفس با نفس دگـر چون یار شد          عقل جزوی عاطل و بی کار شد

 

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: گر در آن آدم بکردی مشورت، حضرت آدم (ع)، میوۀ ممنوعه، آدم ابوالبشر، گندم، مشورت، فرمان حضرت حق، ندامت، عذرخواهی، مشورت با حکیمان، خردمندان، دانش، اشتباهات و انحرافات آدمی، گفتار و کردار ناپسند، عقل کل، خدای سبحان، انحراف، اشتباه، پشیمانی، زانکه با عقلی چو عقلی جفت شد، عـقـل با عـقـل دگـر دو تا شـود، نفس، ادارۀ انسان، سیاهچال، منِ حیوانی، نفس با نفس دگـر چون یار شد، عقل، مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی،
دنبالک ها: جمال حق،

تاریخ : سه شنبه 1 اسفند 1391 | 09:00 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

جملات زیبا و تاثیرگذار

نعره هیچ شیری خانه چوبی مرا خراب نمی کند، من از سکوت موریانه ها می ترسم.

 

به شخصیت خود بیشتر از آبرویتان اهمیت دهید. زیرا شخصیت شما جوهر وجود شماست و آبرویتان تصورات دیگران نسبت به شما است.

 

باران که میبارد همه پرندها به دنبال سر پناهند اما عقاب برای اجتناب از خیس شدن بالاتر از ابرها پرواز میکند این دیدگاه است که تفاوت را خلق میکند.

 

گورستان ها پر از افرادی است که روزی گمان می کردن که چرخ دنیا بدون آنها نمی چرخد.

 

یک شمع روشن می تواند هزاران شمع خاموش را روشن کند و ذره ای از نورش کاسته نشود.

 

مشکل فکر های بسته این است که دهانشان پیوسته باز است.

 

تنها دو گروه نمى توانند افکار خود را عوض کنند: دیوانگان تیمارستان و مردگان گورستان.

 «وین دایر»

 

یک درخت هر چقدر هم که بزرگ باشد با یک دانه آغاز میشود, طولانی ترین سفرها با اولین قدم.

«لائوتسه»

 

در مسابقه بین شیر و آهو، بسیاری از آهوها برنده می شوند. چون شیر برای غذا می دود و آهو برای زندگی. پس: ” هدف مهم تر از نیاز است

 

اگر میخواهی دروغی نشنوی ، اصراری برای شنیدن حقیقت مکن.

 

کسانی که پشت سرتان حرف می زنند ، دقیقا به همانجا تعلق دارند، پشت سرتان!

 

اگر موفق شدید به کسی خیانت کنید،آن شخص را احمق فرض نکنید. بلکه بدانید او خیلی بیشتر از انچه لیاقت داشته اید به شما اعتماد کرده است.

 

مترسک گفت: ای گندم تو شاهد باش مرا برای ترساندن آفریدند، اما من عاشق پرنده ای بودم که از گرسنگی مرد!




طبقه بندی: کوتاه، جالب، خواندنی، دیدنی،
برچسب ها: جملات زیبا و تاثیرگذار، جملات زیبا و قشنگ، جملات بسیار زیبا و تاثیرگذار، مترسک، گندم، عاشق، گرسنگی، خیانت، احمق، اعتماد، غیبت، دروغ، شنیدن حقیقت، آهو، شیر، هدف، لائوتسه، مردگان گورستان، دیوانگان تیمارستان، شمع، چرخ دنیا، وین دایر، پرواز، عقاب، ابر، سکوت موریانه، آبرو، فکرهای بسته، پرواز بر فراز ابر،
دنبالک ها: بروزترین ها،

تاریخ : دوشنبه 27 شهریور 1391 | 01:32 ق.ظ | نویسنده : آرمان بدیعی

مؤمنان را بُرد باشد عاقبت          بر منافق مات اندر آخرت

سرانجامِ مؤمنان و حق جویان و حق خواهان، رستگاری و برنده شدن در مسابقه زندگی است چرا که در پایان کار، زمان درو کردن محصول عمر فرا می رسد و آنانکه راستی پیشه کردند و صراط حق رفتند با رهایی و سعادتمندی مواجه می شوند و آنان که با خود  و با خلق و با خداوند نفاق ورزیدند و با حیله و نیرنگ زیستند و راه صدق و صفا نرفتند دچار زیانکاری خواهند شد و چون درخت تلخ کاشتند ناگزیر محصول تلخ نصیب آنان می شود. دو رنگی و نفاق علاوه بر اینکه نتایج ناگواری در پی دارد، انسان را در طول زندگی به عدم دستیابی به آرامش درونی مبتلا می کند و همواره بر نگرانی او می افزاید و زندگی و مرگش را با سختی ها و دشواری های فراوان مواجه می سازد.

هرکس در پایان کار به سوی جایگاه ابدی که خود برای خویش فراهم کرده است رهنمون می شود. آنکه گندم کاشته است گندم درو می کند و آنکه بذر جو پاشیده است محصول جو برداشت می کند.

منبع: جمال حق




طبقه بندی: هزار قانون زندگی،
برچسب ها: مولوی، مثنوی مولوی، مثنوی معنوی مولوی، شرح مثنوی، شرح مثنوی مولوی، شرح مثنوی معنوی مولوی، مولانا، مولانا جلال الدین محمد بلخی، اشعار مولانا، اشعار مولوی، پندهایی از مولوی، منافق، آخرت، مومن، رستگاری، زندگی، مسابقه زندگی، صراط حق، صدق و صفا، انسان، مرگ، سختی ها و دشواری ها، جایگاه ابدی، آرامش درونی، سرانجام مومنین، حق جویان، حق خواهان، دو رنگی و نفاق، نفاق، گندم، جو، آرامش، آنتی ویروس ESET NOD32 Antivirus 4،
دنبالک ها: جمال حق،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات